شكر تيغال
(
cakar - tiq l
) ا . پ . غلاف حيوانى شبيه بمگس كه در بوتهء انزروت از لعاب خود مانند كرم ابريشم مىتند و در آن مىميرد و آن را در طب مانند داروهاى صدرى استعمال مىكنند .
شكرچش
(
cakar - cac
) ا . پ . نمونه .
شكرچين
(
cakar - cin
) ا . پ . آنكه در ايام جشن و عيد هر چه بيفتد جمع مىكند .
شكرخار
(
cakar - x r
) ا . پ . درختى خاردار و ميوهاش سرخ كه غرقد نيز گويند .
شكرخند
(
cakar - xand
) و
شكرخنده
(
cakar - xande
) ا . پ . تبسم و خندهء در زير لب . و تبسم خوشآيند . و سخن آهسته كه با تبسم محبتآميز گفته شود . و هر چيز ملاطفت آميز و ظريف و دلربا و خوشآيند و جذبكننده .
شكرخواب
(
cakar - x b
) ا . پ . شاد - خواب و خواب خوش . و خواب سحر .
شكرخيز
(
cakar - xiz
) ص . پ . جائى كه شكر خيزد و در آنجا شكر عمل آورند .
شكرد
(
cekarad
) ا . پ . صيد و شكار .
و علاج و چاره .
شكردان
(
cakar - d n
) ا . پ . آوند شكر .
شكردخت
(
cakar - doxt
) ا . پ . دختر خوشروى و شيرين .
شكردن
(
cekardan
) ف م . پ . شكار كردن . و گرفتن و اخذ كردن . و شكستن . و چاره كردن و علاج نمودن . و دارو دادن .
شكردن
(
cokordan
) ف ل و م . پ .
مردن . و قتل كردن و كشتن .
شكرده
(
cakarde
) ص . پ . جلد و چابك .
و داراى جد و جهد در كارها .
شكرديدن
(
cekardidan
) ف م . پ .
شكار كردن . و گريزانيدن و گريختن فرمودن .
و شكستن .
شكرريز
(
cakar - riz
) ا . پ . قناد و كسى كه از شكر چيزها سازد . و آنچه در شب عروسى بر سر عروس و داماد نثار كنند . و آنچه از خانهء داماد بخانهء عروس فرستند . و كلام شيرين و فصيح و بليغ . و شعر . و خوانندگى . و گويندگى . و خوش طبع و بذلهگوى و لطيفهگوى . و گريهء شادى . و لب معشوق . و شكرريز طرب :
گريهء شادى .
شكرريزه
(
cakar - rize
) ا . پ . نوعى از بسكماچ و نان شكرى .
شكرريزى
(
cakar - rizi
) ا . پ .
گريهاى كه از روى خوشحالى و شادى كنند .
و گفتار خوش و سخن شيرين و نرم و آهسته .
شكرزار
(
cakar - z r
) ا . پ . جائى كه شكر بسيار و فراوان باشد .
شكرزبان
(
cakar - zab n
) ص . پ .
شيرين زبان و شيرين گفتار .
شكر زخمه
(
cakar - zaxme
) ا . پ .
تيرى كه بنشانه برخورد كند و بدان رسد .
شكرسان
(
cakar - s n
) ا . پ . عسل و شهد درشان .
شكرستان
(
cakarest n
) ا . پ . كار - خانهء شكرسازى - و جائى كه نىشكر زراعت مىكنند .
شكرسنگ
(
cakar - sang
) ا . پ . يك نوع سنگى كه چون سائيدهء آن را بر موضعى كه خون مىآيد بريزند خون باز ايستد .
شكرش
(
cakrec
) ا . پ . بدنامى و اشتهار بچيزهاى بد .
شكرشان
(
cakar - c n
) و
شكرشاه
(
cakar - c h
) ا . پ . شكرسان .
شكرشكن
(
cakar - cekan
) ص . پ .
شيرين سخن و شيرين گفتار .
شكرفروش
(
cakar - faruc
) ا . پ .
تاجر و فروشندهء شكر . و معشوق .
شكرفنده
(
cekarfande
) ص . پ . لغزنده و بسر درآينده . و اسبى كه سكندرى خورد .
شكرفيدن
(
cekarfidan
) و (
cakarfidan
) ف ل . پ . لغزيدن و بسر درآمدن .
شكرقلم
(
cakar - qalam
) ا . پ . نوعى از حلوا كه شكر برگ نيز گويند .
شكر قميش
(
cakar - qamic
) ا . پ .
نىشكر .
شكرقند
(
cakar - qand
) ا . پ . نبات .
و نوعى از سيبزمينى شيرين .
شكرك
(
cakarak
) ا . پ . نام ميوهاى .
شكرگزار
(
cokr - goz r
) ص . پ .
شاكر و سپاسگزار و حقشناس .
شكرگزارى
(
cokr - goz ri
) ا . پ .
سپاس و سپاسگزارى و اداى شكر نعمت .
شكرگر
(
cakar - gar
) ا . پ . شيرينى ساز و قناد .
شكر گفتار
(
cakar - goft r
) ص . پ .
شيرين زبان و شيرين سخن .
شكر لب
(
cakar - lab
) ا و ص . پ . معشوق .
و شيرين لب . و كسى كه مبتلا بلب شكرى باشد و لب بالا و يا لب پائين او شكافته بود و بتازى اعلم گويند .
شكرلنگ
(
cakar - lang
) ص . پ . آنكه در راه رفتن مىلنگد .
شكرنگ
(
cakrang
) ا . پ . نوعى از حلوا .
شكروده
(
cakarvade
) و (
cakarvode
) ص . پ . تيز و جلد و چابك . و داراى جد در كارها . و ساخته و آمادهء در مهمات .
شكره
(
cekare
) ا . پ . پرندهاى شكارى از جنس باشه و از آن كوچكتر .
شكرهنج
(
cakar - hanj
) و
شكرهنگ
(
cakar - hang
) ا . پ . خارخسك .
شكرى
(
cakr
) ا . ع . گوشت پارهء فربه .