تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2600

مساهمون:

ص٢٦٠٠
دراز نره . ج : فياخر . و ظرف سفالين .

فيخز

(
fayxaz
) ا . ع . نرهء اسب . و اسب بزرگ و كلفت نره . و مردم بزرگ نره .

فيخمان

(
fayxam n
) ا . ع . بزرگ قوم كه در امور مهم تكيه بر راى و تدبير وى كنند و بدون امر او كارى را فيصل ندهند .

فيد

(
fayd
) ا . ع . زعفران سوده . و موى دراز كه بر تپفوز اسب برآيد . و فيد بن فلان : نام قلعه‌اى در راه مكه .

فيد

(
fayd
) م . ع . فاد فيدا ( از باب ضرب ) : خراميد و تبختر كرد . و فاد فلان : بمرد فلان و هلاك گرديد . و فاد المال له : ثابت شد مال براى او و يا برفت . و فاد الزعفران : بسود زعفران را و خوب مخلوط كرد آن را . و فاده : پرهيز كرد از وى پس يكسو شد و برگرديد از آن . و فادت له الفائدة : حاصل شد براى او فايده و سود . و فاد الملة بيده عن الخبزة : پاك كرد خاكستر را بدست خود از نان .

فيدار

(
fayd r
) ا . پ . صنعت و هنر . و كار و شغل و عمل .

فيداقه

(
fayd qe
) ا . پ . نام زنى كه در ولايت بردع حكمرانى داشته .

فيدس

(
faydas
) ا . ع . سبوى كلان كه مسافران در مسافرت درياى شور همراه بردارند .

فيدوم

(
faydum
) ا . پ . قسمى از ترنجبين سپيد .

فئر

(
fa'er
) ص . ع . مكان فئر : جاى موشناك . و لبن فئر : شيرى كه در وى موش افتاده باشد .

فئر

(
fo'ar
) ع . ج . فأر (
fa'r
) .

فير

(
fir
) ا . پ . افسوس و تأسف و سخره و لاغ .

فئران

(
fe'r n
) ع . ج . فأر (
fa'r
) . فئرة (
fe'rat
) و (
fe'arat
) و (
fa'erat
) و فيرة (
firat
) ا . ع . كاچى يعنى طعامى كه براى زن نو زائيده پزند .

فئرة

(
fa'erat
) ص . ع . ارض فئرة : زمين موشناك .

فئرة

(
fe'arat
) ع . ج . فأر (
fa'r
) .

فيرندگى

(
firandagi
) ا . پ . فيروزى و نضرت . و گستاخى . و لاف و تصلف .

فيرنده

(
firande
) ص . پ . متكبر و متبختر . و لافنده .

فيروز

(
firuz
) و (
firovz
) ص . پ . فاتح و مظفر و منصور و برخوردار و بهره‌مند . و سعادتمند و بختيار و كامياب . و لشكر فيروز : لشكر فاتح و مظفر .

فيروز

(
firuz
) ا . پ . فتح و ظفر و نصرت . و سعادت و بختيارى . و نام روز سوم از خمسهء مسترقهء سال جلالى . و نام چند پادشاه .

فيروزآباد

(
firuz - b d
) ا . پ . نام شهرى در فارس .

فيروزاثر

(
firuz - asar
) ص . پ . فاتح و مظفر و منصور .

فيروزاختر

(
firuz - axtar
) ص . پ . كسى كه داراى طالع سعد باشد .

فيروزان

(
firuz n
) ا . پ . نام شهرى .

فيروز بخت

(
firuz - baxt
) ص . پ . ظفرياب و مظفز و كامگار .

فيروزج

(
firuzej
) ا . ع . مأخوذ از فيروزهء فارسى و بمعنى آن .

فيروزگرد

(
firuz - gerd
) ا . پ . نام شهر اردبيل .

فيروزمند

(
firuz - mand
) ص . پ . ظفرياب و غالب . و كامگار .

فيروزمندى

(
firuz - mandi
) ا . پ . ظفر و نصرت و فتح . و بختيارى و بهره‌مندى .

فيروزنين

(
firuzanin
) ا . پ . كار نيك و فعل و عمل نيك .

فيروزه

(
firuze
) ا . پ . سنگى قيمتى و گرانبها برنگ آبى . و نام قلعه‌اى در غزنين .

فيروزه‌تاج

(
firuze - t j
) ا . پ . تاج كيخسرو . و سالكان و اهل سلوك . و فقرا .

فيروزه تخت

(
firuze - taxt
) ا . پ . آسمان .

فيروزه دريا

(
firuze - dary
) و

فيروزه درياگون

(
firuze - dary - gun
) ا . پ . آسمان .

فيروزه سقف

(
firuze - saqf
) ا . پ . آسمان .

فيروزه طشت

(
firuze - tact
) ا . پ . تخت كيخسرو . و آسمان . و بنات النعش كه دب اكبر نيز گويند .

فيروزه كاخ

(
firuze - k x
) و

فيروزه مرقد

(
firuze - marqad
) ا . پ . دنيا و عالم سفلى .

فيروزى

(
firuzi
) ا . پ . ظفر و نصرت و كامرانى . و خجستگى و مباركى . و خوشى و جلال .

فيرون

(
firun -
) ص . پ . فرارون و آنكه روزبه نباشد و بدبخت و بيطالع .

فيرياب

(
fir - y b
) ا . پ . نام شهرى نزديك بلخ كه فارياب نيز گويند .

فيريدگى

(
firidagi -
) ا . پ . گستاخى و بىادبى و بىحيائى و بيشرمى . و شادى بىاندازه . و تكبر بواسطهء دولت و ثروت بىاندازه .

فيريدن

(
firidan
) ف ل و م . پ . خراميدن و با تبختر و تكبر راه رفتن . و پر نعمت شدن . و افسوس خوردن . و استهزا كردن و مسخره نمودن . و آزردن .