ا فا . پ . مستمع و كسى كه گوش مىدهد و سامع .
شنوه
(
canove
) ا . پ . نام شهرى در جزيرهء ساردين .
شنوى
(
canaviyy
) ص . ع . منسوب بطايفهء از دشنوة .
شنويدن
(
cenvidan
) و (
cenavidan
) ف م . پ . شنيدن . و بوئيدن .
شنه
(
cane
) ا . پ . چار شاخ دهقانى و ابزارى پنجه مانند و دستهدار كه غلهء كوفته را بدان باد دهند . و شيههء اسب . و هر آوازى مانند صرير قلم و آواز نفير و ناى و سور ناى و جز آن . و آواز و حوش و سبع . و آواز مرغان . و نفرين و لعنت .
شنه
(
canne
) ا . پ . شيههء اسب .
شنهبر
(
canahbar
) و
شنهبرة
(
canahbarat
) ا . ع . زن گندهء پير كلانسال .
شنى
(
cani
) ا . پ . سينى و خوانى كه از طلا و نقره و مس و جز آن سازند . و گياهى كه از پوست آن ريسمان سازند . و نيزه كوچك .
و نيزه بالاى علم .
شنى
(
caniyy
) ص . ع . نفرت شده و حقير شده و دشمن داشته و مكروه .
شنيب
(
canib
) ص . ع . خوش آب دندان و شيرين نفس .
شنيد
(
canid
) پ . ح م . شنيدن . وا .
منقار مرغان . و چنگل مرغان . و استماع . و هر چيز شنيده شده .
شنيدن
(
canidan
) ف م . پ . گوش دادن با دقت و دريافتن بواسطهء حس سمع و استماع كردن . و اطاعت كردن و فرمان بردن . و بوئيدن و بوى كردن . و دريافت كردن و ادراك كردن . و حمله كردن و هجوم آوردن و يورش بردن . و جمع كردن و فراهم آوردن .
شنيده
(
canide
) ص . پ . مسموع شده .
و كسى كه استماع كرده باشد .
شنير
(
cennir
) ا . ع . بدخوى و بسيار شر و بسيار عيب . و رسوا . و بنو شنير : طايفهاى از تازيان .
شنيرة
(
cennirat
) ص . ع . مشهور و معروف در بدى و رسوا .
شنيز
(
caniz
) ا . پ . چوب آبنوس . و كمان تيراندازى .
شنيز
(
coniz
) ا . پ . شونيز و سياهدانه .
شنيز
(
cenniz
) ا . ع . شونيز و سياهدانه .
شنيژه
(
canij ? e
) ا . پ . ريسمانى كه از پهناى كار جولاهگان زياد آيد و آن را بافته و با انگشت پيچيده در كنارى گذارند .
شنيع
(
cani '
) ص . ع . زشت و قبيح .
شنيع
(
cani '
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - رسوا و فضيح . و معيوب . و كريه و ناپسند و بدشكل و زشت و نفرتانگيز . و مهيب و هولناك . و ناگوار . و ناپاك . و فحاش و بد زبان و دشنام ده . و آزاررسان . و نامقبول .
شنيعت
(
cani'at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قباحت . و رسوائى . و زشتى .
شنيعه
(
cani'e
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ناپسند و زشت . و اعمال شنيعه :
كارهاى ناپسند و زشت . و اخبار شنيعه :
خبرهاى نامقبول و ناپسند و غير موافق .
شنيق
(
caniq
) ا . ع . پسرخوانده . و چوبى كه بر آن قرصهء شهد را بردارند و در خانهء زنبوران عسل آن را بر پا كنند و اين وقتى باشد كه زنبوران بچگان خود را شهد خورانند .
شنيق
(
cenniq
) ا . ع . جوان خويشتن بين .
شنيقة
(
cenniqat
) ا . ع . زن عشقباز .
شنين
(
canin
) ا . ع . قطرههاى آب و اشك و چكيدن آنها . و هر شير تازه و يا كهنه كه در آن آب ريخته باشند .
شو
(
cav
) و (
cov
) پ . كلمهء امر از فعل شدن .
شو
(
cav
) و (
cov
) ص . پ . شونده و هميشه بطور تركيب استعمال مىگردد .
شو
(
cav
) ا . پ . شب و ليل .
شو
(
cu
) ا . پ . شوى و شوهر .
شو
(
cu
) پ . ح م . شوئيدن . و ص . شوى و شوينده و شست و شو كردن : شستن .
شوء
(
cav '
) م . ع . شاءه شوء ( از باب نصر و ضرب ) : پيشى گرفت بر او و قيل هى مقلوب شآه . و شاء فلانا : محزون كرد فلان را و اندوهناك نمود او را . و بشگفت آورد وى را . و شؤت به ( از باب نصر ) :
بشگفت آمدم و مسرور شدم و شادمان گرديدم از آن .
شوا
(
cav
) ص . پ . شونده . و كر و اصم و كسى كه گوش وى نشنود .
شوا
(
cav
) ا . پ . سختى و صلابت .
و آبلهاى كه در دست و پا از اثر كار كردن و راه زياد رفتن بهم رسد . و چركى كه در اندام و ساير بدن نشيند . و دالان و دهليز خرد . و شبت و شويد .
شواء
(
cev '
) و (
cov '
) ا . ع . بريانى .
و هر چيز بريان شده .
شواء
(
cavv '
) ا . ع . بريانى سازنده و كبابكنندهء گوشت .
شواءة
(
cev 'at
) ا . ع . يك قطعهء گوشت كباب شده .
شواب
(
cav bb
) ع . ج . شابة .
شواة
(
cav t
) ا . ع . پوست سر . ج :
شوى .
شواة
(
cev t
) ا . ع . قطعهاى از گوشت كباب و پارهاى از بريان .
شوات
(
cav t
) و (
cov t
) ا . پ .