اوشر : پيش آمد او را به خوبى و يا ببدى . و عتكت المراة على زوجها : ناساز وارى نمود آن زن و نافرمانى كرد شوى را . و عتك عتكا و عتوكا . مر . عتك .
عتول
(
etval
) ا . ع . آهو . و كسى كه از زنان بىنياز نباشد .
عتوم
(
atum
) ا . ع . ماده شترى كه جز وقت شبانگاه شير ندهد و دوشيده نشود .
عتون
(
atun
) ا . ع . سخت و توانا .
ج : عتن .
عتوه
(
atuh
) ص . ع . بيهوش و بىعقل .
عته
(
ath
) و (
oth
) ا . ع . دلشدگى . و بيعقلى . يق : به عته . و كذلك به عته .
عته
(
ath
) و (
oth
) ا . ع . دلشدگى . و بيعقلى . يق : به عته . و كذلك به عته .
عته
(
ath
) و (
oth
) م . ع . عته ( مجهولا ) عتها و عتها و عتاها . مر . عتاه .
عتهاء
(
otah '
) ع . ج . عاته .
عتى
(
aty
) م . ع . عتى عتيا ( از باب ضرب ) : بزرگ منشى كرد و در گذشت از حد ( لغتى است ردى ) .
عتى
(
att
) ع . بمعنى حتى .
عتى
(
atiyy
) ص . ع . فرومايهء تباهكار سركش . ج : اعتاء .
عتى
(
atiyy
) و (
otiyy
) ص . ع . ج .
عاتى .
عتى
(
etiyy
) و (
otiyy
) م . ع . عتا عتيا و عتيا و عتوا . مر . عتو .
عتى
(
otiyy
) و (
atiyy
) م . ع . عتا الشيخ عتيا و عتيا ( از باب نصر ) : كلان سال شد و پشت دو تا گرديد .
عتيب
(
atib
) ا . ع . نام گروهى از تازيان يق . و دو مثل گويند : اودى عتيب يعنى هلاك شدند قبيلهء عتيب .
عتيبة
(
atibat
) ص . ع . قرية عتيبة :
ده كم خير .
عتيبى
(
ettib
) ا . ع . ملامت .
عتيبى
(
ettib
) م . ع . عتب عتبا و عتيبى . مر . عتب .
عتيد
(
atid
) ص . ع . حاضر و آماده و مهيا . قوله تعالى :
هذا ما لَدَيَّ عَتِيدٌ
.
عتيدة
(
atidat
) ا . ع . طبله و حقهاى كه در آن خوشبوى براى عروس و يا داماد نهند .
عتيرة
(
atirat
) ا . ع . گوسپند قربانى كه در ماه رجب در ايام جاهليت بنام بتان مىكشتند .
عتيق
(
atiq
) ص . ع . آزاد كرده . يق :
عبد عتيق : بندهء آزاد كرده . و امة عتيق :
داه آزاد كرده . ج : عتقاء و عتاق . و راح عتيق : شراب كهنه . و فرس عتيق :
اسب نجيب خوش منظر . و هو مولى عتيق :
او بندهء آزاد كرده است . و البيت العتيق :
كعبه زادها اللّه شرفا .
عتيق
(
atiq
) ا . ع . خرمابن نركه خرمابن ماده را باردارى نمىكند . و آب . و علم است خرما را . و پيه . و مى . و مىجوشيدهء سه يك شده . و شير . و بهترين از هر چيزى . و گرامى . و آزاده . و برگزيده . و مرد نيكو روى تازه رخسار پس از خشونت و درشتى . ج :
عتق . و از اعلام است . و نام ابو بكر صديق .
و ابن ابى عتيق : نام مردى شوخ چشم بىباك بسيار فسوس .
عتيق
(
atiq
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز كهنه و سالديده .
عتيقة
(
atiqat
) ص . ع . امة عتيقة :
داه آزاد كرده . ج : عتائق . و هى مولاة عتيقة : آن داه آزاد كرده است . و راح عتيقة : مى كهنه . و قنطرة عتيقة :
پل كهنه .
عتيقه
(
atiqe
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز كهنه و سالديده .
عتيك
(
atik
) ا . ع . روز سخت . و نام بطنى از تازيان . عتكى : منسوب به آن .
عتيل
(
atil
) ص . ع . مزدور و خادم .
ج : عتلاء . و داء عتيل : آزار سخت .
عث
(
ass
) م . ع . عثت العثة الصوف عثا ( از باب نصر ) : خورد مته پشم را و در افتاد در آن . و عث الرجل : ستيهيد آن مرد . و عثته الحية : گزيد او را مار .
عث
(
ess
) ا . ع . مارى كه از گرسنگى مار ديگر را خورد . ج : عثاث .
عث
(
oss
) ص . ع . هو عث مال : او تباهكننده است مر شتران را .
عث
(
oss
) ا . ع . ج . عثة .
عثاء
(
ass '
) ا . ع . مار .
عثاة
(
os t
) ع . ج . عاثى .
عثاث
(
es s
) م . ع . عاث فى غنائه معاثة و عثاثا : نيكو كرد آواز را در سرود گفتن . و عاثت الافاعى : خوردند بعضى از ماران بعض ديگر را از گرسنگى .
عثاث
(
es s
) ا . ع . ج . عث .
عثاجل
(
os jel
) ا . ع . بزرگ شكم .
عثار
(
as r
) ا . ع . جاى هلاك و سختى و بدى .
عثار
(
es r
) م . ع . عثر عثرا و عثارا و عثيرا . مر . عثر .
عثاعث
(
as es
) ا . ع . سختيها و شدائد .
و ج . عثعث .
عثاكل
(
as kel
) و عثاكيل
(
as kil
) ج . عثكال . و ج . عثكول . و ج . عثكولة .
عثالط
(
os let
) ص . ع . لبن عثالط :
شير ستبر و دفزك .
عثان
(
os n
) ا . ع . غبار . و دود . ج :
عواثن .
عثان
(
os n
) م . ع . عثن عثنا و عثانا مر . عثن .
عثانين
(
as nin
) ع . ج عثنون .