نادان و ناشناس نمود آن مرد .
عمس
(
ams
) و (
amas
) م . ع . عمس عمسا و عمسا و عماسة و عموسا .
مر . عماسة .
عمس
(
oms
) و (
omos
) ع . ج . عماس .
و ج . عموس . و ج . عميس .
عمش
(
amc
) ا . ع . نيكوئى و صلاح در بدن . و صلاح در هر چيزى . و هر چيز موافق و برابر .
عمش
(
amc
) م . ع . عمشه عمشا ( از باب ضرب ) : بدون قصد و عمد زد او را .
عمش
(
omc
) ع . ج . اعمش و عمشاء .
عمش
(
amac
) ا . ع . سستى بينائى با جريان اشك همواره و يا بيشتر اوقات .
عمش
(
amac
) م . ع . عمش فيه الكلام عمشا ( از باب سمع ) : اثر كرد در وى آن سخن . و عمش جسم المريض : سالم گشت بدن آن بيمار . و عمش الرجل : سست بينائى گرديد آن مرد .
عمشاء
(
amc '
) ص . ع . مؤنث اعمش :
زنى كه چشمش بعلتى آب راند . الحديث :
لا تسترضعوا الحمقاء و العمشاء فان اللبن يتعدى .
عمشوش
(
omcuc
) ا . ع . خوشهاى كه همه و يا بعضى از آن را خورده باشند . ج :
عماشيش .
عمص
(
oms
) ا . ع . نوعى از خوردنى .
عمص
(
ames
) ص . ع . آزمند و حريص در خوردن عامص .
عمص
(
omos
) و (
oms
) ع . ج . عماص .
عم صباحا
(
em - sab han
) ع . كلمهء دعا يعنى صبح شما بخير .
عمضج
(
amzaj
) ا . ع . درشت و سخت از اسب و شتر .
عمط
(
amt
) م . ع . عمط عرضه عمطا ( از باب نصر ) : عيب كرد ناموس او را و رخنه انداخت در آن .
عمط
(
amt
) و (
amat
) م . ع . عمط نعمة الله عمطا و عمطا ( از باب نصر و سمع ) : سپاس نكرد نعمت خداى را .
عمعمة
(
am'amat
) م . ع . عمعم الرجل عمعمة : بسيار شد سپاه آن مرد پس از آنكه كم بود .
عمق
(
amq
) ا . ع . غورهء خرماى در آفتاب نهاده جهة خشك شدن . و نام رودبارى در طايف .
عمق
(
amq
) و (
omq
) ا . ع . كرانهء دشت دور از ديدار . ج : اعماق .
عمق
(
amq
) و (
omq
) و (
omoq
) ا ع .
مغ چاه و وادى و كوه و جز آن .
عمق
(
omq
) و (
omoq
) م . ع . عمق عمقا و عمقا و عماقة . مر . عماقة .
عمق
(
omq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مغ و ژرفا و تك از هر گودى . و داراى عمق : دورتك و ژرف .
عمق
(
amaq
) ا . ع . حق . يق : له فيه عمق : مر او را حقى است در آن .
عمق
(
omaq
) و (
omoq
) ا . ع . نام فرودگاهى و منزلى .
عمق
(
omoq
) ع . ج . عميق .
عمق
(
omoq
) و (
emaq
) ع . ج . عميقة .
عمقة
(
amaqat
) ا . ع . چربش . و چرك روغن در خيك .
عمقى
(
emq
) ا . ع . نام درخت و يا گياهى .
عمقيت
(
omqiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دورتكى و ژرفى .
عمكوس
(
omkus
) ا . ع . حمار و خر .
عمل
(
amal
) ا . ع . كار و صنعت . و خدمت . ج : اعمال . و نام مردى . و بنو العمل : پيادگان . و بنو عمل : نام قبيلهاى از تازيان در يمن . و نيز عمل : بمعنى معمول فيه در كتب لغت بسيار آمده . ج : نيز اعمال . يق :
قرية من اعمال المدينة مثلا اى مما يعمل فيها عامل ذلك البلد .
عمل
(
amal
) م . ع . عمل الشيئ عملا ( از باب سمع ) : ساخت آن چيز را .
و عمل على الصدقة : سعى و كوشش كرد در فراهم آوردن صدقه . و عمل فلان :
كار كرد فلان . و عملت الناقة باذنيها :
شتافت آن ماده شتر . و عمل البرق :
پيوسته درخشيد برق . و عمل به العملين :
مبالغه نمود در آزار و رنج او . مر . عملين . و عمل الشيئ فى الشيئ : گرفت آن چيز نوعى از اعراب را و پيدا نمود اعراب را بر آن چيز . و عملت الناقة عملا و عمالة :
نيك كار كن و هوشيار گرديد آن ماده شتر .
عمل
(
amal
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كار و كردار و فعل . و اثر . و صنعت . و هر چيز گذاشته شدهء در اجرا . و هر چيز تطبيق شدهء با آزمايش و تجربه مقابل علم و نظر . و ما حصل هر صنعت و هر كار و هر سعى و كوششى .
و ما حصل حكومت و رياست . و ما حصل جمع آورى ماليات و خراج . و اخذ و قبض . و عمل صالح : كردار نيك . و عمل معمول : معاملهء پيشين . و عمل كردن :
اثر كردن . و كار كردن . و امتحان نمودن .
و اثر كردن داروى مسهل . و عمل يد :
صنعت و هر كارى كه با دست اجرا مىگردد .
و باصطلاح طب : اجراى اعمال جراحى . و دستور العمل : كتابچهء جمع و خرج ماليات . و بيان طريقهء استعمال و اجراى كارى .
عمل
(
amel
) ص . ع . برق پيوسته درخشنده .
و رجل عمل : مرد كار كن . و مردى كه بر كارى سرشته شده باشد و آن كار مطبوع وى بود .