كمك و يار و مددگارى و دستگيرى و حمايت و اعانت . و عون الهى : استعانت و دستگيرى خداوند .
عون
(
un
) ع . ج . عانة . و ج . عوان .
و ابو عون : خرما و نمك .
عووذ
(
ovuz
) م . ع . عاذ عياذا و عووذا . مر . عياذ .
عووص
(
avus
) ا . ع . گوسپندى كه هر چند كوشش كنند شير ندهد .
عوول
(
ovul
) م . ع . عال عولا و عوولا و عيالة . مو . عول .
عوهبة
(
avhabat
) م . ع . عوهبه عوهبة و عيهابا : بگمراهى نسبت كرد او را .
عوهج
(
avhaj
) ا . ع . دراز گردن از شترمرغ و آهو و ماده شتر . و ماده شتر جوان .
و شترمرغ دراز پا . و ماده آهوئى كه بر هر دو تهيگاه وى خط سياه بود . و نام شتر نرى .
عوهق
(
avhaq
) ا . ع . بلند بالا ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) . و گشنى كه شتران گزيده و نجيب را بوى نسبت دهند . و گاو نر سياه و كبود . و پرستوك كوهى . و زاغ سياه . و لاجورد . و رنگى كه شبيه بلاجورد باشد . و رنگى چون رنگ آسمان مايل بسياهى .
و شتر سياه شگرف بزرگ . و شتر مرغ دراز خاكستر گون . و بهترين درخت نبع . ج :
عواهق . و نام مرغزارى .
عوهقان
(
avhaq ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو ستاره بر روش فرقدين متصل بقطب .
عوهقة
(
avhaqat
) م . ع . در گمراهى انداختن . يق : ما ذا عوهقك : چه چيز در گمراهى انداخته است تو را .
عوهكة
(
avhakat
) ا . ع . كار زار .
عوهكة
(
avhakat
) م . ع . عوهك عوهكة : كار زار كرد و قتال نمود .
عوية
(
aviyyat
) م . ع . عوى عيا و عواء و عوة و عوية . مر . عى .
عويد
(
ovayd
) ا . ع . مصغر عود : چوب خرد . و عصاى خرد .
عوير
(
ovayr
) ا . ع . خصلت نكوهيده .
و زاغ . و هر دو خصلت نكوهيده را كسير و عوير گويند . و نيز هر عمل غير خير و هر چيز تباه و ناپسند را .
عويشراء
(
ovaycer '
) ا . ع . سركوه .
عويص
(
avis
) ا . ع . شعر . و سخنى كه معنى آن دشوار باشد . و كلمهء غريب . و بلاى نيك سخت . و كار دشوار . و خاك سخت .
و جاى درشت و بلند سنگ ريزهناك . و نفس و روح . و توانائى . و جنبش . و راههاى آمد شد روباه .
عويص
(
ovays
) ا . ع . نام رودبارى ما بين حرمين .
عويكة
(
avikat
) ا . ع . جنگ و كشش و قتال . يق : تركتهم فى عويكة اى قتال .
عويل
(
avil
) ا . ع . فرياد . و بلند آوازى در گريه و زارى .
عويم
(
ovaym
) ا . ع . لقيته ذات العويم : ملاقات كردم او را در ميان چند سال . و نيز عويم : نام شخصى .
عوين
(
avin
) ا . ع . يارى گرى . و اسم جمع است مرعون را يعنى ياريگرىها .
عه
(
ahh
) ا . ع . كم شرم خود پسند ستيزنده .
عهاد
(
eh d
) ا . ع . باران نخستين بهار .
و ج . عهد .
عهاد
(
eh d
) م . ع . عاهد معاهدة و عهادا . مر . معاهدة .
عهار
(
eh r
) م . ع . عاهر المراة عهارا : فسوس و فجور نمود با آن زن و زنا كرد با وى . و نيز در شب آمد آن زن را جهة فجور .
عهارة
(
ah rat
) م . ع . عهر المراة عهرا و عهرا و عهرا و عهارة و عهورا و عهورة ( از باب فتح ) : آمدن آن زن را در شب جهة زنا و فجور .
عهان
(
eh n
) ا . ع . بن خوشهء خرما .
عهب
(
ahb
) م . ع . عهبه عهبا ( از باب سمع ) : ندانست آن را و جاهل بود .
عهباء
(
ehebb '
) و عهبى
(
ehebb
) ا . ع . عهبى الشباب : اول جوانى . و عهبى الملك : زمان و روزگار آن ملك .
عهخع
(
ohxo '
) ا . ع . نام درختى كه از تنه و برگ آن تداوى نمايند .
عهد
(
ahd
) ا . ع . وصيت . و آنچه براى والى و حاكم مىنويسند . و يمين و سوگند .
و اندرز . و پيمان و معاهده . و رعايت حرمت و عقد . و آنچه ميان دو حاكم و دو والى بسته شود . و نگاهداشت حق . و محافظت و حراست . و امان و زينهار . و ميثاق . و ذمه .
و ملاقات . و معرفت و شناخت . و وفا .
و منزل معهود . و منزلى كه پيوسته بدان باز گردند از هر كجا كه رفته باشند . و روزگار و زمان . و حال . و ضمانت و پذرفتارى .
و توحيد خداى تعالى . ج : عهود . قوله تعالى :
إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً
.
يعنى توحيد خداى تعالى : و حسن العهد :
رعايت مودت . الحديث : ان حسن العهد من الايمان . و قريب العهد يعنى قريب العلم و قريب المعرفة . و عهد الله : امر و وصيت خداى تعالى . و نيز عهد : نخستين باران بهارى . و باران پس از باران كه ترى آن بترى اولى برسد . ج : عهاد و عهود . و قولهم : على عهد الله لافعلن كذا : در سوگند گويند .
عهد
(
ahd
) م . ع . عهد اليه عهدا