قصفة
(
qasafat
) ا . ع . زبونترين و بدترين شتران . و شتران شكسته .
قصفلة
(
qasfalat
) م . ع . قصفل الطعام قصفلة : خورد همگى طعام را .
قصقاص
(
qasq s
) ص . ع . رجل قصقاص : مرد پستك و يا درشت اندام .
و اسد قصقاص : شيرى كه هنگام خشم دندان برهم سايد چنان كه آواز برآيد از آن .
و حية قصقاص : مار خبيث .
قصقص
(
qasqas
) ا . ع . آواز و صدا .
و روئيد نگاه موى سينه .
قصقص
(
qosqos
) ص . ع . رجل قصقص : مرد شگرف درشت اندام و يا كوتاه بالاى پستك .
قصقصة
(
qasqasat
) م . ع . بچهء سگ را خواندن . يق : قصقص بالجرو .
قصقصة
(
qosqosat
) ا . ع . شير بيشه .
قصقصة
(
qosqosat
) ص . ع . رجل قصقصة : مرد شگرف درشت و يا كوتاه بالاى پستك .
قصل
(
qasl
) ا . ع . شكوفهء درخت سلم .
قصل
(
qasl
) م . ع . قصله قصلا ( از باب ضرب ) : بريد آن را . و قصل البر :
پاكوب كرد خرمن گندم را . و قصل عنقه :
زد گردن آن را . و قصل الدابة و على الدابة : علف قصيل داد آن ستور را .
قصل
(
qasl
) و (
qesl
) و (
qasal
) ا . ع . آنچه از گندم هنگام پاك كردن دور كنند .
قصل
(
qesl
) ا . ع . فرومايهء سست . و گول بىخير . و آنكه از نادانى و حماقت ضبط حال خود نتواند . و جماعت شتران از ده تا چهل .
قصلة
(
qaslat
) ص . ع . شجرة قصلة :
درخت نرم زود شكن .
قصلة
(
qaslat
) ا . ع . كشت زار پراكنده و منفصل .
قصلة
(
qaslat
) و (
qeslat
) ا . ع . جماعت شتران از سى تا چهل . و گروه مواشى .
قصلة
(
qeslat
) ا . ع . زن گول . و آنكه از نادانى و حماقت ضبط حال خود نتواند .
قصم
(
qasm
) م . ع . قصمه قصما ( از باب ضرب ) : شكست آن را و جدا كرد و يا شكست بىجدائى . و قصم فلان : باز گرديد فلان به جائى كه از آنجا آمده بود . و در دعاى بد گويند : قصمه الله يعنى خوار و ذليل گرداند آن را خداى .
قصم
(
qasm
) و (
qesm
) و (
qosm
) ا .
ع . پارهء شكسته و جدا شده .
قصم
(
qesm
) و (
qasm
) ا . ع . اصل چراگاه . ج : اقصام .
قصم
(
qosm
) ع . ج . قصماء . (
qasm '
) .
قصم
(
qasam
) ا . ع . شكستگى دندان پيشين . و تخم ملخ .
قصم
(
qasam
) م . ع . قصم قصما ( از باب سمع ) : شكسته دندان پيشين گرديد .
قصم
(
qasem
) ص . ع . رجل قصم :
مرد زود شكن .
قصم
(
qesam
) ع . ج . قصمة (
qasmat
) .
قصم
(
qosam
) ص . ع . رجل قصم :
مردى كه بشكند و پاره كند هر چيز كه بيند .
قصم
(
qosom
) ع . ج . قصيمة (
qasimat
) .
قصماء
(
qasm '
) ا . ع . بز شكسته سرون .
ج : قصم (
qosm
) .
قصمة
(
qasmat
) ا . ع . پايهء نردبان . ج :
قصم (
qesam
) . و تراشهاى از چوب كه بدان دندانها را پاك كنند .
قصمة
(
qasmat
) و (
qesmat
) و (
qosmat
) ا . ع . پارهء شكسته و جدا شده .
قصمل
(
qesmel
) ا . ع . شير بيشه .
قصمل
(
qosmol
) ا . ع . بيمارى كه در شتر بچگان عارض شود و آنها را بكشد .
قصمل
(
qosamel
) و (
qasmel
) و (
qesmel
) ا . ع . مرد درشت .
قصملة
(
qasmalat
) ا . ع . كرمك دندان خوار . و باقيماندهء آب و جز آن .
قصملة
(
qasmalat
) م . ع . قصمل الرجل قصملة : گام نزديك نهاد آن مرد .
و قصمل فلانا : بر زمين افگند فلان را .
و قصمل الشيئ : بريد آن چيز را . و قصمل الطعام : خورد همهء آن طعام را .
و قصمل الفصلان : مردند شتر بچگان از بيمارى قصمل . و نيز قصملة : سخت گزيدن و سخت خوردن .
قصملى
(
qasmal
) ا . ع . سخت فروبردگى لقمه .
قصنصع
(
qasansa '
) ا . ع . كوتاه بالاى درهم اندام .
قصو
(
qasv
) م . ع . قصا قصوا و قصوا و قصاء مر . قصاء . و قصوت الناقة قصوا ( از باب نصر ) : اندكى از گوش آن ماده شتر بريدم .
قصو
(
qosovv
) م . ع . قصا المكان قصوا ( از باب نصر ) : دور شد آن جاى .
و قصا قصوا و قصوا و قصاء . مر .
قصاء .
قصواء
(
qasv '
) ص . ع . مؤنث اقصى يعنى كرانهء گوش بريده . يق : ناقة قصواء و شاة قصواء .
قصواء
(
qasv '
) ا . ع . نام ماده شترى مر آن حضرت صلى اللّه عليه و آله را كه گوش نابريده بود .
قصوب
(
qasub
) ا . ع . گوسپندى كه پشم آن را مىبرند .
قصوب
(
qosub
) م . ع . قصب قصبا