خوردن و پايمال شدن خرابى و نقصان بدان وارد آمده باشد .
فرسب
(
farsab
) و فرسپ
(
farsap
) ا . پ . شاه تير و چوب بزرگى كه بام خانه را بدان پوشند . و جامهها و پارچههاى الوانى كه در ايام نوروز و روزهاى جشن در و ديوار دكانها و خانهها را بدانها آرايش كنند .
فرسة
(
farsat
) ا . ع . ريحى كه در پشت پديد آيد و موجب كوزى گردد و اطبا آن را رياح افرسه گويند . و يا دردى كه در گردن عارض شود .
فرسة
(
farasat
) ا . ع . اسب ماديان .
فرست
(
farast
) ا . پ . جادوئى و ساحرى .
فرست
(
ferest
) ا . پ . رسالت و فرستادگى .
و مراسله . و هر چيز فرستاده شده مانند انعام و تحفه .
فرستادگان
(
ferest dag n
) پ . ج .
فرستاده .
فرستادگى
(
ferest dagi
) ا . پ .
روانه شدگى و راهى شدگى . و ارسال . و رسالت .
فرستادن
(
ferest dan
) ف م . پ . روانه كردن و راهى كردن و ارسال نمودن .
فرستاده
(
ferest de
) ص . پ . راهى شده و روانه شده و مرسول . و فرستاده شدن : راهى شدن و روانه شدن .
فرستاده
(
ferest de
) ا . پ . پيغمبر .
و رسول . و هر چيز و يا هر كس كه از جانب كسى ارسال شده باشد . و ايلچى و سفير . و وكيل و گماشته . ج : فرستادگان .
فرستاده وار
(
ferest de - v r
) ص .
پ . مانا برسول و سفير .
فرستگان
(
ferestag n
) پ . ج . فرسته .
فرستگانى
(
ferestag ni
) ا . پ .
رسالت .
فرستو
(
farastu
) و (
ferestu
) و
فرستوك
(
farastuk
) و (
ferestuk
) ا .
پ . پرستوك .
فرستوه
(
forestuh
) ا . پ . نام يكى از پادشاهان ملك چين .
فرسته
(
fereste
) ا . پ . رسول و پيغمبر .
و قاصد . ج : فرستگان . و هر چيز كه براى كسى فرستند مانند تحفه و انعام و سوغات .
فرسته
(
fereste
) ص . پ . ارسال شده و فرستاده شده .
فرسخ
(
farsax
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - فرسنگ كه عبارت از مسافت سه ميل باشد و هر ميلى چهار هزار ذراع . ج : فراسخ .
و نيز فرسخ : آرامش و آسايش و سكون . و ساعت . و وسعت . و فرجه و رخنه و شكاف .
و آنچه فرجه و رخنه نداشته باشد . و زمان دراز و مدت طويل . و زمان بين حركت و سكون .
و هر چيز بسيار كه منقطع و سپرى نگردد .
فرسخ
(
farsax
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرسنگ .
فرسخة
(
farsaxat
) ا . ع . دفع غم و اندوه و زوال آن .
فرسخة
(
farsaxat
) م . ع . فرسخ البرد فرسخة : فرونشست سرما .
فرسخ فرسخ
(
farsax - farsax
) م ف .
پ . از جائى و مكانى به جائى و مكانى ديگر .
فرسد
(
farsad
) پ . كلمهء فعل يعنى فرسايد و به چيزى نقصان و خرابى راه يابد .
فرسدن
(
farsodan
) ف ل . پ . فرسوده شدن . و پير شدن و عمر زياد كردن .
فرسده
(
farsode
) ص . پ . فرسوده شده و كاسته شده . و پير شده .
فرسطاريون
(
ferest riyun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - كرسنه .
فرسطون
(
farastun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - قپان .
فرسق
(
ferseq
) و فرسك
(
fersek
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - شفتالو . و شفتالوى تنگ پوست سرخ رنگ . و شفتالوئى كه از هستهء خود شكافته گشته جدا گردد .
فرسك
(
farsak
) ص . پ . فرسوده شده و كاسته شده .
فرسك
(
fersek
) ا . پ . هلو و شفتالو .
فرسلوس
(
farslus
) ا . پ . بطور افسانه سنگى را گويند كه سكندر مقدونيائى در ظلمات يافته و چون آن را بسيماب طرح كنند نقره شود .
فرسلون
(
farsolun
) ا . پ . طلق .
فرسن
(
fersen
) و (
ferasn
) ا . ع . سپل شتر . و سمب گوسپند ( مؤنث آيد ) .
فرسناف
(
feresn f
) و فرسنافه
(
feresn fe
) ا . پ . شب عيد نوروز .
فرسنداج
(
farsand j
) ا . پ . امت هر پيغمبرى كه باشد . و امت مه آباد و پيروان آن . و كيش و آئين مه آباد .
فرسنگ
(
farsang
) ا . پ . فرسخ يعنى مسافت سه ميل كه هر ميلى چهار هزار گز بود و فرسنگ كنونى شش هزار ذرع است .
فرسنگسار
(
farsang - s r
) ا . پ . علامت و نشانى كه در عرض راه جهة تعيين فرسخ سازند .
و سنگ چينى كه براى تعيين راه در امتداد جاده كنند .
فرسود
(
far - sud
) ص . پ . فرسوده .
فرسودگى
(
far - sudagi
) ا . پ . محو و اضمحلال و نابود شدگى . و كهنگى . و از هم ريختگى و ويرانى و خرابى .
فرسودن
(
far - sudan
) ف ل و م . پ .
سودن و سائيدن و ماليدن . و زدودن . و دريدن و چاك كردن . و تلف كردن و ضايع كردن .
و كاستن و كم كردن . و شكافته شدن . و