فهدتان
(
fahdat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو استخوان بلند برآمدهء در پس گوش شتر .
و دو گوشت پارهء بيرون جستهء زير سينهء اسب .
فهدر
(
fohdor
) ا . ع . مقلوب فرهد :
نوجوان پرگوشت .
فهر
(
fahr
) و (
fahar
) م . ع . فهر - الرجل فهرا و فهرا ( از باب فتح ) :
جماع كرد آن مرد با زنى بدون آنكه انزال كند و بعد با زن ديگرى دخول كرده انزال نمود .
فهر
(
fehr
) ا . ع . سنگى كه به قدر كف دست باشد و يا باندازهاى بود كه بتوان گردو را بدان شكست ( مؤنث آيد ) . ج : افهار و فهور . و نام پدر قبيلهاى از قريش .
فهر
(
fohr
) ا . ع . فهر اليهود :
جائى كه يهودان در روز عيد در آن فراهم آمده مجتمع گردند و نماز خوانند و نيز روزى كه در آن جشن نمايند و طعام لطيف و شراب لذيذ خورند .
فهرس
(
fehres
) ا . ع . مأخوذ از فهرست فارسى و بمعنى آن . ج : فهارس .
فهرست
(
fehrest
) ا . پ . تفصيلى كه در اول كتاب نويسند و در آن بيان كنند فصول و ابواب و خلاصهء مطالب كتاب را . و نوشتهاى كه در آن اسامى كتابها و ديگر چيزها باشد .
و دستور و قانون . و ديباچهء كتاب . و فهرست اجناس : خريد نامه و صورت خريد اجناس .
فهرسة
(
fahrasat
) م . ع . فهرس كتابه فهرسة : فهرست نوشت بر كتاب خود .
فهرى
(
fehriyy
) ص . ع . منسوب بفهر كه پدر قبيلهاى از قريش باشد .
فهض
(
fahz
) م . ع . فهضه فهضا ( از باب فتح ) : شكست آن را .
فهفاه
(
fahf h
) ص . ع . هو فهفاه على المال : او نيكو سياستكننده است مر شتران را .
فهفه
(
fahfah
) ص . ع . درماندهء در سخن .
فهفهة
(
fahfahat
) ص . ع . مؤنث فهفه :
زن درماندهء در سخن .
فهفهة
(
fahfahat
) ا . ع . درماندگى در سخن .
فهفهة
(
fahfahat
) م . ع . فهفه فهفهة :
درمانده گرديد . و فهفه الشيئ : فراموش كرد آن چيز را .
فهق
(
fahq
) ا . ع . پرى و امتلا .
فهق
(
fahq
) م . ع . فهق فلانا فهقا ( از باب فتح ) : رسيد بر استخوان بن گردن فلان .
فهق
(
fahq
) و (
fahaq
) م . ع . فهق الاناء فهقا و فهقا ( از باب سمع ) : پر شد آن خنور چندانكه از سرش بيرون گرديد .
فهقة
(
fahqat
) ا . ع . استخوان بن گردن و اول فقار . و استخوان نزديك پيوند سر و گردن مشرف بركام .
فهل
(
fahal
) ص . پ . فراخ و گشاد .
فهلل
(
fahlala
) ا . ع . اسم است باطل را و غير منصرف آيد . يقال : هو الضلال بن فهلل .
فهلم
(
fa - halomma
) ع . مر . هلم (
halomma
) .
فهم
(
fahm
) ا . ع . دانش و علم . ج :
افهام .
فهم
(
fahm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دريافت و آگاهى و نهبه و نيوند و وابا و هنگ و هوش و ادراك و درمايه و عقل و دانش و فراست .
و تيز فهم : تيز هوش و با قابليت . و سخن فهم : عاقل و دانا . و مفهوم فهم :
باهوش و دريافتكنندهء معنى هر چيزى را .
فهم
(
fahm
) و (
faham
) م . ع . فهمه فهما و فهما ( و هى افصح ) و فهمامة و فهمامة و فهامية ( از باب سمع ) : دانست و بدل دريافت آن را .
فهم
(
fahem
) ص . ع . تيز فهم . و زود فهم و دانا .
فهمانيدن
(
fahm nidan
) و فهمائيدن (
fahm 'idan
) م ف . پ . - مأخوذ از فهم تازى - دريافتن كنانيدن .
فهمايش
(
fahm yec
) ا . پ . تربيت و تعليم . و پند و نصيحت .
فهمة
(
fahemat
) ص . ع . مؤنث فهم :
زن تيز فهم و زود فهم و دانا .
فهمدار
(
fahm - d r
) ص . پ . زيرك و دانا و عاقل و تيز فهم .
فهميد
(
fahmid
) ا . پ . دريافت و ادراك و آگاهى و خبردارى .
فهميدگى
(
fahmidagi
) ا . پ . دريافت و ادراك و فهم .
فهميدن
(
fahmidan
) ا . پ . دريافت و ادراك و فهم .
فهميدن
(
fahmidan
) ف م . پ . - مأخوذ از فهم تازى - دريافتن و دريافت كردن و ادراك كردن و دانستن و آگاه گرديدن و چفتن و وا يافتن .
فهميده
(
fahmide
) ص . پ . دريافت شده و درك شده و وايافته . و دانا و با دانش .
و با خبر و با اطلاع .
فهو
(
fahv
) م . ع . فهوت عنه فهوا ( از باب نصر ) : سهو كردم در آن .
فهود
(
fohud
) ع . ج . فهد (
fahd
) .
فهور
(
fohur
) ع . ج . فهر (
fehr
) .
فهوله
(
fahule
) ا . پ . دسته و بستهء از هر چيزى .
فهوم
(
fohum
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دانشها و فهمها . و اصحاب فهوم :
مردمان با دانش و فهم .
فهه
(
fahah
) ا . ع . درماندگى .
فهه
(
fahah
) م . ع . فه الرجل فهها ( از باب سمع ) : درمانده گرديد آن مرد . و فه