علاقية
(
al qiyat
) ا . ع . پاژنامه و لقب . ج : علاقى .
علاقية
(
al qiyat
) ص . ع . رجل علاقية : مردى كه تا چنگ به چيزى نزند دست از وى باز ندارد .
علاك
(
al k
) و (
ol k
) ا . ع . چيزى كه اندك خائيده شود . و درختى حجازى .
و ما ذاق علاكا : نچشيده است چيزى .
و كذلك ما ذاق علاكا .
علاك
(
all k
) ا . ع . صمغ فروش .
علاكد
(
ol ked
) ا . ع . شير دفزك شده و ستبر .
علاكم
(
al kem
) ا . ع . شتران بزرگ .
علاكم
(
al kem
) ع . ج . علاكم . و ج . علكم .
علاكم
(
al kem
) ا . ع . استوار اندام از شتر و جز آن . ج : علاكم . و مذكر و مؤنث در وى يكسان است .
علال
(
el l
) ا . ع . دوشيدن شتر در ميانه روز .
علالا
(
al l
) ا . پ . بانگ و شور و غوغا و كنايه و حرف پهلودار . و تشنيع .
علالة
(
ol lat
) ا . ع . آنچه بوى بهانه كنند و عذر آورند . و شترى كه پس از دوشيدن فيقهء نخستين دوشند . و دوشيدگى شتر در ميانهء روز . و باقى ماندهء هر چيزى . و باقى ماندهء شير در پستان . و بقيهء قوت پير .
علاله
(
ol le
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شخص تحصيل علم كرده . و معلم مدرسه .
علالى
(
al liyy
) ع . ج . علية .
علام
(
al m
) ع . ج . علامة .
علام
(
el m
) ع . ج . علم .
علام
(
ol m
) ا . ع . چرغ و باشه .
علام
(
al ma
) ع . مخفف على ما يعنى بر چه و بر كدام .
علام
(
all m
) ص . ع . نيك دانا . و كسى كه داناى بانساب مردمان بود .
علام
(
all m
) ا . ع . از اعلام است .
علام
(
ell m
) م . ع . علمته العلم تعليما و علاما : آموزانيدم به او علم را .
و نيز علام : آگاهانيدن .
علام
(
oll m
) ا . ع . چرغ و باشه . و حنا .
علام
(
oll m
) ص . ع . نيك دانا و عارف بانساب مردمان . و ج . عالم .
علامات
(
al m t
) ع . ج . علامة .
علامات
(
al m t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نشانها . و علامتها . و هر چيزى كه دلالت بر چيزى كند و از آن خبر دهد . و هر چيزى كه نشان چيزى باشد .
علامة
(
al mat
) ا . ع . نشان . ج : علام .
و حد فاصل ميان دو زمين . و نشانى كه در راه براى راهنمونى برپا سازند . ج : علامات .
علامت
(
al mat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نشان . و اثر . و داغ . و رسم .
و هر آنچه بر چيزى دلالت كند و از آن خبر دهد و آن را بشناساند . و نشانى كه لشكريان بر پوشاك خود مىگذارند تا بدان شناخته شوند .
و علم و رايت . و نشانى كه صنعتگر بر روى صنعت خود گذارد كه تغمه نيز گويند .
علامة
(
all mat
) ص . ع . نيك دانا و آگاه بانساب مردمان ، و التاء لتاكيد المبالغة .
علامة
(
oll mat
) ا . ع . گمان برد نگاه چيزى . و آنچه بدان بر چيزى راه يابند و بر آن استدلال كنند .
علامدة
(
al medat
) ع . ج . علماد و علمادة .
علامض
(
ol mez
) ص . ع . رجل علامض : مردى كه صحبت ويرا ناخوش دارند . و مرد كاهل و گران .
علامه
(
al mah
) ع . مخف على ما يعنى بر چه و بر كدام .
علامه
(
all me
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نيك دانا و آگاه و واقف بر هر علمى .
علامى
(
all mi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرد دانا و بسيار باهوش . و لقبى كه اكبر شاه پادشاه هند بوزير خود ابو الفضل داده بود .
علامى
(
ol miyy
) ص . ع . سبكروح تيز فهم .
علاميد
(
al mid
) ع . ج . علماد و علمادة .
علان
(
el n
) م . ع . معالنة و با هم آشكارا و هويدا نمودن . يق : عالنه معالنة و علانا . و عالن اليه الامر : اظهار كرد بسوى او آن كار را .
علان
(
all n
) ص . ع . مرد نادان .
علانة
(
all nat
) ص . ع . زن نادان .
علاند
(
al ned
) ع . ج . علندى .
علانون
(
al nuna
) ع . ج . علانية .
علانى
(
al niyy
) ص . ع . رجل علانى : مرد معروف و مشهور كار . ج :
علانيون .
علانية
(
al niyat
) ا . ع . هويدائى و آشكارائى ضد پنهانى و ستر .
علانية
(
al niyat
) ص . ع . رجل علانية : مرد مشهور و معروف كار . ج :
علانون .
علانية
(
al niyat
) م . ع . علن علنا و علونا و علانية . مر . علن .
علانية
(
al niyatan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور آشكارا و هويدا و برملا و آشكارا . و سرا و علانية : هم بطور پنهان و هم بطور آشكارا و در پنهان و آشكارا .
علانيه
(
al niye
) ص و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - هويدا و آشكارا و برملا و در حضور مردمان . و علانيه كردن : ظاهر و آشكار كردن . و كارى را برملا كردن . و