شريفه
(
carife
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز كه داراى شرافت باشد .
شريق
(
cariq
) ا . ع . جانب مشرق . و آفتاب وقتى كه برآيد . و زن خرد فرج . و مفضاة يعنى آنكه هر دو راه آن يكى شده باشد .
و كودك خوب روى . ج : شرق . و نام مردى .
و نام موضعى در يمن .
شريك
(
carik
) ا و ص . ع . انباز . ج :
اشراك و شركاء . و بت . و نام كسى .
شريك
(
carik
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - انباز و مشارك و همدست و هنباز . و حصهدار در داد و ستد و تجارت . و رفيق و يار و همدم و خواجهتاش . و هممكتب و ژين .
شريكة
(
carikat
) ص . ع . مؤنث شريك .
ج : شرائك .
شريكى
(
cariki
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شراكت و حصهدارى . و انبازى و همدستى .
شريم
(
carim
) ا . ع . فرج زن . و زن مفضاة كه هر دو فرجش يكى شده باشد . و ابزارى مانند اره جهة چوب تراشى .
شرينه
(
carine
) و (
cerrine
) ا . پ .
جرب خشك .
شز
(
cazz
) ص . ع . شيئ شز : چيز سخت و خشك .
شزازة
(
caz zat
) م . ع . شز شزازة :
( از باب ضرب ) : سخت خشك شد .
شزب
(
cazb
) م . ع . شزب شزبا و شزوبا ( از باب نصر و كرم ) : لاغر و باريك گرديد . و شزب المكان : درشت شد آنجاى .
و شزب القضيب : خشك شد آن شاخه و پژمريد .
شزب
(
cozb
) و (
cozzab
) ع . ج .
شازب .
شزبة
(
cazbat
) ا . ع . كمانى كه نه كهنه باشد و نه نو . و ماده خر لاغر . و ماده شتر لاغر .
شزبة
(
cozbat
) ا . ع . فرصت .
شزر
(
cazr
) ا . ع . شدت و سختى . و طحن شزرا : بسوى راست گردانيد آسيا را .
شزر
(
cazr
) ص . ع . غزل شزر : رشتهء باژگونه و ناراست .
شزر
(
cazr
) م . ع . شزر اليه شزرا ( از باب ضرب ) : بدنبال چشم نگريست او را از غضب و يا از تكبر . و باعراض و كراهت ديد او را . و در يك جانب وى نظر كرد .
و چپا راست ديد او را . و شزر فلانا :
نيزه زد فلان را . و چشم زخم رسانيد فلان را . و شزر الرحى : بسوى راست گردانيد آسيا را . و شزر الحبل : باژگونه تافت آن ريسمان را و از چپ تاب داد آن را و به اين معنى اخير از نصر نيز آيد .
شزر
(
cazar
) ا . ع . اعراض . و تكبر .
و خشم . يق : فى لحظه شزر .
شزراء
(
cazr '
) ص . ع . عين شزراء :
چشم سرخ كه در نگاه كردن آن اعراض و تكبر باشد .
شزرة
(
cozrat
) ا . ع . سرخى چشم .
شزن
(
cazn
) و (
cozon
) ا . ع . شتالنگ كه بدان بازى كنند .
شزن
(
cazan
) ا . ع . مرد دشوارخو . و سختى زندگانى . و ناحيه . و جانب . و دورى .
و زمين درشت . و درشتى . ج : شزون .
شزن
(
cazan
) م . ع . شزن الرجل شزنا ( از باب سمع ) : سخت مانده شد آن مرد از برهنگى پاى . و شزن زيد : شادمان گرديد زيد . و شزن الشيئ شزنا و شزونة : سخت گرديد آن چيز و هنگفت و غليظ گرديد .
شزن
(
cozn
) و (
cozon
) ا . ع . ناحيه و كرانه و جانب چيزى . يق : نزلنا شزنا من الدار اى ناحيتها . و ما ابالى على اى شزنيه وقع اى جانبيه .
شزنة
(
caznat
) ص . ع . امراة شزنة :
زن بخيل .
شزنة
(
cozonat
) و (
cazanat
) و (
coznat
) ا . ع . سختى و درشتى . و كرانه .
شزو
(
cazv
) م . ع . شزا شزوا ( از باب نصر ) : بلند گرديد .
شزو
(
cozu
) ا . پ . بلغت زند : گناهكار و بزهگار و عاصى .
شزوب
(
cozub
) ا . ع . ج . شزيب .
شزوب
(
cozub
) م . ع . شزب شزبا و شزوبا . مر . شزب .
شزون
(
cozun
) ع . ج . شزن .
شزونة
(
cozunat
) ا . ع . درشتى و سختى .
و درشتى زمين .
شزونة
(
cozunat
) م . ع . شزن شزنا و شزونة . مر . شزن .
شزيب
(
cazib
) ا . ع . شاخهء پژمرده پيش از آنكه اصلاح يابد . ج : شزوب . و كمانى كه نه نو باشد و نه كهنه .
شزيز
(
caziz
) ص . ع . شيئ شزيز :
چيز سخت و خشك .
شس
(
cass
) ا . ع . زمين سخت و درشت كه بيك سنگ ماند . ج : شساس و شسوس و شسيس . و نام گياهى .
شسابة
(
cas bat
) م . ع . شسب شسابة و شسبا ( از باب كرم و سمع ) :
خشك و لاغر گرديد .
شساس
(
ces s
) ع . ج . شس .
شسافة
(
cas fat
) و (
ces fat
) م . ع .
شسف البعير شسافة و شسافة و شسوفا ( از باب كرم و نصر و ضرب ) : خشك گرديد آن شتر از لاغرى . و شسف فلان : خشك شد پوست فلان بر استخوانش . و شسف السقاء : خشك شد آن خيك . و شسفه :
خشك كرد آن را ( لازم و متعدى ) .