فاظ فيظا و فيظانا و فيوظا و فيوظة و فيظوظة ( از باب ضرب ) : بمرد .
و فاظت نفسه : برآمد جان او . و فاظ هو نفسه : برآورد جان خود را ( لازم و متعدى ) . و قيل لا يقال فاظت نفسه و لكن فاظ نفسه و فاضت نفسه .
فيظل
(
fayzal
) ا . پ . زيرهء صحرائى .
فيظوظة
(
fayzuzat
) م . ع . فاظ فيظا و فيظانا و فيظوظة . مر . فيظ و فيظان .
فيع
(
fay '
) و فيعة
(
fay'at
) ا . ع .
فيع الامر : اول و آغاز كار . و كذا :
فيعة الامر .
فيف
(
fayf
) ا . ع . جاى برابر و هموار .
و بيابان بىآب . ج : افياف و فيوف و فياف .
و زمين مختلف الرياح . و فيف الريح : نام موضعى كه مر آن را در نزد تازيان روزى است .
فيفا
(
fayf
) و فيفاء
(
fayfa '
) ا . ع .
بيابان فراخ بىآب . ج : فيافى . و فيفاء رشاد : نام موضعى . و فيفاء الغزال : نام موضعى ديگر نزديك مكه .
فيفاة
(
fayf t
) ا . ع . بيابان بىآب .
فيفرع
(
fayfara '
) ا . ع . نام درختى .
فيفعى
(
fayfa'iyy
) ا . ع . شبان . و قصاب .
فيق
(
fayq
) ا . ع . آواز ماكيان .
فيق
(
fayq
) م . ع . فاق فيقا ( از باب ضرب ) : بمرد و جان داد .
فيق
(
fiq
) ا . ع . كوه محيط دنيا . و مرد دراز بالا .
فيق
(
fiq
) و (
fiyaq
) و فيقات
(
fiq t
) ع . ج . فيقة (
fiqat
) .
فيقة
(
fiqat
) ا . ع . شيرى كه در ميان دو دوشيدن در پستان گرد آيد . ج : فيقات و فيق (
fiq
) و فيق (
fiyaq
) و افواق . و ج ج :
افاويق . و فيقة الضحى : بلند برآمدگى روز .
فيقر
(
fayqar
) ا . ع . بلا و سختى .
فيك
(
fayk
) ا . پ . پيك . و پيادهرو .
و قاصد و پيغامبر .
فيكر
(
faykar
) ص . ع . رجل فيكر :
مرد بسيار انديشه .
فئل
(
fael
) ص . ع . رجل فئل : مرد بسيار گوشت .
فيل
(
fil
) ا . پ . پيل كه يكى از حيوانات پستاندار و از نوع ضخيم الجلد و بزرگترين حيوانات برى و امروز سه قسم از اين حيوان در كرهء ارض موجود است : يك قسم در افريقا و دو قسم ديگر در آسيا . و اين حيوان كه بسيار مطيع و رام است ، خدمات نمايان بنوع انسانى در عمل شخم و زراعت و شكار و جنگ و جز آن از وى صادر مىگردد و در بعضى از ممالك آن را جهة تحصيل عاج صيد مىكنند و خرطوم اين حيوان عبارت از بينى ممتد مستطيلى است كه منتهى مىگردد بيك قسم ناخنى بسيار قابل انعطاف و آن را به كار مىبرد در اجراى بسيارى از اعمال خود و نيز در مدافعه .
فيل
(
fil
) ا . ع . مأخوذ از پيل پارسى و بمعنى آن . ج : افيال و فيول و فيلة (
fiyalat
) .
و تيز فيل : مرد فرومايهء گران و ثقيل . و رجل فيل الراى : مرد سست عقل . ج : رجال افيال الراى . و ذات الفيل : بيمارى كه داء الفيل نيز گويند .
فيل
(
fayl
) ص . ع . رجل فيل الراى :
مرد سست عقل ضعيف الراى .
فيل
(
fayyel
) ص . ع . رجل فيل - الراى : مرد سست عقل . و رجل فيل اللحم : مرد بسيار گوشت .
فيلا
(
fil
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - دوستدار .
فيلاسوف
(
fila - suf
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - دوستدار حكمت و فيلسوف .
فيلاق
(
fayl q
) ا . پ . لشكر و سپاه .
فيلاقوس
(
fayl qus
) ا . پ . نام پدر سكندر مقدونيائى كه فيلقوس نيز گويند .
فيلباران
(
fil - b r n
) ا . پ . آخرين باران از باران بهارى .
فيلبان
(
fil - b n
) ا . پ . كسى كه خدمت فيل مىكند و نگهبان فيل .
فيلپا
(
fil - p
) ا و ص . پ . آماسيده پا و كسى كه مبتلا بداء الفيل باشد .
فيلپايه
(
fil - p ye
) ا . پ . ستون و عمود .
فيلة
(
faylat
) م . ع . فال رايه فيلة و فيلولة ( از باب ضرب ) : خطا كرد و ضعيف و سست گرديد راى او . و نيز فال رايه :
خطا كرد راى او در بازى فيال . و فال الرجل :
سست راى شد آن مرد .
فيله
(
filat
) ا . ع . ماده فيل .
فيلة
(
fiy lat
) ع . ج . فيل .
فيلجه
(
faylaje
) ا . پ . زود و قوت و توانائى .
فيلخ
(
faylax
) ا . ع . آسيا . و يكى از دو سنگ آسياى آبى . و سنگ زيرين آسيا .
فيلخان
(
faylax ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو سنگ آسيا .
فيلخانه
(
fil - x ne
) ا . پ . اصطبل فيل .
فيلدندان
(
fil - dand n
) ا . پ . عاج .
فيل زهره
(
fil - zahre
) ا . پ . درخت حضض .
فيلسته
(
filaste
) ا . پ . روى و رخسار .
و ساعد و انگشتان .
فيلسوف
(
faylasuf
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - حكيم و دانشمند و دانا و بافراست و هنرمند .
فيلسوفگى
(
faylasufagi
) ا . پ . حكمت و دانشمندى .
فيلسوفى
(
faylasufi
) ا . پ . تصوف .