چيز : چيز منظور .
فلان
(
fol ne
) ا . ع . تثنيهء فل (
folo
) .
مر . فلان .
فلان از فلان
(
fol n - az - fol n
) م ف .
پ . لاف زدن و گزاف گفتن .
فلانة
(
fol nat
) ا . ع . مؤنث فلان . مر .
فلان .
فلانستان
(
fol nest n
) ا . پ . مكان هر كس و منزل هر كس و چنين محلى .
فلانه
(
fal ne
) ا . پ . نره .
فلانه
(
fol ne
) ا . پ . چنين شخصى .
فلانى
(
fol ni
) ا . پ . شخص غير معلوم و مجهول .
فلاورة
(
fal verat
) ا . ع . مأخوذ از پيلور فارسى و بمعنى آن .
فلاوه
(
fal ve
) ص . پ . سرگشته و سرگردان و حيران .
فلاوى
(
fal v
) ع . ج . فلو (
falovv
) و فلو (
folovv
) و فلوة (
falovvat
) و فلوة (
folovvat
) .
فلاية
(
fel yat
) ا . ع . شپش جستن در سر ( اسم است فلى را ) .
فلة
(
folat
) ا . ع . مؤنث فل . يق : يا فلة .
مر . فلان .
فلت
(
falt
) م . ع . فلت فلتا ( از باب ضرب ) : خلاص شد و رها گشت . و فلته :
رها كرد آن را و خلاص كرد ( لازم و متعدى ) .
فلت
(
falat
) ا . ع . رهائى و خلاصى . و مالك منه فلت اى مالك مخلص : نيست از براى تو از آن خلاصى .
فلت
(
folat
) و (
follat
) ص . ع . فرس فلت : اسب تيزرو بانشاط و شادمان . و كذلك :
فرس فلت .
فلتات
(
falat t
) ع . ج . فلتة (
faltat
) .
و فلتات المجلس : لغزشها و خطاهاى انجمن .
فلتان
(
felt n
) و (
falat n
) ص . ع .
فرس فلتان : اسب تيزرو و تيز خاطر و شادمان . و كذلك : فرس فلتان .
فلتان
(
falat n
) ا . ع . شادمان . و درشت و صلب . و جرى و دلير . و نام مرغى كه كبى را شكار مىكند . و نام مردى .
فلتان
(
folat ne
) ا . ع . تثنيهء فلة . يق :
يا فلتان . مر . فلان .
فلتة
(
faltat
) ا . ع . آخرين شب از هر ماه .
و آخرين روز از ماهى كه پس از آن ماه حرام مىآيد . ج : فلتات .
فلتة
(
faltatan
) ا . ع . كار ناگهان بىانديشه و تفكر و تدبر و تودد . يق : كان الامر فلتة .
فلج
(
falj
) ا . پ . قفل و كليدان . و زنجيرى كه در را بدان بندند .
فلج
(
falj
) ا . ع . نقصان . و زيان و ضرر و خسارت . و فتح و فيروزى . و رستگارى .
ج : فلوج .
فلج
(
falj
) م . ع . فلج الطعام فلجا و فلوجا ( از باب ضرب و نصر ) : تقسيم كرد طعام را بفلج كه نام كيله ايست . و فلج الشيئ : به دو نيم كرد آن چيز را . و فلج الارض للزراعة : شكافت زمين را جهة كشت و برگردانيد آن را . و فلج بحجته :
ثابت كرد حجت خود را . و فلج الجزية على القوم : واجب كرد جزيه را بر آن گروه . و فلج الرجل على خصمه :
چيره شد آن مرد بر دشمن خود . و فلج فلان :
فيروزمند شد فلان و رستگار گرديد به آنچه مىخواست .
فلج
(
falj
) و (
felj
) ا . ع . نيم و نيمه و نصف . ج : فلوج .
فلج
(
felj
) ا . ع . يك قسم كيله و پيمانهاى مر طعام را .
فلج
(
falj
) ا . ع . پيروزى و رستگارى .
فلج
(
falaj
) ا . ع . دورى ما بين قدمها .
و گشادى ميان دندانها . و جوى خرد . ج :
افلاج .
فلج
(
falaj
) م . ع . فلج الرجل فلجا ( از باب سمع ) : دور شد ميان قدمهاى آن مرد . و فلج ثغره : گشاده شد ميان دندانهاى او . و فلج ( مجهولا ) : فالج زده گرديد .
فلج
(
falaj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيمارى فالج .
فلجاء
(
falj '
) ص . ع . مؤنث افلج : آنكه در ميان هر دو دست و يا پستان وى دورى باشد . و امراة فلجاء الاسنان : زنى كه ميان دندانهاى وى گشاده بود .
فلجان
(
falj ne
) و (
felj ne
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه : دو نيمه و دو نصف .
فلجان
(
folj n
) ا . ع . نهرهاى كوچكى كه كشت را مشروب مىكنند . و ادات كشت .
فلجان
(
falaj n
) ا . ع . فاصلهء ما بين ساقها و يا ما بين دندانها .
فلجة
(
foljat
) ا . ع . فيروزى و رستگارى .
فلجم
(
faljam
) ا . پ . قفل و كليدان .
و زنجيرى كه در را بدان بندند .
فلح
(
falh
) ا . ع . شكافتگى و شقاق . و شقاق پاى . ج : فلوح . يق : فى رجله فلوح اى شقوق .
فلح
(
falh
) م . ع . فلح الارض فلحا ( از باب فتح ) : شكافت زمين را جهة كشتكارى . و فلح فلان : مكر كرد فلان و فريفت . و فلح فى البيع فلحا و فلاحة :
بدسگاليد و دغلى نمود در خريد و فروخت و كاست حق را در آن . و قولهم : الحديد بالحديد يفلح : آهن را با آهن بايد شكافت و بريد .
فلح
(
folh
) ع . ج . افلح و فلحاء .
فلح
(
falah
) ا . ع . رستگارى و فيروزى .