كه عمل او حيله بازى و مكارى بود .
عيارة
(
iy rat
) ا . ع . آشكارى . و شهرت .
و شهرت شعر و قصيده .
عياره
(
ayy re
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - زن فريبنده و حيله باز .
عيارون
(
ayy runa
) ع . ج . عيار .
عيارى
(
ayy ri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فريبندگى و حيله بازى و مكارى و تردستى و داغولى .
عيازر
(
ay zer
) ا . ع . چوبها . و باقى ماندهء درخت . و گياهى خردتر از عضاه و بزرگتر از دق .
عياسة
(
iy sat
) م . ع . عاس عوسا و عياسة . مر . عوس .
عياش
(
ayy c
) ا . ع . از اعلام است .
عياش
(
ayy c
) ص . ع . بسيار زيست كننده و نيكو حال .
عياش
(
ayy c
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بسيار خوشگذران و كسى كه بيشتر زندگانى خود را در خوشى و خرمى گذراند و مشغول لهو و لعب باشد و از امور عالم بى خبر و بىبهره بود و ماژ پرست .
عياشى
(
ayy ci
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عيش و عشرت و خوشگذرانى و شادى و اشتغال بشادى . و شهوت پرستى و فسق و فجور و ماژ پرستى .
عياص
(
iy s
) م . ع . معاوصة و با همديگر كشتى گرفتن و بر زمين زدن . و عاص عياصا و عوص عوصا . مر . عوص .
و اعوص بالخصم عياصا و عوصا ( من الافعال ) : در پيچان كرد كار را بر دشمن ( كذا ضبط و قياس المصدر الاعواص ) . مر .
عوص . و عاص عياصا و عيصا . مر .
عيص .
عياض
(
iy z
) م . ع . عاض عوضا و عوضا و عياضا . مر . عوض و عوض .
عياض
(
iy z
) ا . ع . از اعلام است .
عياط
(
iy t
) ا . ع . بانگ و فرياد و غوغا . و زارى .
عياط
(
iy t
) م . ع . عاط عيطا و عياطا . مر . عيط .
عياف
(
ay f
) ا . ع . يك نوع بازى مر زنان تازى را .
عياف
(
iy f
) م . ع . عاف عيفا و عيافا . مر . عيف .
عيافة
(
iy fat
) ا . ع . كراهت و ناپسندى از طعام و شراب و ناگوارائى آنها . و اهل العيافة كسى كه بمرغان تفأل كند و فال گيرد و فالگير .
عيافة
(
iy fat
) م . ع . عفت الطير عيافة ( از باب ضرب ) : بفال گرفتم آن مرغ را . و عاف عيفا و عيافا و عيافة .
مر . عيف .
عيال
(
ay l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زن و فرزند و خدمتگار و كنيز و غلام و هر كه در نفقه و مؤنهء شخص باشد . و اهل خانهء شخص .
عيال
(
iy l
) ا . ع . عيال الرجل :
زن و فرزند و هر كه در نفقه و مؤنهء مرد باشد .
عيال
(
iy l
) ع . ج . عيل . ج : عيائل .
عيال
(
ayy l
) ص . ع . رجل عيال :
مرد خرامان بناز . و فرس عيال : اسب خرامنده .
عيالة
(
iy lat
) ا . ع . علف ستور .
عيالة
(
iyalat
) م . ع . عال عولا و عيالة . مر . عول .
عيالة
(
ayy lat
) ص . ع . امراة عيالة : زن خرامنده و مايل و نازندهء در رفتار .
عيالدار
(
ay l - d r
) ص . پ . كسى كه داراى زن و فرزند و اهل و عيال باشد .
عيالدارى
(
ay l - dari
) ا . پ . نگاهدارى اهل و عيال .
عيالمند
(
ay l - mand
) ص . پ . صاحب اهل و عيال بسيار و پورمند .
عيام
(
ay m
) ا . ع . روز .
عيان
(
ayen
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يقين . و يقين در ديدار و مشاهده و ظاهر و آشكار . و ديدار به چشم .
عيان
(
iy n
) ا . ع . يقين در ديدار . يق :
لقيته عيانا يعنى ملاقات كردم او را به چشم و شك در ديدن وى ندارم . و نيز عيان :
آهن افزارى مر كشتكاران را . ج : اعينة و عين . و ابناعيان : نام دو مرغ . و دو خط كه پىشناس بر زبان كشد و گويد ابناعيان اسرعا البيان . و در وقتى كه بدانند كه قدح قمار باز فايز مىآيد مىگويند : جرى ابناعيان .
عيان
(
iy n
) م . ع . عاينته معاينة و عيانا . مر . معاينة .
عيان
(
ayy n
) ص . ع . درمانده و آشفته و سرگردان .
عيانة
(
iy nat
) ا . ع . بعثنا عيانة :
فرستاديم جاسوس را تا خبر آرد .
عيانى
(
ay ni
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جاسوس . و برادر و خواهر عيانى :
برادر و خواهر از يك پدر و مادر .
عياهمة
(
oy hemat
) ا . ع . استوار از هر چيزى . و ماده شتر تيزرو .
عياهير
(
ay hir
) ع . ج . عيهران .
عيايا
(
ay y
) و عياياء
(
ay y '
) ع .
ج . عيا .
عياياء
(
ay y '
) ص . ع . درماندهء در كار و در سخن . و فحل عياياء : گشن درماندهء در گشنى . و گشنى كه گاهى گشنى نكرده باشد .
و كذا رجل عياياء . ج : اعياء .
عيائل
(
ay 'el
) ع . ج . عيال . و ج ج . عيل .
عيب
(
ayb
) م . ع . عاب المتاع عيبا