نام گياهى حوشبو و معطر .
فريوردن
(
farivardan
) ف ل . پ .
راست شدن و درست شدن .
فريوركيش
(
farivar - kic
) ص . پ .
متدين و ديندار و مؤمن و با مذهب .
فريورگه
(
farivar - gah
) ا . پ . مصداق .
فريورى
(
farivari
) ا . پ . راستى و درستى و صدق و صلاح . و استوارى در امور مذهب .
و ثبات در اعتقاد .
فريوريدن
(
farivaridan
) ف ل . پ .
راست شدن در دين و آئين و اعتماد داشتن بر آن .
فريوك
(
forivak
) ا . پ . خربزه و بطبخ .
فريوند
(
farivand
) ا . پ . نام شهرى كه امير محمود بن يمين الدين از اهل آنجاست .
فريه
(
farye
) ا . پ . لعنت و عذاب . و فريهء خدا بر شيطان يعنى لعنت خدا بر شيطان .
فريه
(
ferye
) ا . پ . نفرين و لعنت و دعاى بد . و نفرت . و حيله باز . و دروغ . و بهتان .
فز
(
faz
) ا . پ . آلت تناسل نرينه .
فز
(
fazz
) ا . ع . مرد سبك چست و چالاك . و گوسالهء دشتى . ج : افزاز .
فز
(
fazz
) م . ع . فزعنى فزا ( از باب نصر ) : بازگشت و روى گردانيد از من . و فز الظبى : ترسيد آن آهو . و فز فلانا عن موضعه فزا ( از باب ضرب ) : بركند فلان را از جاى خود و بىآرام ساخت آن را .
فزا
(
faz
) و (
fez
) ا و ص . پ . افزون .
و افزونتر . و افزونى . و افزاينده . و باليده شده و افزون شده . و خميازه كشنده .
فزار
(
faz r
) ا . پ . ابزار و افزار و آلت .
و آلت پيشهوران . و افزار ديگ .
فزار
(
fez r
) ا . پ . آلت تناسل نرينه .
فزارة
(
faz rat
) ا . ع . ماده پلنگ .
و نام پدر قبيلهاى . و نام زنى .
فزازة
(
faz zat
) م . ع . فز الرجل فزازة و فروزة ( از باب ضرب ) : خشم گرفت آن مرد و برافروخته گرديد .
فزاعة
(
fazz 'at
) ا . ع . مرد بسيار ترسانندهء مردمان را .
فزاك
(
faz k
) ا . پ . فرق سر و كلهء سر .
و پليد و ناپاك و پلشت . و پليدى . و مردار .
فزان
(
fazz n
) ا . پ . نام پسر حام .
فزان
(
fezz n
) ا . پ . نام مملكتى وسيع در افريقا واقع در جنوب طرابلس و پايتخت آن شهر مورزوك است .
فزاى
(
fez y
) ص . پ . افزائيده و افزونكننده . و زياده و افزون و زيادتر ، و هميشه مركب با اسم استعمال مىگردد .
فزايسته
(
faz yeste
) ص . پ . زياده و افزون و افزونتر .
فزايش
(
faz yec
) پ . م ح . افزودن . ا .
افزونى و ازدياد .
فزاينده
(
faz yande
) افا . پ . افزون كننده و زيادكننده .
فزد
(
fozda
) ع . كلمهء فعل . مر . فصد (
fasd
) .
فزر
(
fazr
) م . ع . فزره فزرا ( از باب ضرب ) : زايل كرد آن را . و شكست آن را .
و فزر الثوب و نحوه : شكافته شد جامه و مانند آن . و فزر الشيئ فزرا ( از باب نصر ) : شكافت آن چيز را . و فزر الثوب : پاره كرد آن جامه را . و كهنه كرد آن جامه را . و شكافت آن جامه را . و فزر فلانا بالعصا : زد بر پشت فلان با چوبدستى .
و نيز فزر : جامه پوشيدن كوزپشت . و كوز سينه گرديدن .
فزر
(
fazr
) ا . ع . از اعلام است .
فزر
(
fezr
) ا . ع . رمهء گوسپند از ده تا چهل و يا از سه تا ده . و گوسپندان از دو تا هر چه افزون گردد . و بره . و بزغاله . و و اصل و ريشه . و گوشت پارهاى درشت مانند غده كه در نزديك منتهاى موى زهار آدمى و نزديك عانهء بز برآيد . و نيز فزر : لقب سعد بن زيد منات پدر قبيلهاى از تميم ، و انما سمى بذلك لانه وافى الموسم بمعزى فانهبها هناك اى جعلها نهبا يغار عليه و قال من اخذ منها واحدة فهى له و لا يؤخذ منها فزر ، و هو الاثان فاكثر ، فضربوا به المثل فقالوا : لا آتيك معزى الفزر اى حتى تجتمع و هى لا تجتمع ابدا .
فزر
(
fazar
) م . ع . فزر فزرا ( از باب سمع ) : كوزسينه گرديد .
فزر
(
fezar
) ا . ع . ج . فزرة يعنى شكافها و شقاقها .
فزراء
(
fazr '
) ص . ع . جارية فزراء : دخترك پرگوشت و پيهناك . و دخترك نزديك ببلوغ رسيده .
فزرة
(
fazrat
) ا . ع . شكاف و شقاق .
ج : فزر (
fezar
) .
فزرة
(
fozrat
) ا . ع . گره بزرگ كه بر اندام برآيد . و راه فراخ .
فزع
(
faz '
) و (
fez '
) و (
faza '
) م . ع .
فزع فزعا و فزغا و فزعا ( از باب سمع و فتح و حسب ) : ترسيد . و فزع منه : ترسيد از آن ، و لا يقال : فزعه . و فزع اليه : بفرياد او رسيد و يا فرياد خواست از او ، و لا يقال : فزعه . و فزع اليه فزعا :
فرياد خواست از او . و فزعه فزعا و فزعا : بفرياد او رسيد و يارى كرد او را .
و فزع اليه فزعا : پناه جست بوى . و فزع من نومه : بيدار شد .
فزع
(
foz '
) ا . ع . هر چيز هولناك . و هر آنچه مردم از آن بترسند .
فزع
(
faza '
) ا . ع . ترس و بيم . ج :