مشكبوى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و عنبر تر :
شب . و خط و خال و زلف معشوق .
عنبرآگين
(
anbar - gin
) ص . پ .
آكندهء از عنبر و پر از عنبر .
عنبر آلود
(
anbar - lud
) ص . پ .
هر چيز آلوده بعنبر .
عنبر بار
(
anbar - b r
) ص . پ . معطر و داراى بوى خوش .
عنبر بارس
(
anbar - b res
) ا . پ .
زرشك .
عنبر بوى
(
anbar - buy
) ص . پ .
چيزى كه داراى بوى عنبر باشد .
عنبرة
(
anbarat
) ا . ع . سختى سرما . و مردم خالص النسب از قوم . و عنبرة القد :
پياز .
عنبرچه
(
anbar - ce
) ا . پ . نوعى از زيور كه پر از عنبر كنند و بر گردن اندازند .
عنبردان
(
anbar - d n
) ا . پ . عنبرچه .
عنبر ذوائب
(
anbar - zav 'eb
) ص .
پ . آنكه زلفهاى وى برنگ عنبر و داراى بوى عنبر باشد .
عنبرسار
(
anbar - s r
) و عنبر سارا (
anbar - s r
) ا . پ . پر از عنبر . و نام جائى كه بهترين عنبرها را از آنجا مىآورند .
عنبر سوز
(
anbar - suz
) ص . پ .
مجمرى كه در وى عنبر سوزانند .
عنبر فام
(
anbar - f m
) ص . پ . هر چه برنگ عنبر باشد .
عنبرى البلد
(
anbariyyol - balad
) ع . مثلى است كه در هدايت گويند .
عنبرين
(
anbarin
) ص . پ . منسوب بعنبر . و عنبرين سنبل : زلف و گيسوى معشوق .
عنبرينه
(
anbarine
) ا . پ . خوشبوئى كه از عنبر و مشك و عود سازند . و نوعى از زيور زنان كه پر از عنبر كنند و بر گردن اندازند و عنبرچه نيز گويند .
عنبس
(
anbas
) ا . ع . شير بيشه .
عنبسة
(
anbasat
) ا . ع . از اعلام است .
ج : عنابس .
عنبط
(
onbot
) و عنبطة
(
onbotat
) ا . ع . كوتاه گوشتناك .
عنبل
(
onbol
) و عنبلة
(
onbolat
) ا .
ع . بظر و تلاق .
عنبلة
(
onbolat
) ا . ع . زن دراز تلاق .
و چوبى كه بدان در هاون چيزى كوبند .
عنبلى
(
onboliyy
) ا . ع . زنگى درشت اندام .
عنبوج
(
onbuj
) ا . ع . گول و نرم فرو هشته گوشت گران جسم .
عنبى
(
anabi
) و عنبيه
(
anabiyye
) ص . پ . منسوب بعنب .
عنة
(
onnat
) ا . ع . حظيره و محوطهء چوبى . ج : عنن و عنان . و آتشدان تنور و ديگ و جز آن . و اعتراض از زن . و ريسمان .
و فرماندهى قاضى بر عنن و نامردى كسى . و نامرد سازى بجادوئى . و اعطيته عين عنة ( مصروفة ) و يا عين عنة ( غير مصروفة ) يعنى عطا كردم او را خاصة بدون اصحابش .
و رايته عين عنة و يا عين عنة ( منصرف و غير منصرف هر دو ) يعنى ديدم آن را در همان ساعت بدون آنكه طلب كرده باشم . و اعننت بعنة لا ادرى ماهى ( مصروفة ) :
پيش آمد مرا چيزى كه نمىشناسم آن را . و لقيته عين عنة ( ايضا مصروفة ) يعنى بعيان ديدم آن را و آن مرا نمىديد . و نيز عنة : نام روستائى . و نام مردى .
عنت
(
anat
) ا . ع . اثم و گناه . و تباهى و نيستى و هلاك . و فجور و زنا . و مشقت .
و فساد . و وقوع در مشقت و سختى . و وقوع در كار سخت . و كسب گناه . و انكسار .
عنت
(
anat
) م . ع . عنت العظم عنتا ( از باب سمع ) : شكافته و شكسته گرديد استخوان پيوند پذيرفته . و نيز عنت : هلاك شدن و نيست شدن . و رنج رسيدن بمردم .
و بزهمند شدن . قوله تعالى :
عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ
. و در كارى دشوار افتادن . و با زن حرام جمع آمدن . و نافرمانى كردن . و تباهى نمودن . و ضعيف شدن . و گناه ورزيدن .
عنت
(
anet
) ص . ع . استخوان پيوند پذيرفتهء باز شكسته .
عنتتة
(
antatat
) م . ع . عنتت عنه عنتتة : روى گردانيد از وى و بازگشت . و عنتت قرن العتود : باليد شاخ بزغالهء يك ساله .
عنتر
(
antar
) و (
ontar
) و (
ontor
) ا . ع . خرمگس .
عنترة
(
antarat
) ا . ع . طنين مگس . و نام دو نفر شاعر .
عنترة
(
antarat
) م . ع . در سختيها و شدائد رفتن . و دلاورى نمودن در جنگ . و عنتره بالرمح : نيزه زد آن را .
عنتريس
(
antaris
) ا . ع . ماده شتر استوار خلقت بسيار گوشت . و بلا و سختى .
عنتل
(
antal
) ص . ع . كفتارى كه شكار خود را پاره پاره كند . ج : عناتل . يق :
الضباع العناتل .
عنتل
(
ontal
) و (
ontol
) ا . ع . تلاق و بظر . و سخت و درشت .
عنتلة
(
antalat
) م . ع . عنتل الشيئ عنتلة : پاره پاره كرد آن چيز را .
عنتوت
(
ontut
) ا . ع . خشك شدهء گياه نصى . و كوه باريك در دشت . و نخستين از هر چيزى . و پشتهء دشوار گذار .
عنته
(
ontoh
) و عنتهى
(
ontohiyy
)