تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2099

مساهمون:

ص٢٠٩٩

شومى

(
cumi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نحوست و بد يمنى و بد فالى . و بدى و شرارت . و شومى نفس : شرارت نفس .

شوميت

(
cumiyyat
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - نحوست .

شومير

(
cavmir
) و

شوميز

(
cavmiz
) ا . پ . زارع و برزيگر .

شومير

(
cumir
) و

شوميز

(
cumiz
) ا . پ . زمين شيار كرده و آماده شدهء براى زراعت . و شوميز كردن : شيار كردن .

شوميزيدن

(
cumizidan
) ف م . پ . شيار كردن زمين . و زراعت نمودن .

شومين

(
cumin
) و (
covmin
) ا . پ . اسفناج .

شون

(
cun
) ا . پ . تريز پيراهن .

شؤن

(
co'un
) ع . ج . شأن .

شونة

(
cavnat
) ا . ع . زن گول . و جاى غله نهادن . و مركب آمادهء جهاد در دريا . ج : شوانى .

شوند

(
cavand
) ا . پ . باعث و سبب و موجب . و مادهء هر چيزى . ج : شوندان .

شوندا

(
cavand
) ص . پ . شنوا . و شنونده و مستمع .

شوندان

(
cavand n
) پ . ج . شوند .

شوندر

(
cavandar
) ا . پ . چغندر . و زردك و گزر .

شوندگان

(
cavandag n
) پ . ج . شونده يعنى موجودات .

شونده

(
cavande
) ا . پ . هر چيز كه وجود دارد و موجود باشد . ج : شوندگان .

شونست

(
cunest
) ا . پ . فسون . و چاره و علاج .

شونق

(
cavneq
) ا . ع . مأخوذ از شونك پارسى و بمعنى آن .

شونك

(
cavnek
) ا . پ . اسب دم سياه چهار دست و پا سپيد .

شؤنوز

(
co'nuz
) ا . ع . شونيز و سياهدانه .

شونيج

(
cunij
) ا . پ . زمين مهيا شدهء براى زراعت .

شونيز

(
cuniz
) ا . پ . دانهء سياه و خوش‌بو كه به روى خمير نان پاشند و سياهدانه نيز گويند و بتازى حبة السوداء . و زمين شيار كردهء آمادهء جهت زراعت . و زارع و برزيگر .

شونيز

(
cuniz
) ا . ع . - مأخوذ از پارسى - سياهدانه .

شونيزية

(
cuniziyyat
) ا . ع . مقبرهء صلحا در بغداد .

شونيزيه

(
cuniziyye
) ا . پ . نام مسجدى .

شؤون

(
co'un
) ع . ج . شأن .

شؤون

(
co'un
) و

شؤونات

(
co'un t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاه و جلال و مرتبه . و مرتبه‌ها .

شوه

(
cuh
) ص . ع . ج . اشوه و شوهاء .

شوه

(
cavh
) م . ع . شاه وجهه شوها و شوهة ( از باب نصر ) : زشت شد روى آن . و شاه فلانا : ترسانيد فلان را . و شاهه بالعين : چشم بد رسانيد آن را . و حسد برد . و شاهت نفسه الى كذا : آزمند شد دل او بسوى آن و نگريست . و شاه زيدا : رشك برد بر زيد .

شوه

(
cavah
) م . ع . شاه وجهه شوها ( از باب سمع ) : زشت گرديد روى آن .

شوه

(
cavah
) ا . ع . درازى گردن . و كوتاهى گردن . و زود چشم زخم رسانيدن به چيزى .

شوه

(
cavah
) ا . پ . شبه كه سنگى است سياه و سبك . و عقيق .

شوه

(
cave
) ا . پ . سبب و باعث و موجب و ماده .

شوهاء

(
cavh '
) ص . ع . زن زشت ترش روى . و زن نيكو روى . و زن شوم نامبارك . و ماديان دراز نيكو منظر . و ماديان گشاده دهان گشاده منخرين . و ماديان تنگ دهان . و زنى كه به زودى چشم زخم رساند . ج : شوه .

شوهب

(
cavhab
) ا . ع . خارپشت . و خارپشت نر .

شوهة

(
cavhat
) م . ع . شاه شوها و شوهة . مر . شوه .

شوهة

(
cuhat
) ا . ع . دورى و بعد .

شوهر

(
cavhar
) ا . پ . مردى كه زناشوئى كرده و زن گرفته باشد و زوج و شوى .

شوهردار

(
cavhar - d r
) ص . پ . زنى كه زناشوئى كرده باشد و داراى جفت و و شوهر كرده .

شوهركش

(
cavhar - koc
) ص . پ . زنى كه شوى خود را كشته باشد .

شوهر نارسيده

(
cavhar - n - raside
) ص . پ . زن شوى ناكرده و باكره و دوشيزه .

شوهره

(
covhere
) ا . پ . زمين شيار كرده . و داربست تاك .

شوهن

(
cuhan
) ا . پ . كنجد و سمسم .

شوهير

(
cavhir
) ا . پ . ملاحظه . و نگاه و نظر .

شوهيره

(
cuhire
) ا . پ . زمين مهيا كرده شدهء براى زراعت . و دار بست تاك .

شوهين

(
cuhin
) ا . پ . اسفناج .

شوهيه

(
cuhih
) ا . پ . زمين آماده شدهء براى زراعت .

شوى

(
cuy
) ا . پ . شوهر و زوج .

شوى

(
cuy
) ص . پ . شوينده و آنكه چيزى را شستشوى مىكند . و رخت‌شوى : كسى كه جامه مىشويد .

شوى

(
cavi
) ا . پ . پيراهن و قميص .