عامر
(
mer
) ا . ع . بچهء كفتار و مار .
و نام پدر قبيلهاى از تازيان . و نام مردى .
و ام عامر : كفتار .
عامر
(
mer
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - آبادكننده . و آباد و معمور و مزروع و مسكون .
عامرة
(
merat
) ص . ع . مؤنث عامر .
عامرة
(
merat
) ا . ع . مار . ج : عوامر .
عامره
(
mere
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - معمور و آباد . و پر و نيك انباشته شده . و خزينهء عامره : خزينهء پادشاهى كه نيك پر و انباشته شده است از جواهر و پول .
عامص
(
mes
) ا . ع . خاميز كه طعامى است كه از گوشت و پوست گوساله ترتيب مىدهند .
و نوعى از شورباى سكباج .
عامق
(
meq
) ص . ع . بعير عامق :
شترى كه گياه عمقى خورد .
عامل
(
mel
) ص . ع . كاركن و صنعتگر .
و كسى كه با دست كار مىكند . و كسى كه صدقات را جمع مىنمايد . ج : عمال و عاملون و عملة .
عامل
(
mel
) ا . ع . كلمهاى كه بدان اعراب كلمات تغيير مىكند . و گاو زراعت و گاو خرمن كوب . ج : عوامل . و عامل الرمح :
آنچه نزديك سنان است و از پس آن واقع شده .
عامل
(
mel
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - دانا و زبر دست در هر كارى . و كردگر و ناظر و امين محصول املاك . و كسى كه ماليات را جمع مىكند . و وكيل و كارگزار .
و حاكم . و ضابط . ج : عاملان . و نيز عامل :
كننده . و سازنده . و عملكننده . و عامل بلاواسطه : كردگر نزديك . و عامل جان :
عناصر اربعه . و اشاره بذات بارى . و عامل دريا و كان : آفتاب . و عامل طبع :
روح حيوانى .
عاملان
(
mel n
) پ . ج . عامل . و عاملان دريا و كان : زحل و مشترى و مريخ و آفتاب و زهره و عطارد و ماه .
عاملة
(
melat
) ا . ع . كلمهاى كه بدان اعراب كلمهء ديگر تغيير كند . ج :
عوامل . و سينهء نيزه كه نزديك سنان باشد .
و رجل و پاى . ج : عوامل .
عامل نامه
(
mel - n me
) ا . پ . حكم و يا فرمانى كه در تصرف كردن اراضى و جز آن به شخص مأمور داده مىشود .
عامود
(
mud
) ا . ع . ستون و ركن . ج :
عواميد .
عاموص
(
mus
) ا . ع . شهرى نزديك بيت اللحم كه حضرت عيسى گويند پس از مردن در آنجا زنده شده و خود را بحواريون نمود .
عامه
(
meh
) ص . ع . سرگشته در گمراهى . و متردد در راه . و منازعت . ج :
عمه .
عامه
(
mme
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز كه شامل همه گردد و عموميت داشته باشد . و مردم پست و فرومايه و عوام ضد خاصه .
و تمام و همه و همادى . و عامهء مردم :
همهء مردم و تمام مردم . و عامهء كافه :
عموما و همگى و جهانيان .
عامى
(
mi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - نادان و بىسواد و جاهل و بىوقوف و بىاطلاع .
عامى
(
miyy
) ص . ع . نبت عامى :
گياه خشك يك ساله .
عامى
(
miyy
) ص . ع . منسوب بعامة ضد خاصة .
عاميانه
(
miy ne
) ص و م ف . پ . منسوب بعوام و بمردمان پست و فرومايه . و از روى جهالت و نادانى و بيسوادى .
عامية
(
miyat
) ص . ع . زن سخت گريه و زارىكننده .
عان
(
nn
) ا . ع . رسن دراز .
عانات
(
n t
) ا . ع . دهى در ديار بكر كه عانة نيز گويند و حمار عانية منسوب بآنجاست .
عانب
(
neb
) ص . ع . خداوند انگور .
عانة
(
nat
) ا . ع . خر ماده . و گلهء خر كره . و گلهء گورخر . ج : عون .
و موى زهار . قوله صلى اللّه عليه و آله فى قصة بنى قريضة : من كان له عانة فاقتلوه . و نيز عانة : نام چند ستارهء روشن در پائين سعود . و نام دهى بر فرات در ديار بكر كه عانات نيز گويند و خرهاى خوب از آنجا آورند .
عانت
(
net
) ا . ع . دختر كه بىشوى تا دير در خانه مانده باشد و شوى نديده باشد .
ج : عوانت و عنت و عنوت و عنت .
عاند
(
ned
) ص . ع . شتر از راه برگردنده و ميلكننده . ج : عند . و سركش و بباطل ستيهنده و ردكنندهء حق . و طعن عاند : نيزهاى كه به چپ و راست زده شود . و عرق عاند :
خوى روان .
عانذة
(
nezat
) ا . ع . بن زنخ . و بن گوش .
عانس
(
nes
) ص . ع . دختر كه بىشوى تا دير در خانه مانده باشد . ج : عوانس و عنس (
ons
) و عنس (
onnas
) و عنوس . و مرد تا دير نكاح ناكرده . ج : عانسون .
عانس
(
nes
) ا . ع . مرد نيكو روى فربه تمام اندام .
عانسة
(
nesat
) ا . ع . زن نيكو روى فربه تمام اندام .