البعير بزبده : بانگ كرد شتر و كف انداخت بر سر و جز آن .
عمى
(
omy
) ع . ج . اعمى و عمياء .
عمى
(
am
) ا . ع . قامت . و درازى . و گرد و غبار . و نابينائى . و لقيته صكة عمى : ديدم او را در نيمروز سخت گرم .
عمى
(
am
) م . ع . عمى عمى ( از باب سمع ) : رفت همهء بينائى او و كور گرديد .
و نيز عمى : رفتن بينائى قلب يعنى ضلالت و غوايت و گمراهى . و ما اعماه ( بصيغهء تعجب ) : يعنى چه گمراه است او . و نيز عمى :
پوشيده شدن كار بر كسى . قوله تعالى :
فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ
.
عمى
(
ami
) ص . ع . كور و نابينا . و جاهل و نادان . ج : عمون . و رجل عمى القلب : مرد جاهل .
عمى
(
omayy
) ا . ع . لقيته صكة عمى : ملاقات كردم او را در نيمروز سخت گرم .
عمى
(
ammi
) ا . ع . عموى من . يق :
يا ابن عمى و يا ابن عم (
amme
) و يا ابن عم (
ame
) يعنى اى پسر عموى من .
عمى
(
ammiyy
) ص . ع . منسوب بعم بمعنى برادر پدر . ج : عميون .
عمى
(
omm
) ا . ع . تركناهم عمى :
گذاشتيم ايشان را مشرف بر مرگ .
عمى
(
ommiyy
) ص . ع . رجل عمى :
مردى از عامهء مردم . و مرد فرومايه و حقير .
عميا
(
emmiyy
) ا . ع . قتيل عميا :
كشتهاى كه كشندهء وى معلوم نشود .
عمياء
(
amy '
) ص . ع . مؤنث اعمى يعنى زن كور . ج : عمى .
عميان
(
omy n
) ع . ج . اعمى .
عميانس
(
omy nes
) ا . ع . نام بتى مر خولان را كه حصهء چهارپايان و كشت خود را بوى مىدادند .
عمية
(
amyat
) ا . ع . برگزيدگى و انتخاب و اختيار .
عمية
(
amiyat
) ص . ع . مؤنث عمى :
زن كور و نابينا و جاهل . يق : امراة عمية من الصواب و امراة عمية القلب .
عمية
(
amiyyat
) ص . ع . زن كور .
عمية
(
amiyyat
) و (
omiyyat
) ا . ع .
گمراهى و ضلالت . و ستيهيدگى . و فيهم عميتهم اى جهلهم .
عمية
(
ommiyyat
) و (
emmiyyat
) ا . ع . كبر و بزرگ منشى . و گمراهى مانند جنگ تعصب .
عميت
(
amit
) ع . ج . عميتة .
عميت
(
emmit
) ا . ع . نگاهبان و پاسبان زيرك . و مست . و نادان سست . و آنكه وى را رائى نباشد و بجانبى راه نيابد . ج :
عماميت .
عميتة
(
amitat
) ا . ع . يك نوالهء از پشم و صوف حلقه كرده . ج : عميت و اعمية و عمت .
عميثل
(
amaysal
) ا . ع . آهسته رو از هر چيزى از جهة كلانى و فروهشتگى گوشت .
و اسب نيكوى جواد . و دامن كشنده و خرامان بناز . و مرد چست و شادمان و دراز جامه .
و كوتاه بالاى فروهشته گوشت . و دراز دنب از آهو و بز كوهى و جز آن . و درشت ستبر پهن .
و شير بيشه . و مهتر كريم .
عميثلة
(
amaysalat
) ا . ع . مؤنث عميثل يعنى زن چست و شادمان . و ماده شتر تن آور شگرف .
عميثلية
(
omaysaliyyt
) ا . ع . رفتار دامن كشان سينه برآمدهء پشت در آمده . و رفتار بناز .
عميد
(
amid
) ا . پ . خانهاى كه كسى در آن پناهنده شود و بست و پناگاه .
عميد
(
amid
) ا . ع . سردار قوم و سيد قوم .
عميد
(
amid
) ص . ع . رجل عميد : مرد شكستهدل از عشق و بيقرار . و تفتهء از بيمارى و جز آن .
عميدر
(
amaydar
) ا . ع . كودك نازك اندام بسيار مال .
عمير
(
amir
) ص . ع . جاى معمور . و ثوب عمير : جامهء سخت بافت . و كثير بجير عمير : بسيار متعدد و وافر .
عمير
(
omayr
) ا . ع . نام موضعى . و نام چند نفر . و ابو عمير : نره و ذكر .
عميران
(
omayr ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه :
دو استخوان كوچك در بن زبان كه آنها را عمرتان نيز گويند . مر . عمرتان .
عميرة
(
amirat
) ا . ع . انگبين با موم .
و نام پدر قبيلهاى از تازيان .
عميرة
(
omayrat
) ا . ع . جلد عميرة :
كنايه از جلق است كه با دست برآوردن منى باشد .
عميرتان
(
omayrat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو استخوان كوچك در بن زبان كه عمرتان نيز گويند .
عمى زاده
(
ami - z de
) ا . پ .
پسر عمو .
عميس
(
amis
) ا . ع . كار دشوار بىسروته .
ج : عمس و عمس . و عميس الحمائم :
نام وادى در راه بدر كه آن حضرت صلى اللّه عليه و آله در آن فرود آمد .
عميسة
(
amisat
) و عميسية
(
omaysiyyat
) ا . ع . سوگند بناحق . يق : حلف على العميسة او على العميسية .
عميق
(
amiq
) ص . ع . دورتك و دراز .
ج : عمق و عمق و عماق و عمائق . و فج عميق :
درهء دورتك و دراز . و واد عميق : رودبار دراز .
عميق
(
amiq
) ص . پ . - مأخوذ از