فرهنجه
(
farhanje
) ا . پ . مردم با ادب و نيك اخلاق و خوشروى و نيكو صورت و سيرت .
فرهنجيدن
(
farhanjidan
) ف م .
پ . ادب كردن و تأديب نمودن . و خوش خلق و نيكو خصلت كردن . و دانش آموختن و تعليم كردن .
فرهنجيده
(
farhanjide
) ص . پ . ادب كرده شده و تأديبپذير گشته و خوش اخلاق گرديده .
فرهنگ
(
farhang
) ا . پ . نيكوئى تربيت و پرورش . و بزرگى و عظمت و بزرگوارى .
و فضيلت . و وقار و شكوهمندى . و دانش و حكمت و هنر و علم و معرفت . و علم فقه و علم شريعت . و كتابى كه محتوى لغات فارسى باشد . و فرهنج يعنى شاخهء درخت خوابانيده كه پس از ريشه كردن از آنجاى برآورده در جاى ديگر نهال كنند . و مجراى زير زمينى . و قنات و كاريز . و نام مادر كيكاوس .
فرهنگاخ
(
farhangax
) و (
farehangax
) م ف . پ . درون و اندرون . و در ميان و در وسط .
فرهنگدار
(
farhang - d r
) ا . پ . حاكم و قاضى و داور .
فرهنگسار
(
farhang - s r
) ا . پ .
نسح و محو و حك . و تبديل صورت و تغيير شكل و تناسخ و مسخ .
فرهنگى
(
farhangi
) ا . پ . معلم و استاد و مربى و مدرس . و آخوند و مرد داناى بعلم شرايع . ج : فرهنگيان .
فرهنگيان
(
farhangiy n
) ب . ج .
فرهنگى .
فرهود
(
forhud
) ا . ع . برهء بز كوهى .
و مرد گرداندام درشت شتاب زده . و مرد نازك بدن پر گوشت . و بچهء شير . و كودك پرگوشت خوب صورت . و پدر بطنى از تازيان كه آنها را فراهيد نامند .
فرهودى
(
farhudi
) ا . پ . كسى كه در دين و آئين و ملت و مذهب خود ثابت و راسخ و استوار باشد .
فرهودى
(
farhudiyy
) ص . ع . منسوب بگروه فراهيد .
فرهوذ
(
forhuz
) ا . ع . گرداندام ستبر و نازك بدن پرگوشت . ج : فراهيذ .
فرهومند
(
farhu - mand
) ص . پ . مرد نورانى پاكيزه روزگار .
فرهون
(
farhun
) ا . پ . اداره .
فرهون
(
farehun
) ع . ج . فره .
فرهى
(
farrahi
) و (
farrehi
) ا .
پ . شأن و شوكت و عظمت و شكوه . و داراى افزونى .
فرهيختن
(
farhixtan
) ف ل و م . پ .
ادب آموختن و تأديب كردن و تربيت نمودن . و علم آموختن و تعليم كردن . و آويختن .
و شمشير كشيدن .
فرهيزيدن
(
farhizidan
) ف ل و م . پ .
فرهيختن .
فرى
(
fary
) م . ع . فريت الجلد فريا ( از باب ضرب ) : شكافتم آن پوست را براى اصلاح و يا بطور فساد . و فريت المزادة :
ساختم آن توشه دان را . و كذلك : الخف .
و فريت فلانا كذبا : دروغ بربستم بر فلان . و كذا : فريت على فلان كذبا .
و نيز فرى : مسافت بريدن و رفتن در زمين .
فرى
(
far
) م . ع . فرى فرى ( از باب سمع ) : سرگشته گرديد و مدهوش گشت .
و بشگفت آمد در كار خود .
فرى
(
forr
) ص . ع . كتيبة فرى :
لشكر شكست خورده .
فرى
(
fariyy
) ا . ع . دروغ بربافته . و چيز تمام خلقت و مصنوع . و چيز بزرگ و عظيم . قوله تعالى :
لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيًّا
اى مختلقا و مصنوعا ، و قيل : عظيما . و كار شگفت . يقال : هو يفرى الفرى اى ياتى بالعجب فى عمله . و دول بزرگ فراخ . و شير دوشيده در همان ساعتى كه دوشيده شده .
فرىء
(
fari '
) ص . ع . امر فرىء :
كار شگفت و نوپيدا .
فرياد
(
fary d
) و (
fery d
) ا . پ .
بانگ و آواز بلند . و آواز بلندى كه در دادرسى و استعانت برآرند . و فغان و ناله و زارى . و فرياد برآوردن : بآواز بلند بانگ كردن . و فرياد رسيدن و يا بفرياد رسيدن : مدد كردن و معاونت نمودن و اعانت كردن . و فرياد و فغان كردن :
بآواز بلند بانگ كردن و طلب اعانت كردن .
و ناله و زارى كردن . و داد و فرياد كردن : بانگ زدن براى دادرسى و عدالت .
فريادجو
(
fery d - ju
) ص . پ .
آنكه چاره مىجويد و دادرس مىخواهد .
فريادخوان
(
fery d - x n
) و فرياد خواه (
fery d - x h
) ا . پ . داد خواه و مظلوم و كسى كه طلب دادرسى مىكند .
فريادرس
(
fery d - ras
) ص . پ .
دستگير و ناصر و مددگار و دادرس و معين .
فريادرسى
(
fery d - rasi
) ا . پ .
دستگيرى و معاونت و دادرسى .
فريادناك
(
fary d - n k
) و (
feryad - n k
) ص . پ . غوغائى و هنگامهساز .
فريادى
(
fery di
) ا . پ . مدعى و دادخواه .
فرياض
(
fery z
) ص . ع . فراخ .
فرياض
(
fery z
) ا . ع . نام موضعى .
فريان
(
fary n
) ا . پ . نام پادشاهى .
فريب
(
farib
) و (
ferib
) و (
fareyb
) و (
fereyb
) ا . پ . عشوه . و مكر .
و غافل شدگى از روى خدعه . و عاقل