و مى و شراب و نيك آب خوار . و ماده شتر آزمند نر .
شروب
(
corub
) ع . ج . شرب . و ج ج . شارب .
شروج
(
coruj
) ع . ج . شرج .
شروح
(
coruh
) ع . ج . شرح .
شروخ
(
corux
) م . ع . شرخ شرخا و شروخا . مر . شرخ .
شروخ
(
corux
) ا . ع . درخت عضاه .
شروخ
(
corux
) ا . ع . ج . شرخ . و شروخ شرخ در مبالغه گويند . مر . شرخ .
شرود
(
carud
) ص . ع . رمنده . ج : شرد .
و قافية شرود : اى سائرة فى البلاد .
شرود
(
corud
) م . ع . شرد شرودا و شرادا و شرادا . مر . شراد .
شرور
(
corur
) ع . ج . شر .
شروط
(
corut
) ع . ج . شرط .
شروط
(
corut
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شرط و پيمانها .
شروع
(
coru '
) م . ع . شرع شرعا و شروعا . مر . شرع .
شروع
(
coru '
) ص . ع . ج . شارع .
شروع
(
coru '
) ا و م ف . پ - مأخوذ از تازى - آغاز و فبال و فيال و ابتدا و اول . و ديباچه . و حمله و هجوم . و شروع كردن و يا نمودن : آغازيدن و ابتدا كردن .
شروف
(
coruf
) م . ع . شرفت الناقة شروفا ( از باب كرم و نصر ) : كلانسال گرديد آن ماده شتر .
شروف
(
coruf
) ص . ع . ج . شارف .
شروق
(
coruq
) م . ع . شرق شرقا و شروقا . مر . شرق .
شروم
(
carum
) ا . ع . زنى كه هر دو فرجش يكى شده باشد .
شروه
(
carve
) ا . پ . نوعى از خوانندگى كه شهرى نيز گويند .
شروه
(
carve
) ا . پ . - مأخوذ از رومى - نام پهلوانى ارمنى نژاد .
شروى
(
carv
) ا . ع . مثل و مانند . يق :
لا شروى له : مثل و مانندى از براى او نيست .
شروين
(
carvin
) ا . پ . نام قلعهء شروان .
شره
(
care
) ا . پ . حرص و آز و طمع .
و پرخورى و شكمپرستى . و نام گياهى كه بهندى تلسى گويند .
شره
(
carah
) م . ع . شره على الطعام و غيره شرها ( از باب سمع ) : آزمند و حريص شد بر طعام و جز آن .
شره
(
carah
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميل و رغبت و آرزو و خواهش . و اشتها . و طمع و حرص . و پرخورى . و نفس شره آلود : نفس آلودهء بپرخورى و شكمپرستى .
شره
(
careh
) و
شرهان
(
carh n
) ص . ع . آزمند و حريص .
شرهفة
(
carhafat
) م . ع . شرهفت الصبى شرهفة : نيكو كردم من غذاى آن كودك را .
شرى
(
cary
) ا . ع . حنظل . و برگ درخت حنظل . و خرما بنى كه از دانه رسته باشد و لفلان طعمان ارى و شرى اى عسل و حنظل .
شرى
(
cary
) م . ع . شراه شريا و شراء .
مر . شراء .
شرى
(
car
) ا . ع . بثورات ريزهء سرخ كه بر بدن آدمى برآيد و به فارسى مخملك گويند .
و فرومايهء از شتران و جز آنها و برگزيدهء آنها .
و كوه . و راه . و ناحيه و محله . ج : اشراء .
و ذو الشرى : نام بتى .
شرى
(
car
) م . ع . شرى بينهم الشر شرى ( از باب سمع ) : پراكنده شد بدى در ميان ايشان . و شرى البرق :
درخشيد برق و روشن شد و بسيار شد روشنى آن . و شرى زمام الناقة : بسيار جنبيد مهار ماده شتر . و شرى زيد : خشم كرد زيد و لجاجت نمود در كار . و شرى فلان :
مخملك بيرون آورد فلان . و شرى الفرس :
بسيار رفت آن اسب و مبالغه در رفتن نمود .
شرى
(
cer
) ا . ع . خريد و فروش .
ج : اشرية .
شرى
(
cari
) ص . ع . جلد شر : پوست شرى برآورده .
شرى
(
corr
) ص . ع . زن بدتر . و اعيذك بالله من نفس حرى و عين شرى اى عين خبيثة .
شرى
(
cariyy
) ص . ع . فرس شرى :
اسب بنهايت رسيدهء در رفتار و بسيار جنبان و گشاده گام .
شرى
(
carriyy
) ا . ع . فرومايهترين و يا برگزيدهترين از ستور .
شرياف
(
cery f
) ا . ع . برگ كشت كه دراز و انبوه شود چنان كه ببرند آن را .
شريان
(
cary n
) و (
cery n
) ا . ع .
درختى كه از وى كمان سازند . و نام وادى .
شريان
(
cery n
) ا . ع . رگ جهنده .
ج : شرائين و شريانات . و بپارسى لال رگ گويند .
شريانات
(
cery n t
) ا . ع . ج . شريان .
شريب
(
carib
) ا . ع . آب قابل آشاميدن .
و آبى كه نه شور باشد و نه خوش . و آبكش .
و كسى كه به شخص آب دهد . و هم آبخور شخص يعنى كسى كه ستور وى با ستور شخص بيك نوبت آب خورند . و نام شهرى .
شريب
(
cerrib
) ص . ع . نيك شراب خوار . و آزمند شراب .
شريبة
(
caribat
) ص . ع . گوسپندانى كه آب خورده باز گردند و در پى يكديگر روند .
شريت
(
carit
) ا و م ف . پ . - مأخوذ از شرايط تازى - بستن عدل و صندوق و بار با طناب و آمادگى آن جهة حمل . و شريت كردن :
بستن بار و بنه با طناب .