صصمم
(
samsam
) ا . ع . سخت زفتى و ناكسى .
صمصم
(
semsem
) ا . ع . زمين درشت و ج . صمصمة .
صمصم
(
semsem
) ص . ع . رجل صمصم : مرد درشت كوتاه بالا . و ابل صمصم : شتران قوى .
صمصم
(
semsem
) و (
somasem
) ص .
ع . گذرندهء در كار و در عزيمت . و درشت و استوار .
صمصم
(
somasem
) ا . ع . شير بيشه .
صمصمة
(
samsamat
) ا . ع . بانگ خار - پشت ماده .
صمصمة
(
samsamat
) م . ع . صمصم فى الامر صمصمة : درگذشت در كار .
صمصمة
(
semsemat
) و (
samsamat
) ا . ع . خيار قوم . و گروه مردم . ج : صمصم .
صمع
(
sam '
) م . ع . صمعه بالعصا صمعا ( از باب فتح ) : زد او را به چوب دستى . و صمع القوم : گذار كرد بر آن قوم و بازداشت ايشان را بسخن .
صمع
(
som '
) ع . ج . اصمع . و ج .
صمعاء . و صمع اللكعوب : لقب سگان خرد شتالنگ .
صمع
(
sama '
) م . ع . صمع صمعا ( از باب سمع ) : بىباكانه بر سر خود رفت . و صمع فى كلامه : خطا كرد در سخن . و صمع فلان : خرد گوش شد فلان .
صمعاء
(
sam ' '
) ص . ع . مؤنث اصمع : زن خرد گوش . و اذن صمعاء :
گوش لطيف منضم بسر . ج : صمع .
صمعاء
(
sem ' '
) ا . ع . گياه گواليدهء تازه فراهم آمدهء باريك . و گياه بهمى كه پيش از شكفت غنچه گواليده باشد . و هر غلاف ميوهء فراهم آمده كه هنوز شكفته نشده باشد .
ج : صمع .
صمعان
(
sam ' n
) ا . ع . لطيفترين پرهاى مرغ كه بدان تير سازند .
صمعان
(
som ' n
) ا . ع . ج . اصمع .
صمعر
(
sam'ar
) ا . ع . سخت . و زمين درشت . و نام اسبى . و نام ماده شترى .
صمعرة
(
sam'arat
) ا . ع . پوست ستبر سر . و زمين درشت .
صمعرى
(
sam'ariyy
) ا . ع . سخت . و ناكس . و آنكه در وى سحر و افسون كارگر نشود . و سرخ خالص از هر چيزى .
صمعرية
(
sam'ariyyat
) ا . ع . مار خبيث كه فسون نپذيرد .
صمعور
(
som'ur
) ا . ع . كوتا بالاى دلير و شجاع . ج : صماعير .
صمعيوت
(
sam'ayut
) ا . ع . تيز سر و تيز نوك .
صمغ
(
samq
) و (
samaq
) ا . ع . شلم از هر درختى . ج : صموغ . و صمغ البطم : تربانتين . و صمغ القتاد :
كتيرا . و صمغ المحروث : انغوزه .
صمغ
(
samq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انگوم و شلم و كوج يعنى مادهء چسبنده و با لزوجتى كه از نباتات ترشح مىكند و قسمى از آن كه محلول در آب است صمغ عربى ناميده مىشود و اين قسم را نوعا از اقسام اقاقيا اخذ مىكنند .
صمغ
(
semaq
) ا . ع . چيزى خشك كه در سوراخ پستان شتر پيدا مىشود و چون آن را برآرند شير وى خوشمزه و پاكيزه مىگردد .
صمغان
(
samq na
) ا . ع . لقيت صمغان يعنى ديدم شخصى را كه صمغ مىآرد دهن و هر دو گوش و هر دو چشم و بينى او چنان كه درخت صمغ ميارد .
صمغان
(
semq ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو كرانهء دهان كه ملتقاى هر دو لب است .
صمغة
(
samqat
) ا . ع . ريش و جراحت .
و پارهاى از صمغ . المثل : تركته على مثل مقرف الصمغة دربارهء شخصى گويند كه در نزد او هيچ نگذاشته باشند زيرا كه صمغ را همينكه از درخت بكنند اثرى از آن باقى نمىماند .
صمغة
(
semqat
) ا . ع . لقيت ابا صمغة بمعنى لقيت صمغان مىباشد . مر .
صمغان .
صمغة
(
semaqat
) ا . ع . صمغ . مر .
صمغ .
صمغد
(
semaqd
) ا . ع . استوار و سخت توانا .
صمقة
(
samaqat
) ا . ع . شير بىمزه . و زمين سنگلاخ سخت .
صمقرة
(
samqarat
) م . ع . صمقر اللبن صمقرة : سخت ترش گرديد شير .
صمك
(
somok
) ا . ع . ج . صماك .
صمكة
(
samakat
) ص . ع . جمل صمكة : شتر توانا .
صمكمك
(
samakmak
) ا . ع . آنكه بوى بد داشته باشد . و آب كه از دول چكد و بوى آن متغير شود . و توانا و استوار .
صمكوك
(
samakuk
) و
صمكيك
(
samakik
) ا . ع . مرد نادان شتاب شر . و مرد تواناى درشت . و مرد درشتخوى . و شير لزج و ستبر . و مرد احمق شتابكار .
صمكيك
(
samkik
) ا . ع . سريع و شتابكار .
و سخت و شديد . و احمق و نادان .
صمل
(
saml
) م . ع . صمله بالعصا صملا ( از باب نصر ) : زد او را به چوب - دستى . و صمل الشيئ صملا و صمولا :
سخت شد و درشت گرديد آن چيز . و صمل