و قصوبا . مر . قصب (
qasb
) .
قصوة
(
qasvat
) ا . ع . داغى بر زبر گوش .
قصود
(
qasud
) ا . ع . مغز فربه .
قصور
(
qosur
) ا . ع . ج . قصر (
qasr
) .
قصور
(
qosur
) م . ع . قصر قصرا و قصورا . مر . قصر (
qasr
) .
قصور
(
qosur
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تقصير و خطا و گناه . و عيب . و سهو و غلط و دريواخ و مانيد . و كوتاهى . و نقص و نقصان . و كوتاهى و فرو گذاشت . و عجز و درماندگى و سستى و ناتوانى . و كم . و كمى . و نيز قصور : كوشكها و قصرها . و قصور كردن : كم شدن و ناقص شدن . و خطا كردن . و غفلت نمودن . و سهو كردن .
قصورة
(
qasurat
) ا . ع . خانهء آراستهء براى عروس .
قصورة
(
qasurat
) ص . ع . امراة قصورة : زنى كه وى را به خانه باز داشته باشند و نگذارند بيرون رود .
قصوف
(
qosuf
) م . ع . قصف قصوفا ( از باب ضرب ) : ابرام كرد در اكل و شرب و اصرار نمود .
قصوى
(
qosv
) ص . ع . مؤنث اقصى يعنى بغايت دور . و ناحية قصوى :
ناحيهء دور .
قصوى
(
qosv
) ا . ع . انتهاى دور .
و كرانهء وادى .
قصه
(
qesse
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حكايت و مرواش . و كار و عمل . و سخن .
و معامله و تاريخ . و داستان و سر گذشت و افسانه .
و مثل و تمثيل . و نقل و روايت . و القصه :
كلمهاى است كه در اختصار كلام استعمال مىكنند مانند الغرض و فى الجمله و حاصل كلام .
و قصه كوتاه و يا قصه كوته يعنى سخن كوتاه .
قصه خوان
(
qesse - x n
) و قصه گذار (
qesse - goz r
) و قصه گوى
(
qesse - govy
) ص . پ . كسى كه حكايت و و نقل و افسانه مىگويد و راوى و نقل گوى .
قصى
(
qas
) ع . مر . قصا و قصاء .
قصى
(
qasiyy
) ص . ع . دور . و دور شونده . ج : اقصاء .
قصى
(
qosayy
) ا . ع . نام پسر كلاب .
قصيا
(
qosy
) ص . ع . بلغت اهل نجد :
بغايت دور . و ناحية قصيا : ناحيهء دور .
قصيا
(
qosy
) ا . ع . انتهاى دور . و كرانهء وادى .
قصيب
(
qasib
) ص . ع . بعير قصيب و ناقة قصيب : شتر بازداشته شدهء از شرب آب پيش از سيرى .
قصيبة
(
qasibat
) ا . ع . دستهء موى پيچيده و زلف . ج : قصائب . و ماشوره . و ناى . و ميان دو پيوندنى .
قصيبة
(
qosaybat
) ا . ع . نام چندين موضع .
قصية
(
qasiyyat
) ا . ع . ماده شتر نيكو و آسوده و برگزيدهء نجيب كه به روى بار نكنند و وى را ندوشند و جهة روزى ذخيره دارند .
و ماده شتر فرومايهء رذل . ج : قصايا .
قصية
(
qasiyyat
) ص . ع . ارض قصية : زمين دور .
قصيد
(
qasid
) ص . ع . رمح قصيد :
نيزهء شكسته .
قصيد
(
qasid
) ا . ع . گوشت خشك .
و مغز فربه و يا اندك فربه . و استخوان با مغز . و كوهان فربه پرگوشت . و شعر پاكيزه نيكو كرده شده و جيد . ج : قصائد .
قصيد
(
qasid
) و قصيدة
(
qasidat
) ا . ع . چوبدستى و عصا . و شتر مادهء فربه پر مغز . و پارهاى از شعر كه نصف ابيات آن داراى قافيه باشد و از سه بيت كم نباشد ، و گفتهاند كه از شانزده بيت كم نباشد و زيادتر هرچه باشد . ج : قصائد .
قصيده
(
qaside
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كلام منظومى كه دو مصرع بيت اول با مصرعهاى دويم ديگر ابيات هم قافيه باشند و در آن مدح و يا ذم و وعظ و حكايت و امثال وى بيان شود و عدد ابيات آن كمتر از پانزده نباشد و زيادتر هرچه باشد .
قصير
(
qasir
) ص . ع . كوتاه . ج :
قصراء و قصار . و سيل قصير : توجبهاى كه بوادى نامزد نرسد . و فرس قصير :
اسبى كه دوست دارند و در پيش خود بسته دارند و بچراگاه نگذارند . و رجل قصير النسب : مردى كه پدر وى مشهور باشد و چون آن را ذكر كند كفايت نمايد از ذكر اجداد .
قصير
(
qasir
) ا . ع . نام مردى كه همنشين جذيمة الا برش بود . و منه المثل : لا يطاع لقصير امر .
قصير
(
qasir
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كوتاه . و كوتاه بالا .
قصير
(
qosayr
) ا . ع . شهرى در كنار درياى احمر از دشت مصر . و نام دهى در دمشق . و نام جزيرهء كوچكى .
قصيرات
(
qasir t
) ع . ج . قصيرة .
قصيراك
(
qosayr k
) ا . ع . يق :
قصيراك ان تفعل كذا : منتهاى جهد و كوشش تو است كه چنين كنى .
قصيرة
(
qasirat
) ص . ع . مؤنث قصير يعنى كوتاه . ج : قصار . و امراة قصيرة :
زنى كه در خانه وى را باز دارند و نگذارند بيرون رود . ج : قصائر و قصيرات .