كردگى بطور خدعه . و گول و غدر و حيله و تزوير و هلالوس . و ريا و نيرنگ . و خيانت و تلبيس . و گمراهى و ضلالت . و هر چيزى كه بدان كسى را شيفته كنند و بربايند . و طلسم .
و شيوهاى در عشقبازى . و شهوت پرستى .
و ناز و كرشمه .
فريب
(
farib
) و (
ferib
) و (
fareyb
) و (
fereyb
) ص . پ . فريبنده . و رباينده .
و مكركننده ، و هميشه مركب با اسم استعمال مىگردد . مانند : مردم فريب :
كسى كه مردم را بطور خدعه و غدر مىربايد .
و ناظر فريب : كسى كه هر كه به دو بنگرد وى را مىربايد . و فريب خوردن :
فريفته شدن و گول خوردن و مغبون شدن .
و فريب دادن : گول زدن و فريفتن و مكر كردن .
فريبا
(
ferib
) ص . پ . فريبنده . و فريفته .
فريب آميز
(
farib - miz
) ص . پ .
چيزى كه آميخته با فريب و گول و خدعه بود .
فريب اندازى
(
farib - and zi
) ا .
پ . روباه بازى و تلبيس و تزوير .
فريبانگيز
(
farib - angiz
) ص . پ .
غدار و حيله باز .
فريبرز
(
fariborz
) ا . پ . نام پسر كيكاوس . و نام زنى .
فريبخور
(
ferib - xor
) ص . پ .
گول و ابله . و مغبون .
فريب خورده
(
ferib - xorde
) ص پ . گول خورده و مغبون .
فريب خورى
(
ferib - xori
) ا . پ .
مغبون شدگى و گول خوردگى .
فريبده
(
ferib - deh
) ص . پ . فريبنده .
فريبدهى
(
ferib - dehi
) ا . پ .
فريب و حيله بازى و غدر و تزوير و تلبيس .
فريب ساز
(
ferib - s z
) ص . پ . مكار و غدار و حيلهباز .
فريب سازى
(
ferib - s zi
) ا . پ .
كار حيلهگرى و غدر و غدارى و تلبيس و تزوير .
فريبكار
(
farib - k r
) ص . پ .
مكار و غدار و فريب ساز .
فريبگاه
(
ferib - g h
) و فريبگه (
ferib - gah
) ا . پ . طلسم و سحربند . و جائى كه در آن طلسم بسته باشند .
فريبندگى
(
feribandagi
) ا . پ . مكر و فريب و حيلهبازى و ريا و تزوير . و خيانت .
فريبنده
(
feribande
) ص . پ . حيله باز و فريب دهنده و مغبونكننده .
فريبى
(
faribi
) ا . پ . مكار و عيار و حيلهباز .
فريبيدن
(
feribidan
) ف ل و م . پ .
فريفتن . و فريفته شدن . و بازى دادن .
فرية
(
faryat
) ا . ع . يك بار شير دوشيدن .
فرية
(
feryat
) ا . ع . دروغ . و افترا .
فرية
(
fariyyat
) ا . ع . دول بزرگ فراخ .
فريج
(
farij
) ا . پ . خولنجان .
فريج
(
farij
) ا . ع . سرد و بارد . و كمان دور زه . و ماده شترى كه نخستين بار آرد .
فريجاب
(
farij b
) ا . پ . باران خرد .
و شبنم و ژاله .
فريخ
(
forayx
) ا . ع . مصغر فرخ . و فلان فريخ قريش ، و اين تصغير را در تعظيم گويند .
فريد
(
farid
) ا . پ . دانهء وسط گردنبند و سبحه و جز آن . و نام دجال .
فريد
(
farid
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىمثل و مانند ويكه و تنها و منفرد . و فريد الدهر : يگانهء روزگار .
فريد
(
farid
) ا . ع . يگانه و بىمثل و بىنظير . و مهرهاى كه فاصل باشد ميان مرواريد و طلا چون آنها را برشته كشند . و گوهر نفيس . و مرواريدهاى برشته كشيده كه در ميان آنها چيز ديگرى باشد . و مرواريد بزرگ . ج : فرائد . و نيز فريد : آن مهرهء از پشت كه واقع شده است ميان شش مهرهء پائينتر از مهرههاى گردن . و شش مهرهء بالاى استخوان سرين . ج . نيز : فرائد .
فريد
(
farid
) ص . ع . سيف فريد :
شمشير جوهردار بىمثل . و شيئ فريد :
چيز بىمثل و مانند .
فريد
(
forid
) ا و ص . پ . شكارى . و صياد . و منجمد شده .
فريدة
(
faridat
) ا . ع . گوهر نفيس و يگانه . و مهرهء ميان پشت . ج : فرائد .
فريدون
(
faridun
) و (
feridun
) ا .
پ . نام فلك البروج . و نام پادشاه معروف و مشهور ايران كه 750 سال قبل از ميلاد مسيح ابتداى پادشاهى او بود .
فريده
(
faride
) ص . پ . مغرور و متكبر و خودراى و خودبين و سرسخت .
فريدى
(
faridi
) ص . پ . ناگهانى . و بدون قصد و اراده .
فريديس
(
faridis
) ا . پ . ملخ دريائى .
فرير
(
farir
) ا . ت . گياهى كه گاو زبان نيز گويند .
فرير
(
farir
) ا . ع . بره . و برهء نر . و برهء ميش . و بزغاله . و گوسالهء دشتى . ج : فرار .
و دهان . و جاى دست گرفتن سوار از يال اسب . و نيز نام پدر قيس .
فريرون
(
farirun
) ص . پ . بدبخت و كسى كه روز به نباشد و بىنصيب و بيطالع و محروم .
فريز
(
fariz
) و (
feriz
) ا . پ . گياهى كه ستور را فربه كند .