عملا
(
amalan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - از حيثيت كار و عمل و بطور حقيقت و راستى . و بطور تجربه و امتحان . و جدا و بطور جد .
عملاق
(
eml q
) ا . ع . كسى كه بظرافت مردم را فريبد .
عملة
(
amlat
) ا . ع . خيانت و دغلى و ناراستى و دزدى .
عملة
(
emlat
) ا . ع . هر چيز كرده شده .
و هيئت كار كردن . و باطن مرد در بدى و شر .
عملة
(
emlat
) و (
omlat
) ا . ع . مزدكار .
عملة
(
amalat
) ع . ج . عامل .
عملة
(
amelat
) ا . ع . كار . و هر چيز كار كرده شده .
عملة
(
amelat
) ص . ع . ناقة عملة :
ماده شتر نيك زيرك كار كن .
عملج
(
amlaj
) ا . پ . نوعى از خربزهء زمستانى .
عملجات
(
amalaj t
) ا . پ . ج . عمله .
عملدار
(
amal - d r
) ا . پ . به زبان مردمان هند : تحصيلدار و خراج دار و كسى كه ماليات را جمع مىكند . و مأمور ديوانى .
عملس
(
amallas
) ا . ع . تواناى بر سير شتاب و جلد رو . و گرگ پليد . و سگ شكارى .
و نام مردى كه مادر خود را بر پشت بار كرده به حج برد و در نيكوئى به پدر و مادر مثل شده چنان كه گويند : ابر من العملس .
عملسة
(
amlasat
) م . ع . شتافتن و شتابى نمودن .
عملط
(
ommalet
) و (
amallat
) ا . ع .
سخت و تواناى بر سفر .
عملقة
(
amlaqat
) ا . ع . كمين و سرگين .
عملقة
(
amlaqat
) م . ع . كميز و سرگين انداختن . و بمغ سخن رسيدن .
عمل كرد
(
amal - kerd
) ا . پ . مزدكار .
عملگان
(
amalegan
) ا . پ . ج . عمله .
عملگى
(
amalagi
) ا . پ . فعلگى و شغل و پيشهء عمله . و كارگرى .
عملنامه
(
amal - n me
) ا . پ . شهادت نامه . و اجارهنامه . و حكم .
عملوسة
(
omlusat
) ا . ع . كمان سخت زود تير گذار .
عمله
(
amale
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كارگر و فعله و مزدور و كسى كه كار مىكند و مزد مىگيرد .
عملهجات
(
amale - j t
) ا . پ . ج . عمله .
عملى
(
amali
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب به عمل و مقابل نظرى و علمى .
و هر چيز ساخته شده و صنعتى ضد طبيعى . و حكمت عملى : دانستن انتظام احوال معاش و معاد بوجه كامل و آن بر سه قسم است :
تهذيب اخلاق و تدبير منزل و سياست مدن .
عمليات
(
amaliyy t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - امور متعلق به عمل .
عمليه
(
amaliyye
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب به عمل .
عمليص
(
emlis
) ص . ع . قرب عمليص :
منزل سخت و مانده كن مسافر .
عمليق
(
emliq
) ا . ع . پدر گروه عمالقة .
عملين
(
emlin
) و (
omalin
) و (
emellin
) ا . ع . يق : عمل به العملين يعنى مبالغه نمود در رنج و آزار او . و كذلك عمل به العملين و به العملين .
عمم
(
amam
) ا . ع . كلانى جثه در مردم و جز آن . و بسيارى . و فراهمشدگى . و هو عمم خير يعنى راى و عطا و احسان وى عام است .
عمم
(
amam
) ص . ع . جسم عمم يعنى جسم تام و تمام .
عمم
(
omam
) ص . ع . ج . عميم .
عمم
(
omom
) ا . ع . استوى على عممه : برابر شد به تمام جسم و مال و شباب خود .
عمن
(
amn
) م . ع . عمن بالمكان عمنا و عمونا ( از باب ضرب و سمع ) :
جاى گرفت در آنجاى .
عمن
(
omon
) ا . ع . مقيمان .
عمن
(
amman
) ع . مدغم عن من يعنى از كسى ؟
عمو
(
amv
) ا . ع . گمراهى و ضلالت .
و خوارى . و فروتنى . ج : اعماء .
عمو
(
amv
) م . ع . عما عموا ( از باب نصر ) : فروتنى نمود و رام شد . و ميل كرد .
عمو
(
amu
) و (
ammu
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برادر پدر كه افدر و اودر و كاكا نيز گويند و پسر عمو را نارتوبا گويند .
عمواس
(
amv s
) ا . ع . نام شهرى در شام .
عمواس
(
amv s
) و (
emv s
) ا . ع .
طاعون عمواس : نخستين طاعونى كه در اسلام بشام پديد آمد و آن را طاعون عمواس نيز گويند .
عموج
(
amuj
) ص . ع . سهم عموج :
تيرى كه پيچ پيچان رود .
عمود
(
amud
) ا . ع . ستون خانه . ج :
اعمدة و عمد و عمد . و سيد و مهتر . و خط پشت شمشير . و رئيس لشكر . و رسيل لشكر .
و آنكه در جنگ موافقت وى كنند . و رگى كه ممتد مىگردد از استخوان قص تا نزديك ناف . و رگى كه بجگر آب مىرساند . و معظم گوش . و مرد سخت غمناك . و هر دو پاى شتر مرغ . و چوب ايستاده كه بر آن چرخ چاه گذارند . و عمود السنان : آنچه در ميان دو لب سنان باشد . و عمود البطن : پشت .
و حمله على عمود بطنه : بار كرد آن را