آن كار . و غلافى الدين غلوا :
تجاوز كرد از حدود دين و غلو نمود در آن . قوله تعالى .
لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ
. و غلا بسهمه غلوا و غلوا .
مر . غلو .
غلو
(
qolovv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تجاوز از حدود چيزى . و بلند كردن كسى را از رتبه و مقام خود برتبه و مقامى كه سزاوار آن نباشد . و مبالغه و نوعى از اغراق .
غلواء
(
qolv '
) و (
qolav '
) ا . ع .
سركشى و از حد درگذشتگى . و گذشتن جوانى .
و اول جوانى و سرعت آن .
غلوات
(
qalav t
) ع . ج . غلوة .
غلوان
(
qolv n
) ا . ع . سرعت جوانى . و اول جوانى .
غلوة
(
qalvat
) ا . ع . نشانه . و يك تير پرتاب مسافت يعنى از سيصد تا چهار صد ذراع .
ج : غلوات و غلاء . المثل : جرى المذكيات غلاء : نهايت تك دو اسبهائى كه از اتمام دندانهاى آنها يك يا دو سال گذشته باشد از سيصد تا چهار صد ذراع است .
غلوطة
(
qalutat
) ا . ع . اغلوطه و سخن غلط . و كلامى كه بدان كسى را در غلط اندازند .
غلوفيرياس
(
qalufiriy s
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ريشهاى كه اصل السوس گويند .
غلول
(
qalul
) ا . ع . خائن . الحديث :
الغلول من جمر جهنم . و نيز غلول :
طعام نرم . يق : نعم غلول الشيخ هذا اى طعام الذى يدخله جوفه .
غلول
(
qolul
) م . ع . غل غلولا ( از باب نصر ) : خيانت كرد و ناراستى نمود در غنيمت . قوله تعالى :
وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ
( قرى معروفا و مجهولا ) . و غل الماء بين الاشجار غلولا : ميان درختان روان گرديد آب .
غلول
(
qolul
) ا . پ . طعامى كه در راه گلوبند شود و به زحمت تمام فرو رود .
غلوله
(
qolule
) ا . پ . گلوله .
غلولهكمان
(
qolule - kam n
) ا . پ .
گلولهاى كه با كمان اندازند و كمان گروهه نيز گويند .
غلومة
(
qolumat
) و غلومية
(
qolumiyyat
) ا . ع . كودكى .
غلوى
(
qalv
) ا . ع . يك نوع بوى خوشى كه موى را بدان خضاب كنند .
غله
(
qale
) ا . پ . اضطراب و بيقرارى .
غله
(
qalle
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حبوب از قبيل گندم و جو و برنج .
غله
(
qolle
) ا . پ . كوزهء آبخورى كوچك سرتنگ كه غلغلك نيز گويند . و بمعنى غلك .
غلهدان
(
qole - d n
) ا . پ . غلك .
غلهدان
(
qalle - d n
) ا . پ . انبار غله .
و غلهدان عدم : زمين .
غلهدان
(
qolle - dne
) ا . پ . غلك .
غلهزار
(
qalle - z r
) ا . پ . زمينى كه غله در آن نيك و بسيار عمل آيد .
غلهفروش
(
qalle - faruc
) ا . پ . كسى كه حبوب از قبيل گندم و جو مىفروشد .
غلى
(
qaly
) ا . ع . جوشش .
غلى
(
qaly
) م . ع . غلت القدر غليا و غليانا ( از باب ضرب ) : جوشيد ديگ . قوله تعالى :
يَغْلِي فِي الْبُطُونِ كَغَلْيِ الْحَمِيمِ
. و گاه از باب سمع گويند :
غليت القدر .
غلى
(
qaliyy
) ا . ع . نرخ گران . يق :
بعته بالغلى .
غليان
(
qely n
) ا . پ . آلتى كه در آن آب ريخته و تنباكو را با آن مانند چپق مىكشند .
غليان
(
qalay n
) م . ع . غلى غليا و غليانا . مر . غلى .
غليان
(
qalay n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جوش و جوشش .
غلية
(
qalyat
) ا . پ . يك بار جوشش و يك دفعه جوشش .
غليته
(
qalite
) ا . پ . گياهى كه از آن جوال مانندى سازند و بدان كاه و پنبه و جز آن كشند .
غليث
(
qalis
) ا . ع . گندم جو آميخته . يقال :
هو ياكل الغليث . و نيز زهر آميخته كه جهة شكار كركس گسترند .
غليجن
(
qolijan
) ا . پ . پودنه .
غليدن
(
qalidan
) ف ل . پ . غلطيدن ستور از بسيارى تشنگى به روى گل . و روان شدن آب . و غوطه خوردن . و بيهوش شدن و بى خود گشتن .
غليذ
(
qaliz
) ا . ع . ستبر و درشت .
غليزن
(
qalizan
) و غليژن
(
qalij ? an
) ا . پ . خلان و لجن و گل و لاى سياه .
غليس
(
qalis
) ا . ع . از اعلام خراست .
غليظ
(
qaliz
) ص . ع . گنده و ستبر و درشت .
ج . غلاظ . و عذاب غليظ : عذاب بسيار دردناك . و غليظ القلب : سخت دل و بيرحم .
غليظ
(
qaliz
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ستبر و هنگفت . و هر مايع كه قوامش زياد باشد . و ناپاك .
غليظة
(
qalizat
) ص . ع . مؤنث غليظ .
ج : غلاظ و غلائظ .
غليظى
(
qalizi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ستبرى و پر قوامى و هنگفتى .
غليغر
(
qeliqer
) و غليگر
(
qeliger
) ا . پ . استاد بنا و گلكار .
غليل
(
qalil
) ا . ع . تشنگى و عطش . و بسيارى تشنگى . و سوزش شكم . و حرارت دوستى . و گرمى اندوه . و كينه و دشمنى .