طارونى
(
t runiyy
) ا . ع . نوعى از جامهء ابريشمين .
طارى
(
t ri
) ص . ع . آينده . و ناگاه در آينده . ج : طراء و طرءاء .
طارئة
(
t re'at
) ا . ع . داهيه و بلا . و آسيب سخت .
طاريقه
(
t riqe
) ا . پ . دانهاى شبيه ببيد - انجير كه كرچك هندى و باتو و بتازى حب السلاطين نيز گويند .
طازج
(
t zaj
) ا . پ . - مأخوذ از فارسى - تازه . و سخن راست و نيكو . و پاكيزه و خالص از هر چيز .
طازى
(
t zi
) ا . پ . تازى و عربى . و قسمى از سگ شكارى كه سگ تازى نيز گويند .
طاس
(
t s
) ا . پ . پياله و ساغر . و كاسه و جام . و فنجان . و طبق . و آوندى كه در گرمابه در آن آب مىريزند و استعمال مىكنند . و طشت كلان . و آوندى كه در آن آب و شراب خورند . و طاس آبگون :
آسمان . و طاس افلاك : قبهء آسمان . و طاس زر : آفتاب . و طاس نگون :
فلك و آسمان .
طاس
(
t s
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - ظرفى كه در آن آب و شراب خورند . ج :
طاسات .
طاسات
(
t s t
) ع . ج . طاس و طاسة .
طاسباز
(
t s - b z
) ا . پ . شعبدهباز و حقهباز . و جادوگر .
طاسة
(
t sat
) ا . ع . واحد طاس يعنى يك آوند آب و شرابخورى . ج : طاسات .
طاسة
(
t ssat
) ص . ع . طعنة طاسة :
نيزهاى كه در شكم درآمده باشد .
طاسچه
(
t s - ce
) و
طاسك
(
t sak
) ا . پ . طاس خرد و كوچك .
طاسل
(
t sel
) ا . ع . سراب . و غبار پراكندهء در هوا .
طاسه
(
t se
) ا . پ . نوعى از طبل و دهل .
طاسهنواز
(
t se - nav z
) ا . پ .
كسى كه طاسه مىنوازد .
طاسهنوازى
(
t se - nav zi
) ا . پ .
طاسه نواختن . و شغل طاسهنواز .
طاسئ
(
t si '
) و
طاسيئة
(
t si'at
) ص .
ع . مهموم . و تخمه زدهء از خوردن روغن .
و نفسى طاسيئة : دل من گرفته است .
طاشة
(
t cat
) ص ع . ج . طائش .
طاط
(
t t
) ا . ع . مرد دراز و دلاور .
و گشن تيز شهوت و با بانگ . ج : اطواط .
طأطاء
(
ta'ta '
) ا . ع . شتر كوتاه بالاى كوتاه گردن . و زمين پست كه چون كسى در آن رود پنهان ماند .
طأطأة
(
ta'ta'at
) م . ع . طأطأ له و لشرفه طأطأة : پست نمود سر را و فرو افگند آن را . و طأطأ يده بالعنان : فرو هشت عنان را براى دوانيدن و تاختن اسب .
و طأطأ فى ماله : شتابى نمود در خرج مال خود و مبالغه كرد در آن . و طأطأ فرسه : درخست آن اسب را بهر دوران و جنبانيد وى را تا بدود و تيزتر رود .
طاطة
(
t tat
) ع . ج . طائط .
طاع
(
t '
) ص . ع . فرمانبردار .
طاعات
(
t ' t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بندگيها و طاعتها . و طاعات و عبادات :
بندگى و پرستش خداى تعالى جل شأنه .
طاعة
(
t 'at
) م . ع . طاع له طوعا و طاعة ( از باب فتح و نصر ) : فرمانبردارى كرد و منقاد شد او را . و طاع له المرتع :
فراخ علف شد آن چراگاه از بهروى .
طاعة
(
t 'at
) ا . ع . بندگى . و از اعلام زنان است .
طاعت
(
t 'at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرمانبردارى و اطاعت . و بندگى و عبادت و پرستش خداى تعالى .
طاعتپيشه
(
t 'at - pice
) ص . پ . مطيع و فرمانبردار .
طاعتگاه
(
t 'at - g h
) ا . پ . پرستشگاه و عبادتگاه و مسجد و معبد و مزگت و كليسا .
طاعتور
(
t 'at - var
) ص . پ . مطيع و فرمانبردار و بندهء فرمان .
طاعل
(
t 'el
) ا . ع . تير راست و يا مقوم تير .
طاعم
(
t 'em
) ص . ع . خورنده . و چشنده . و مرد نيكو حال در مطعم و مأكل .
و بىنياز . يق : انا طاعم عن طعامكم اى مستغن .
طاعن
(
t 'en
) ص . ع . تير زننده . و طعنه زننده . و عيبجوئىكننده . و طاعن فى السن : كلانسال و سالخورده .
طاعون
(
t 'un
) ا . ع . مرگا مرگى . و مردن از و با . ج : طواعين .
طاعون
(
t 'un
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرضى مسرى كه بيشتر بطور وبائى بروز مىكند و همراهى دارد با تب و بروز خيارك و خراج .
طاعونزده
(
t 'un - zade
) ص . پ .
مطعون و مبتلاشدهء بطاعون . و هلاكشدهء از طاعون .
طاعى
(
t 'i
) ا فا . ع . از طوع بطور قلب يعنى فرمانبردار .
طاعية
(
t 'iyat
) ا . ع . زن بيمار جگر .
طاغستان
(
t qest n
) ا . پ . جائى كه در آن درخت تاغ بسيار باشد . و نام ولايتى كه تاغستان نيز گويند .