فيز
(
fiyazz
) ا . ع . آنكه گوشت ساق و پى وى سخت باشد .
فيزله
(
fayzalat
) ا . ع . زمينى كه زود سيل آرد .
فيزوم
(
fizum
) ا . پ . رودخانهء گنگ .
فيسا
(
fis
) ا . پ . طاووس .
فيسحى
(
faysah
) ا . ع . گشادى ما بين گامها .
فيش
(
fayc
) ا . ع . سر نره .
فيش
(
fayc
) م . ع . فاش الحمار الاتان فيشا ( از باب ضرب ) : برجست خر نر بر ماده و برآمد بر آن . و فاش الرجل : افتخار كرد و بزرگ منشى نمود و تكبر كرد و پنداشت در خود چيزى كه نداشت .
فيشة
(
faycat
) ا . ع . سر نره .
فيشلة
(
faycalat
) ا . ع . سر نره . و سر نرهء كلان . ج : فياشل .
فيشوشة
(
faycucat
) ا . ع . سستى و فروهشتگى .
فيشون
(
faycun
) ا . ع . نام نهرى .
فيص
(
fays
) م . ع . فاص فى الارض فيصا ( از باب ضرب ) : رفت و دور شد .
و ما فصت : از جاى نرفتم . و ما يفيص به لسانه : سخنى نگفت و هيچ چيز ظاهر نكرد و بيان ننمود .
فيصل
(
faysal
) ص . ع . قول فيصل :
قولى كه جدا كند ميان حق و باطل .
و حكم فيصل : حكم نافذ و روان .
و حكومة فيصل : كذلك . و طعنة فيصل : زخمى كه فصل كند و جدائى دهد ميان دو حريف .
فيصل
(
faysal
) ا . ع . حاكم .
فيصل
(
faysal
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انفصال و جدائى . و قطع گفتگو . و انجام كار .
و ترتيب و بند و بست كار . و فيصل دادن :
انجام دادن . و بند و بست كردن . و بانتها رسانيدن و درست كردن . و فيصل كردن :
دفع دعوا و خصومت كردن . و قضاوت كردن و حكومت نمودن . و قطع گفتگو كردن .
فيصل نامه
(
faysal - n me
) ا . پ .
نوشته و حكم پس از قطع گفتگوى مدعى و مدعى عليه . و قانون .
فيصله
(
faysale
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حكم . و ترتيب . و بند و بست .
و انتظام .
فيصلى
(
faysaliyy
) ا . ع . حاكم .
فيصور
(
faysur
) ا . پ . نام شهرى كه كافور از آنجا آرند .
فيصور
(
faysur
) ا . ع . خر شادمان .
فيض
(
fayz
) ا . ع . مرگ . و آب بسيار و روان . و اسب تيزرو . ج : فيوض . و رود نيل . و رود بصره . و اعطاء غيضا من فيض : داد او را اندكى از بسيار .
و نيز فيض : لقب مطلب بن عبد مناف برادر هاشم . و نام اسبى .
فيض
(
fayz
) م . ع . فاض الماء فيضا و فيوضا و فيوضا و فيضوضة :
و فيضانا ( از باب ضرب ) : بسيار شد آب چندانكه روان گرديد . و فاض الوادى :
لبالب رفت رود . و فاض صدره بالسر :
آشكار كرد راز را . و فاض اللئام :
بسيار شدند مردمان لئيم . و فاض السيل :
بسيار شد آب توجبه چندانكه ريزش كرد از لبههاى رودخانه . و فاض الاناء : پر شد آن ظرف . و فاض الماء و الدم : چكيد آب و خون . و فاض كل سائل : روان شد . و فاض الخبر : فاش شد خبر . و فاض الرجل فيضا و فيوضا : بمرد آن مرد . و فاضت نفسه : برآمد جان او .
و فاض الدمع : روان شد اشك .
فيض
(
fayz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كثرت و وفور و فراوانى . و عنايت و احسان و انعام و مدد و فضل و لطف و شفقت و توجه . و عطا و بخشش و بذل و كرم و سخاوت و جوانمردى . و فيض اقدس : فيضى كه از جانب حق بىواسطهء روح اعظم بانبياء و اوليا مىرسد . و فيض حق و يا فيض ربانى : عنايت حق تعالى . و فيض عام : عنايت و رحمتى كه شامل همهء موجودات و مخلوقات گردد . و فيض كرم : عنايت خداوند كريم . و فيض مقدس : فيضى كه از جانب حق تعالى بواسطهء روح اعظم مىرسد .
فيضان
(
fayaz n
) م . ع . فاض فيضا و فيضانا . مر . فيض .
فيضان
(
fayaz n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افزونى و زيادتى .
فيض بخش
(
fayz - baxc
) ص . پ .
عنايتكننده و بخشاينده .
فيضة
(
fayzat
) ا . ع . فيضة الدمع :
روانى اشك . و فيضة الخمر : كذلك .
فيض رسان
(
fayz - ras n
) ص . پ .
عنايتكننده .
فيضوضاء
(
fayzuz '
) ا . ع . امرهم فيضوضاء بينهم يعنى مختلفاند در امور خود و هر يك از آنها تصرف در كارى مىكند كه مر ديگرى راست .
فيضوضة
(
fayzuzat
) ا . ع . فاض فيضا و فيضوضة . مر . فيض .
فيضوضى
(
fayzuz
) و فيضيضاء (
fayziz '
) و فيضيضى
(
fayziz
) ا . ع .
فيضوضاء . مر . فيضوضاء .
فيضياب
(
fayz - y b
) ص . پ . فيض رسان . و محظوظ و مسعود . و مبارك و خجسته .
فيظ
(
fayz
) ا . ع . مرگ . يق : حان فيظه : نزديك شد مرگ او .
فيظ
(
fayz
) و فيظان
(
fayaz n
) م . ع .