از تازى - شهود و گواهان و شهادت و گواهى دهندگان .
شواهق
(
cav heq
) ع . ج . شاهق .
شواهن
(
cav hen
) ع . ج . شاهين .
شواهى
(
cav hi
) ع . ج . شاة .
شواهين
(
cav hin
) ع . ج . شاهين .
شوايا
(
cav y
) ع . ج . شوية . و ج .
شواية و شواية و شواية .
شوائب
(
cav eb
) ع . ج . شائبة .
شوائب
(
cav eb
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آميزشها و آميختگيها . و آلودگيها .
شواية
(
cev yat
) ا . ع . كبابپزى و بريانپزى .
شواية
(
cav yat
) و (
cev yat
) و (
cov yat
) ا . ع . بقيهء از قوم و از شتران هلاك شده . وردى و بيكارهء از شتران و گوسپندان .
ج : شوايا . و شواية الخبز : قرص نان .
شواية
(
cov yat
) ا . ع . پارهء از گوشت جهة بريانى و جز آن . يق : ما بقى من الشاة الاشواية . و اندك از هر چيزى .
يق : ما بقى من المال الاشواية . و كار آسان .
شوائع
(
cav 'e '
) ا . ع . چيزهاى پراكنده و متفرق .
شوائى
(
cav 'i
) ا . پ . كرى و ناشنوائى .
شوب
(
cavb
) ا . ع . پارهاى از خمير و آب و يا شير كه به چيزى آميزند . و خلط و آميزش . و شيرهء گوشت . و شهد و عسل . و ما له شوب و لاروب : نيست او را نه شوربائى و نه شيرى .
شوب
(
cavb
) م . ع . شاب الشيئ شوبا و شيابا ( از باب نصر ) : آميخت آن چيز را . و شاب عنه : به آرامى راند آن را .
المثل : هو يشوب و يروب ، دربارهء شخصى گويند كه ميان قول و فعل خلط كند .
شوب
(
cub
) ا . پ . دستار و منديل . و دستمال و رومال .
شوب
(
cub
) ص . پ . شوينده .
شوبا
(
cav - b
) ا . پ . شوربا . و آهار نساجان .
شوبان
(
cu - b n
) ا . پ . شبان و چوپان و گلهبان .
شوبة
(
cavbat
) ا . ع . مكر و فريب و خدعه .
شوبج
(
cubaj
) ا . پ . چوبى كه خمير نان را بدان پهن مىكنند و وردنه و چوبك .
شوبرگ
(
cubarg
) ا . پ . درخت تاك تازه .
شوبست
(
cubast
) ا . پ . افسون و سحر .
و علاج و چاره و شوپست .
شوبق
(
cavbaq
) ا . ع . - مأخوذ از چوبك فارسى - شوبج و چوبك .
شؤبوب
(
co'bub
) ا . ع . يك دفعه باران .
و پارهاى از ابر بزرگ قطره . و حد هر چيز و شدت دفع آن . و آنچه اول ظاهر شود از خوبى چيزى . و سختى گرمى آفتاب . و طريقهء آفتاب . و خط شعاع آفتاب وقتى كه بدان نظر كنند . ج : شآبيب .
شوپره
(
cav - pare
) ا . پ . شبپره و خفاش .
شوپست
(
cupast
) ا . پ . افسون و سحر . و علاج و چاره و شوبست .
شوترة
(
cavtarat
) ا . ع . زن كلان سرين .
شوتن
(
cutan
) ا . پ . نام مردى .
شوحط
(
cavhat
) ا . ع . نوعى از درخت كوهى كه از چوب وى كمان سازند .
شوحطة
(
cavhatat
) ا . ع . واحد شوحط يعنى يك درخت شوحط . و ماديان دراز .
شوخ
(
cux
) ا و ص . پ . شادمان و خوشحال و خرسند و خرم و شاد و زنده دل . و گستاخ و بىادب و بىحيا و بيشرم و بىباك . و خيالى .
و بيقرار . و جلد و چالاك . و داراى عشوه . و فضول . و فتنهانگيز . و حاضر جواب . و جميل و زيبا و خوشگل و دلاويز . و دزد و راهزن و قطاع الطريق . و خارپشت . و دست و پاى سخت شده و پينه بستهء از كار كردن و راه رفتن .
و درختى كه چون يك شاخهء آن را ببرند چندين شاخهء ديگر جوانه زند . و شوخ بستن و يا شوخ گرفتن : درشت و سخت و هنگفت شدن دست از كار و محنت و مزدورى و پينه بستن آن .
شوخ
(
cux
) ا . پ . چرك و وسخى كه بر بدن و جامه نشيند . و ريم و چرك زخم .
شوخانيدن
(
cux nidan
) ف م . پ .
سبب شوخيدن گشتن و چركين كردن .
شوخ ترازو
(
cux - tar zu
) ا و ص .
پ . مكار و حيلهگر . و حيله و مكر .
شوخ چشم
(
cux - cacm
) ص . پ .
گستاخ و بىادب و هرزه و اوباش .
شوخ چشمى
(
cux - cacmi
) ا . پ .
گستاخى و بىادبى .
شوخ ديدگى
(
cux - didagi
) ا . پ .
جسارت و بيشرمى .
شوخ ديده
(
cux - dide
) ص . پ .
گستاخ و بىادب و هرزه و اوباش .
شوخ رنگ
(
cux - rang
) ص . پ .
هر چيز كه رنگ آن روشن و تابدار باشد .
شوخرو
(
cux - ru
) و
شوخروى
(
cux - ruy
) ص . پ . بىباك و گستاخ .
و بهادر .
شوخ زبان
(
cux - zab n
) ص . پ .
عجول در حرف زدن . و گستاخ .
شوخط
(
cavxat
) ا . پ . خوشهء غله .
و خوشهء ارزن . و خوشهء خرما .