ذب الرياد نيز گويند لانه يرود اى يجيئى و يذهب و لا يثبت فى موضع . و رجل ذب الرياد : مرد بسيار زيارتكنندهء زنان و آمد و شد نماينده و در آينده بر آنها .
ذب
(
zabb
) م . ع . ذب عن حريمه ذبا ( از باب نصر ) : راند آن را از حريم خود و بازداشت . و ذب فلان : آمد و رفت كرد و قرار نگرفت فلان در جائى . و ذب الغدير : خشك شد حوض در آخر گرما . و ذبت شفته ذبا و ذببا و ذبوبا ( از باب ضرب ) : خشك شد لب او از تشنگى و جز آن .
و ذب جسمه : لاغر گرديد . و ذب النبت :
پژمريد آن گياه . و ذب النهار : اندك باقى ماند از روز . و ذب فلان : متغير شد گونهء فلان . و ذب ( مجهولا ) : ديوانه گرديد . و ذب البعير ( ايضا مجهولا ) : مگس زده شد آن شتر .
ذب
(
zobb
) ع . ج . ذباب .
ذباب
(
zob b
) ا . ع . مگس . و زنبور عسل . ج : اذبة و ذبان و ذب . و ديوانگى .
و مردم چشم اسب . و شوم و بد فالى . و بدى پيوسته با بدى . و كوهى بمدينهء منوره . و از اعلام است . و ذباب السيف : تيزى شمشير و كنارهء آن كه تيز و برنده است . و ذباب الاذن : تيزى طرف گوش . و ذباب الحناء : اول شكوفهء حنا . و ذباب العين :
مردمك چشم . و ذباب الاسنان : تيزى دندانها .
ذباب
(
zabb b
) ص . ع . بسيار دفع كنندهء از حريم خود .
ذباب
(
zabb b
) ا . ع . چاه كوچك .
ذبابات
(
zob b t
) ع . ج . ذبابة .
ذبابة
(
zob bat
) ا . ع . واحد ذباب يعنى يك مگس . و يك زنبور عسل . و بقيهء وام و جز آن . ج . ذبابات . و نام موضعى .
ذبابة
(
zabb bat
) ص . ع . شفة ذبابة :
لب پژمريده و خشك شده .
ذبابى
(
zob biyy
) ا . ع . برآمدگى در طبقهء عنكبوتى چشم از جراحت و مانند آن .
ذبأة
(
zab'at
) ا . ع . دختر لاغر بدن مليح و نمكين سبك روح .
ذباح
(
zab h
) م . ع . ذبح الشيى ذبحا و ذباحا ( از باب فتح ) : شكافت و پاره نمود آن چيز را . و ذبح فلان : خفه كرد فلان را و هلاك ساخت . و ذبح الحيوان : بريد و داجهاى آن حيوان را .
الحديث : من ولى قاضيا فقد ذبح به غير سكين اى اهلك . و ذبح الدن :
سوراخ كرد و شكافت خم را . و ذبحت اللحية فلانا : دراز گشت ريش فلان و فروهشت زير زنخ وى و نمودار شد تپفوز او . و ذبح الخمر الملح : پاك كرد نمك شراب را و مباح نمود استعمال آن را .
ذباح
(
zeb h
) و (
zob h
) ا . ع .
دردى در حلق و خونى كه خناق آورد و مىكشد .
ذباح
(
zob h
) ا . ع . نام گياهى زهردار .
ذباح
(
zob h
) و (
zobb h
) ا . ع كفتگيهاى شكم انگشتهاى پا . و منه قولهم :
ما دونه شوكة و لا ذباح .
ذباذب
(
zab zeb
) ا . ع . نره . و ج .
ذبذبة .
ذبار
(
zeb r
) ع . ج . ذبر .
ذبارة
(
zeb rat
) م . ع . ذبر الرجل ذبارة ( از باب ضرب ) : نيكو نگريست آن مرد . و ذبر الخبر : دريافت آن خبر را . و ذبره : محكم كرد آن را و نيكو ياد گرفت . و روان خواند . و ما احسن ما يذبر الشعر يعنى چه نيكو روان مىخواند شعر را .
ذبال
(
zob l
) ا . ع . ريشى كه بر پهلو برآيد و بجانب شكم سوراخ نمايد . و ج .
ذبالة .
ذبالة
(
zob lat
) ا . ع . پليتهء چراغ .
ج : ذبال .
ذبالة
(
zobb lat
) ا . ع . پليتهء چراغ .
ذبان
(
zebb n
) ع . ج . ذباب .
ذبائح
(
zab eh
) ع . ج . ذبيحة .
ذبب
(
zabab
) م . ع . ذب ذبا و ذببا و ذبوبا . مر . ذب .
ذبح
(
zabh
) م . ع . ذبح ذبحا و ذباحا مر . ذباح .
ذبح
(
zebh
) ا . ع . آنچه گلو بريده شود .
الحديث : من كان له ذبح اى كبش يذبحه . و قوله تعالى :
وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ
.
ذبح
(
zebh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قربانى . و بريدن گلوى هر حيوان حلال گوشت .
و ذبح كردن : گلو بريدن .
ذبح
(
zobah
) و (
zebah
) ا . ع . نوعى از غارچ و سماروغ .
ذبح
(
zobah
) ا . ع . گزر دشتى . و گياهى خوشبو . و گياهى كه خورش نعامه باشد .
ذبحان
(
zobh n
) ا . ع . نام شهرى در يمن و نام جماعتى .
ذبحة
(
zebhat
) و (
zobhat
) و (
zebahat
) و (
zobahat
) ا . ع . درد گلو . و خونى كه خناق پيدا كند و بكشد . و ريشى كه در حلق برآيد .
ذبذب
(
zabzab
) ا . ع . نره . و چاه كوچك .
ذبذب
(
zabzabat
) ا . ع . نره . و چاه كوچك .
ذبذبة
(
zabzabat
) ا . ع . زبان . و نره . الحديث : من وقى شر ذبذبة دخل الجنة . و خايه . و چيزى كه بهودج آويزند جهة زينت . ج : ذباذب . و ناويدن چيز آونگان و جنييدن آن . و حمايت همسايه و اهل خانه . و رنجانيدن مخلوق . و حركت دادن .