عثة
(
ossat
) ا . ع . متهء پشم يعنى كرمكى كه در پشم افتد و آن را خورد . ج : عث و عثث .
و گنده پير . و زن پليد زبان گول .
عثث
(
osas
) ع . ج . عثة .
عثج
(
asj
) م . ع . عثج عثجا ( از باب ضرب ) : هميشگى نمود بر اندك اندك نوشيدن چيزى .
عثج
(
asj
) و (
asaj
) ا . ع . گروه مسافران .
و گروه مردم . و پارهاى از شب .
عثجة
(
osjat
) ا . ع . گروه مردم .
عثجج
(
asjaj
) ا . ع . گروه بسيار و جمعيت بسيار .
عثجل
(
asjal
) ا . ع . بزرگ شكم . و فراخ و ستبر از مشك و خنوز .
عثجلة
(
asjalat
) م . ع . عثجل الرجل عثجلة : گران شد بر آن مرد برخاستن از نهايت پيرى و يا از مرض .
عثر
(
asr
) م . ع . عثر الرجل فى ثوبه و الفرس و غيرهما عثرا و عثارا و عثيرا ( از باب ضرب و نصر و سمع و كرم ) : شكوخيد و بسر در افتاد .
و قيل : عثر الرجل عثورا و عثر الفرس عثارا . و عثر جده : بر روى در افتاد و خوار گرديد . و عثر فلان عثرا ( از باب نصر ) : دروغ گفت فلان .
و عثر العرق : جهيد آن رگ . و عثر عليه عثرا و عثورا : آگاه گرديده . و ديده و رشد بر آن .
عثر
(
asr
) ا . ع . كشتى كه از باران آب خورد . و نام شهرى .
عثر
(
osr
) ا . ع . عقاب .
عثر
(
osr
) و (
asar
) ا . ع . دروغ و كذب .
عثر
(
assar
) ا . ع . نام بيشهاى شيرناك .
عثرات
(
asar t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لغزشها و بسر در افتادگيها . و خطا و سهو .
عثرب
(
osrob
) ا . ع . درختى مانا بدرخت انار .
عثرة
(
asrat
) ا . ع . يك بار لغزش و شكوخه . و خطا و گناه و زلة .
عثرى
(
asariyy
) ا . ع . كشت دشتى كه از باران آب خورد .
عثرى
(
asariyy
) و (
assariyy
) ا . ع .
مرد لاابالى كه در پى دنيا و آخرت نرود .
عثعث
(
as'as
) ا . ع . تباهى و فساد . و نرم از سرين و از زمين . و پشتهء بىگياه .
و سختى . ج : عثاعث . و نام سرودى . و نام كوهى در مدينه .
عثعثة
(
as'asat
) م . ع . جنبانيدن . و ماليدن و اقامت كردن . و قادر و توانا شدن . و ميل كردن . و آرميدن .
عثق
(
asaq
) ا . ع . شارع عام . و نام درختى .
عثقة
(
asaqat
) ا . ع . يك درخت عثق .
و فراخى سال و ارزانى . يق : امست الارض عثقة .
عثك
(
asak
) و (
asek
) و (
osak
) و (
osok
) ا . ع . ريشههاى خرمابن .
عثكال
(
esk l
) ا . ع . خوشهء خرما . ج :
عثاكيل و عثاكل . و العثكال فى النخل بمنزلة العنقود فى الكرم .
عثكة
(
asakat
) ا . ع . آب و گل تنك .
و گلزار سخت .
عثكلة
(
askalat
) ا . ع . دويدن گران و سست .
عثكلة
(
askalat
) م . ع . عثكل الهودج عثكلة : زينت داد هودج را از عثكولة فعثكل هو ( مجهولا ) : پس زينت داده شد . و عثكل الشيئ : جنبانيد آن چيز را .
عثكول
(
oskul
) و عثكولة
(
oskulat
) ا . ع . عثكال و خوشهء خرمابن . ج :
عثاكيل و عثاكل .
عثكولة
(
oskulat
) ا . ع . پشم و مانند آن كه جهة زينت بر هودج و جز آن آويزند .
عثل
(
asl
) م . ع . عثلت يده عثلا ( از باب نصر ) : جبيره كرده شد دست شكستهء او بر غير استوا و كج بسته شد .
عثل
(
esl
) ص . ع . هو عثل مال :
او بر پا دارندهء شتران و سياستكنندهء آنها است .
عثل
(
asal
) ا . ع . غشاى بالاى روده و شكنبهء گوسپند .
عثل
(
asal
) م . ع . عثل عثلا ( از باب سمع ) : بسيار و وافر شد . و درشت و پرگوشت گرديد .
عثل
(
asal
) و (
asel
) ص . ع . بسيار از هر چيزى . و درشت و ضخيم و پرگوشت .
عثل
(
osol
) ع . ج . عثول .
عثلبة
(
aslabat
) م . ع . عثلب زنده عثلبة : گرفت چوب آتش زنه را از درخت نشناخته كه نمىداند آتش مىدهد و يا نه . و عثلب الطعام : در خاكستر بريان كرد گندم را و بضرورت كبيده نمود آن را . و عثلب الماء : سخت فرو برد آب را . و نيز عثلبة : شورانيدن و پراكنده ساختن . و تفتيش نمودن .
عثلط
(
osalet
) ص . ع . لبن عثلط :
شير ستبر و دفزك .
عثلول
(
oslul
) ا . ع . پى گردن اسب كه بر آن يال رويد .
عثم
(
asm
) ا . ع . استخوان شكستهء كج بسته شده .
عثم
(
asm
) م . ع . عثم العظم المكسور عثما ( از باب نصر ) : كج بسته شد استخوان شكسته و يا خاص است بكج بسته شدن استخوان دست . و عثمه غيره ( لازم