باشد و زياده از معتاد باشد . و فاحش الطول : درازى غير متناسب و بىاندازه و بىاندام .
فاحش
(
f hec
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بسيار و زياده از اندازه . و شرمنده . و بىشرف . و بدكار . و جسور و گستاخ . و كلان . و درخشان . و غضبناك . و آزمند . و زشت و بدشكل و بىتناسب . و ظلم فاحش :
ظلم بىاندازه .
فاحشا
(
f hecan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بسيار و بغايت و بينهايت . و بطور ظلم و قهر .
فاحشة
(
f hecat
) ا . ع . زنا . و هر گناه و بدى كه از حد درگذرد . و هر چه خداى عز و جل از آن نهى فرموده باشد . ج : فواحش .
فاحشگى
(
f hecagi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زناكارى زنان . و ارتكاب فعل شنيع .
و فضيحت و رسوائى .
فاحشه
(
f hece
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زن زناكار و رسوا و بدكردار و روسپى و جافجاف و زغاو و سيهه و هريوه .
فاحشهدوست
(
fahece - dust
) ص . پ .
زناكار و روسپى پاره .
فاحشهدوستى
(
f hece - dusti
) ا . پ .
زناكارى
فاحص
(
f hes
) افا . ع . تفحصكننده و تجسسكننده .
فاحم
(
f hem
) ص . ع . نيك سياه . و شعر فاحم : موى سياه . و كبش فاحم :
تكهء خروشان .
فاحم
(
f hem
) ا . ع . آب ايستاده و ساكن كه جريان نداشته باشد .
فاخ
(
f x
) ا . پ . فاج و شاخ درخت .
فاختة
(
f xetat
) ا . ع . نام مرغى كه قمرى نيز گويند . ج : فواخت . و نام چند نفر زن .
و نام ام هانى خواهر حضرت على بن ابي طالب عليه السلام .
فاختك
(
f xtak
) ا . پ . فاختهء خرد و كوچك .
فاختگان
(
f xtag n
) پ . ج . فاخته .
فاخته
(
f xte
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوعى از كبوتر كه قمرى و كوكو و ونا نيز گويند .
فاختة ضرب
(
f xte - zarb
) ا . پ .
نام ضرب هفدهم از ضرب اصول .
فاختهگون
(
f xte - gun
) ص . پ .
هر چيز كه برنگ سفرجل باشد .
فاختى
(
f xetiyy
) ص . ع . هر چيزى كه برنگ فاخته باشد .
فاختئى
(
f xte'i
) ص . پ . برنگ فاخته و برنگ شكوفهء سفرجل .
فاخر
(
f xer
) ص . ع . نازنده و فخر كننده .
فاخر
(
f xer
) ا . ع . بهترين و - گرانمايهترين از هر چيزى . و غورهء خرماى بزرگ بيدانه . و حبق الفاخر : نوعى از ريحان كه برگهاى پهن دارد .
فاخر
(
f xer
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - گرانمايه و اعلا و نيكو .
فاخرة
(
f xerat
) ص . ع . مؤنث فاخر .
فاخره
(
f xare
) ا . پ . نام دانهاى كه در طب به كار برند .
فاخره
(
f xere
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - گرانمايه و نيكو و اعلا .
فاخز
(
f xez
) ا . ع . خرماى بيدانه .
فاخور
(
f xur
) ا . ع . سفالگر و كوزهگر .
و نوعى از ريحان كه ريحان الشيوخ نيز گويند .
و زنى كه بطور تبختر حركت كند .
فاخيدن
(
f xidan
) ف ل و م . پ .
واخيدن و چيدن و بركندن . و زدن . و پنبه زدن و حلاجى كردن . و نيزه افگندن . و گرفتن . و فراهم آوردن و گرد كردن و جمع نمودن .
فاخيده
(
f xide
) ص . پ . واخيده .
فاخيز
(
f xiz
) ا . پ . واخيز .
و فاخيز آمدن : جنبيدن و واخيزيدن .
و افتان و خيزان مانند مستان و كودكان حركت كردن .
فأد
(
fa'd
) م . ع . فاد الخبز فأدا ( از باب فتح ) : در خاگستر گرم نهاد نان را و كوماچ كرد . و فادت للخبزة : جاى كردم كوماچ را در خاكستر . و فاد اللحم فى النار : بريان نمود گوشت را . و فاد فلانا : بر دل فلان زد و رسيد بدل او . و فاد الخوف فلانا : بد دل كرد ترس فلان را . و فئد ( مجهولا ) : بيمار دل گرديد و دردناك دل گشت .
فاد
(
f ' d
) م . ع . فئد فادا ( از باب سمع ) : بيمار دل گرديد و به درد آمد دل او .
فاداشتن
(
f - d ctan
) ف م . پ . واداشتن و باز داشتن . و نگاهداشتن . و روبرو و مقابل نگاهداشتن و روبرو نمودن و مقابل كردن .
فادج
(
f daj
) ا . پ . پازهركانى و آن سنگى است زرد بسپيدى مايل و داراى رگهاى سبز كه از چين آورند و در كرمان نيز هست .
فادح
(
f deh
) ص . ع . امر فادح :
كارگران و دشوار .
فادحة
(
f dehat
) ا . ع . سختى . ج :
فوادح .
فادر
(
f der
) ص . ع . گشن سست و باز ماندهء از گشنى . ج : فدر .
فادر
(
f der
) ا . ع . بز كوهى خواه جوان باشد و يا پير . و بز كوهى بزرگ جثه . ج :
فوادر و فدور . و ماده شتر تنها ماندهء از شتران .
فادرة
(
f derat
) ا . ع . سنگ بزرگ