شرية
(
caryat
) ا . ع . واحد شرى يعنى يك درخت حنظل . و يك خرما بن از دانه رسته .
شرية
(
cariyyat
) ا و ص . ع . طريقه و روش . و طبيعت . و زنى كه همواره دختر آرد .
شريتا
(
carit
) ا . پ . بلغت زند : پادشاه .
شريتونتن
(
caritunetan
) ف م . پ .
بلغت زند : گشادن .
شريج
(
carij
) ا . ع . مثل و مانند و برابر .
و نوعى از چوب كه از وى كمان سازند . و چوبى كه آن را به دو نيمه شكافته باشند .
شريجان
(
carij ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو فرقه و دو رنگ مختلف از هر چه باشد . و دو خط كنار چادر و حاشيهء لباس .
شريجة
(
carijat
) ا . ع . باردانى كه از چوب خرما و جز آن سازند جهة بار خربزه و مانند آن . و كمانى كه از چوب شريج سازند .
و كابك كبوتران كه از نى ساخته باشند . و پارهء از هر چيزى . و قطعهاى از پى كه پر تير را بدان محكم بندند . و جلد كتاب . ج : شرائج .
شريح
(
carih
) ا . ع . پارهء گوشت فربه بدرازا بريده .
شريح
(
corayh
) ا . ع . فرج زن . و از اعلام است .
شريحة
(
carihat
) ا . ع . پارهء گوشت بدرازا بريده .
شريد
(
carid
) ص . ع . رانده . و جدا و متفرق . و عازم .
شريدن
(
caridan
) ف ل و م . پ . تراويدن و ترشح كردن . و چكيدن . و روان شدن و جارى گشتن .
شريدن
(
corridan
) ف ل و م . پ . جارى شدن و روان گشتن . و ريختن آب و جز آن پىدرپى و بدون فاصله .
شرير
(
carir
) ص . پ . خوب و نيك و خوش . و جميل و رعنا .
شرير
(
carir
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بدكار و بدعمل و بدذات و بدداشت و بدخواه . و سركش و خودسر .
شرير
(
carir
) ص . ع . بد . ج : اشرار و اشراء .
شرير
(
carir
) ا . ع . جانب دريا . و نام درختى بحرى .
شرير
(
cerrir
) ص . ع . مرد بسيار شر .
ج : شريرون .
شريرة
(
carirat
) ا . ع . سوزن كلان .
شريرون
(
cerriruna
) ع . ج . شرير .
شرىزده
(
car - zade
) ص . پ . مبتلا بشرا و مخملك شده .
شريس
(
caris
) ا و ص . ع . بدخوئى . و بدسرشتى . و شير بيشه . و بدخو . و بدسرشت .
شريس
(
caris
) ا . ع . مأخوذ از سريش فارسى و بمعنى آن .
شريصة
(
carisat
) ا . ع . رخسار . ج :
شرائص .
شريط
(
carit
) ا . ع . ريسمان از ليف خرما تافته جهة تخت و مانند آن . و هر رسن تافته .
و طبلهء زنان كه در وى بوى خوش نهند . و جامهدان . و نام دهى در جزيرهء خضراى اندلس .
شريطة
(
caritat
) ا . ع . لازم گرفتن چيزى . و شرط و پيمان . ج : شرائط . و شتر شكافته گوش . و گوسپندى كه در گلوى آن نشان اندك و خفيف كنند مانند نشان حجامت و رگ گردن آن را نبرند و خون نريزند و كان يفعل ذلك فى الجاهلية يقطعون يسيرا من حلقها و يجعلونه ذكاة لها . و فى الحديث : لا تأكلوا الشريطة .
شريع
(
cari '
) ا و ص . ع . كتان نيكو و جيد . و نيك دلير و شجاع .
شريعة
(
cari'at
) ا . ع . راه پيدا كردهء خداى تعالى بر بندگان در بندگى خود . و راه روشن و راست . و آستانه . و جاى به آب در آمدن . ج : شرائع .
شريعت
(
cari'at
) و (
ceri'at
) ا . پ .
- مأخوذ از تازى - قانونى كه پيغمبران از جانب خداوند عالم بر مردمان آوردهاند و وخشور بند و وخشور پند و وخشور نهاد نيز گويند . و شريعت مطهر : شريعت پيغمبر آخر الزمان صلوات اللّه و سلامه عليه .
شريعه
(
cari'e
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جاى برداشتن آب از رودخانه . و آنجاى از رودخانه كه حيوانات را در آنجا آب مىدهند .
شريف
(
carif
) ص . ع . رجل شريف :
مرد داراى شرف و داراى بزرگى در دين و دنيا و مرد بزرگ قدر . ج : شرفاء و اشراف و شرف .
شريف
(
carif
) ا . ع . لقب بزرگ و رئيس مكهء معظمه . و دينارى از طلا مر تازيان را .
شريف
(
carif
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - مرد بزرگوار و بزرگ قدر و اصيل و پاكنژاد و داراى شرافت و علو قدر و مرتبه .
و شريف الوجود : كسى كه داراى شرافت و بزرگوارى باشد و عزيز الوجود . و شريف و وضيع : مردم بزرگ قدر و فرومايه و حقير . و مجلس شريف : محكمهء قضاوت .
و مجمع نجبا . و مزاج شريف : خوى عالى و اين كلمه را نيز در پرسش حال مىگويند .
شريف
(
corayf
) ا . ع . نام كوهى بس بلند در عربستان . و نام آبى در نجد .
شريفة
(
carifat
) م . ع . شريفت الزرع شريفة : بريدم من شرياف و برگهاى زيادى آن كشت را .
شريفة
(
carifat
) ا و ص . ع . مؤنث شريف .
و نام دختر محمد بن فضل كه از راويان حديث است .
شريفتان
(
carifat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه چشم و گوش .