و متعدى ) . و نيز عثم : سست دوختن توشه دان را . و ستبر گرديدن و پوست فراهم آوردن زخم بىآنكه به شود .
عثمان
(
osm n
) ا . ع . چوزهء شواب .
و بچهء اژدها . و بچهء مار . و مار . و نام چند نفر صحابى و چند نفر تابعى . و عثمان بن عفان بن ابى العاص بن امية : خليفهء سوم رضى اللّه عنه وفات وى در سال 35 هجرى . و سلطان عثمان خان : سر سلسلهء پادشاهان آل عثمان از سال 699 هجرى تا سال 726 سلطنت نمود . و آل عثمان : سلاطينى كه از نژاد سلطان عثمان خان مىباشند .
عثمانى
(
osm ni
) ص . پ . ممالكى كه آل عثمان در آن سلطنت مىكنند .
عثمانى
(
osm ni
) ا . پ . مردم ممالك آل عثمان . ج : عثمانيان .
عثمانيان
(
osm niy n
) پ . ج . عثمانى .
عثمثم
(
asamsam
) ا . ع . شتر سخت اندام دراز . و شير بيشه .
عثمثمة
(
asamsamat
) ا . ع . مادهء عثمثم .
عثمر
(
osmor
) ا . ع . نام ريگستانى نيكو گياه آسان گذار در بلاد طى .
عثمرة
(
osmorat
) ا . ع . پوست انگور كه شيرهء آن را مكيده باشند .
عثن
(
asn
) م . ع . عثنث النار عثنا و عثانا و عثونا ( از باب نصر ) : دود بر آورد آتش . و عثن فى الجبل : برآمد بركوه .
عثن
(
esn
) ا . ع . پشم . و نوعى از برگ خرما كه تر و سبز آن را شتران خورند . و حافظ و نيكو نگاهدارندهء شتر .
عثن
(
asan
) ا . ع . بت خرد و كوچك .
ج : اعثان . و دود و دخان .
عثن
(
asan
) م . ع . عثن الثوب عثنا ( از باب سمع ) : بوى دود گرفت آن جامه .
عثن
(
asen
) ص . ع . ثوب عثن : جامهء بوى دود گرفته .
عثن
(
asen
) ا . ع . طعام تباه شدهء از دود و بوى دود گرفته .
عثنجج
(
asanjaj
) ا . ع . شتر ستبر تيز رو .
عثنون
(
osnun
) ا . ع . ريش . و آنچه زيادتر از ريش برآيد از موى بر دو رخسار . و آنچه بر زنخ و زير آن رويد . و درازى ريش . و موى دراز زير زنخ شتر . و اول باد . و باران عام و يا بارانى كه در ميان زمين و آسمان بود .
و آنچه در زير منقار خروس باشد . ج : عثانين .
عثو
(
asv
) و (
osovv
) م . ع . عثافى الارض عثوا و عثوا ( از باب نصر ) :
فساد انگيخت در زمين . قوله تعالى :
لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
.
عثواء
(
asv
) ا . ع . كفتار ماده . و زن پيرگنده . و زن احمق و پرموى .
عثوة
(
asvat
) ا . ع . زلف دراز . ج :
عثى . و يق : شاب عثى الارض يعنى پژمريد و خشك شد گياه .
عثوثج
(
asavsaj
) و عثوجج
(
asavjaj
) ا . ع . شتر دفزك و تيزرو .
عثوثل
(
asavsal
) ا . ع . مرد گنگلاج و فروهشته گوشت كم فهم .
عثوجج
(
asvajaj
) ا . ع . مر . عثوثج .
عثور
(
asur
) ص . ع . فانى و زوالپذير .
و سزاوار پايمال شدن .
عثور
(
osur
) م . ع . عثر عثرا و عثورا . مر . عثر .
عثول
(
asul
) ا . ع . گول و احمق . ج :
عثل . و خرمابن ستبر تنه درشت .
عثول
(
esvall
) ا . ع . مرد گگلاج سست و فروهشته گوشت . و مرد بسيار موى در سر و بدن .
عثولى
(
asvaliyy
) و عثولية (
asvaliyyat
) ص . ع . انبوه و درهم . و لحية عثولية : ريش انبوه .
عثون
(
osun
) م . ع . عثن عثنا و عثونا . مر . عثن .
عثى
(
os
) ع . ج . عثوة .
عثى
(
osiyy
) ع . ج . عائى .
عثى
(
osiyy
) و (
esiyy
) م . ع . عثى عثيا و عثيا و عثيانا ( از باب ضرب و فتح و سمع ) : تباه كرد و فساد انگيخت .
عثيان
(
esy n
) ا . ع . كفتار نر .
عثيان
(
esay n
) م . ع عثى عثيا و عثيا و عثيانا . مر . عثى و عثى .
عثيثة
(
osaysat
) ا . ع . مصغر عثة : مته و كرمك گندمخوار .
عثير
(
asir
) م . ع . عثر عثرا و عثارا و عثيرا . مر . عثر .
عثير
(
esyar
) ا . ع . خاك و گرد و غبار و گل و لاى كه به اطراف پايها زير و بالا شده باشد . و نشان پنهان .
عثيل
(
esyal
) ا . ع . كسى كه روغن نمالد و آرايش نكند . و كفتار نر . و ام
عثيل : كفتار ماده .
عج
(
ajj
) م . ع . عج عجا و عجيجا ( از باب ضرب و نصر و سمع ) : برداشت آواز را و بانگ كرد . الحديث : افضل الحج العج و الثج : بهترين حج آنست كه آواز را بتلبية بلند كنند و خون هدى را بريزند . و عج الناقة : زجر كرد و راند ماده شتر را بلفظ عاج عاج . و عج القوم : نيك ماهر شدند آن گروه در فند ركوب . و عجت الريح : سخت و زيد با دو گرد و غبار برانگيخت .
و عج الرعد : غريد تندر .