شوشمير
(
cucmir
) ا . پ . ميل و قلقلهء صغار .
شوشو
(
cucu
) ا . پ . گاورس و ارزن .
شؤشؤ
(
co'co '
) ع . كلمهايست كه بدان گوسپند را براى علف و آب خوانند تا بخورد و نيز خر را بدين كلمه بسوى آب مىخوانند و نيز گوسپند و جز آن را زجر مىكنند تا درگذرد و يا بايستد .
شوشه
(
cuce
) ا . پ . شفشه و شبيكهء طلا و نقره و جز آن . و هر چيز طولانى و پهن مانند لوح مزار و محراب مسجد و تختهء حمام و جز آن . و نشان و علامتى كه بر سر قبر شهيدان بر پا كنند . و ريزهء از هر چيز .
و طلا و نقرهء مفتول شده . و هر پشته و بلندى .
و پشتهء ريگ و خاشاك و زبيل .
شوص
(
cavs
) م . ع . بدست ايستاده كردن چيزى و جنبانيدن آن را از جاى وى . و ماليدن بدست . و شستن و نيك پاكيزه كردن .
و خائيدن مسواك و دندان ماليدن بمسواك .
و مسواك كردن از زير بسوى بالا . و درد كردن دندان . و درد كردن شكم ( و الفعل من نصر و سمع ) . و شاص الولد فى بطن امه : لگد زد بچه در شكم مادر و جنبيد .
شوص
(
cus
) ع . ج . شوصاء . و ج .
اشوص .
شوص
(
cavas
) م . ع . نگريستن بگوشهء چشم از تكبر و يا غضب ( لغة فى شوس - و الفعل من سمع و نصر ) . مر . شوس .
شوصاء
(
cavs '
) ص . ع . چشمى كه از گوشه مىنگرد . و شوصاء العين : آنكه بگوشهء چشم مىنگرد . ج : شوص .
شوصة
(
cavsat
) ا . ع . درد شكم . و بادى كه در پهلوى مردم پديد آيد . و ورم درونى پهلو . و اختلاج و جهيدگى رگ .
شوصر
(
cavsar
) ا . ع . برهء آهو و آهوى جوان و توانا كه هنوز شاخ در نياورده باشد .
شوصلة
(
cavsalat
) م . ع . شوصل شوصلة : خورد گياه شاصلى را .
شوط
(
cavt
) ا . ع . گشت . و تاز و دو . و سير . و گرداگرد و دور . ج : اشواط .
يق : طاف بالبيت سبعة اشواط يعنى طواف كرد خانه را هفت گشت يعنى از حجر بحجر . و نيز شوط : بستانى نزديك احد . و فضائى ما بين دو پشتهء از زمين كه راهى دارد براى عبور مردم و براى آب برداشتن و مسافت آن باندازهء آواز شخصى است كه صدا كند .
ج : شياط . و شوط باطل : گرد آفتاب كه از روزنهء خانه نمايد . و شوط براح :
شغال .
شوع
(
cav '
) ا . ع . بچهء دويم كه در ميانهء آن و بچهء اول ديگرى زاده نشده باشد .
يق : هذا شوع هذا اى ولد بعده و لم يولد بينهما شيئ .
شوع
(
cav '
) م . ع . شوع راسه شوعا ( از باب كرم ) : ژوليده موى شد سر او .
شوع
(
cu '
) ص . ع . ج . اشوع و شوعاء .
شوع
(
cu '
) ا . ع . درختبان و يا بار آن .
و گياهى كه در كوه و در زمين نرم رويد .
شوعاء
(
cav ' '
) ص . ع . مؤنث اشوع يعنى زن ژوليده و پريشان موى .
شوعة
(
cu'at
) ا . ع . واحد شوع يعنى يك گياه كه در كوه و در زمين نرم رويد .
شوغ
(
cuq
) ا . پ . پينه و آبلهاى كه در دست و پا بسبب كار كردن و راه رفتن پديد آيد . و چركى كه بر بدن و جامه نشيند .
شوغ
(
cuq
) ص . پ . شوخ و گستاخ و بىحيا و بىشرم .
شوغا
(
cavq
) ا . پ . حصار و محوطهاى كه ستوران شبها در آنجا باشند .
شوغار
(
cavq r
) و
شوغاره
(
cavq re
) ا . پ . جاى خوابيدن چارپايان در شب .
شوغار
(
cuq r
) ا . پ . زاج سپيد .
شوغاه
(
cav - q h
) ا . پ . شبگاه و جاى خوابيدن ستور در شب .
شوغر
(
cavqar
) ا . ع . استوار خلقت و محكم .
شوغرة
(
cavqarat
) ا . ع . زنبيل كه از برگ خرما سازند .
شوغه
(
cuqe
) ا . پ . آبلهاى كه در جائى از بدن انسان و ديگر حيوانات از كارهاى سخت پديد آيد .
شوف
(
cavf
) ا . ع . ابزارى از چوب و يا سنگ و يا جز آن كه بدان زمين زراعت را برابر كنند . و طلايهء قطران بر شتر .
شوف
(
cavf
) م . ع . شفته شوفا ( از باب نصر ) : جلا دادم آن را . و شيفت الجارية ( مجهولا ) : آرايش داده شد آن دختر .
شوق
(
cavq
) ا . ع . آزمندى نفس و ميل خاطر . ج : اشواق .
شوق
(
cavq
) م . ع . شاق الطنب الى الوتد شوقا ( از باب نصر ) : بست طناب را بميخ و محكم كرد آن را . و شاق القربة : بر پاى كرد مشك را به ديوار . و شاقنى حبها : برانگيخت مرا دوستى آن و بآرزو آورد محبت وى . و شق شق فلانا :
آرزومند گردان فلان را بآخرت .
شوق
(
cavq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رغبت و اشتياق و خواهش . و منتهاى آرزوى نفس و ميل خاطر . و شوق داشتن :
راغب بودن و اشتياق داشتن .
شوق
(
cuq
) ا . ع . عاشقان . و ج .
اشوق .
شوقب
(
cavqab
) ا . ع . مرد طويل و