دست او از سرما و جز آن . و شرث السهم ( مجهولا ) : ناراست و ناهموار گشت آن تير .
شرث
(
cares
) ص . ع . سيف شرث :
شمشير تيز و تند .
شرثة
(
carsat
) ا . ع . كفش كهنه و فرسوده .
شرج
(
carj
) ا . ع . آب راههء از زمين سنگلاخ بسوى زمين نرم . ج : شراج و شروج .
و خريطه و كيسه . و سپاه . و انجمن . و شراكت .
و طريقه و وضع . و رنگ . و زوج و جفت .
و شباهت . و مانند . و نوع و گونه . و گروه .
و روغن كنجد . و انبازى . و طبيعت و خو .
يق : فلا رايهم رائى و لا شرجهم شرجى اى طبيعتى . و هما شرج واحد اى ضرب واحد . و نام جائى . و نام وادى .
و نام آبى . و شرج العجوز : موضعى نزديك مدينه .
شرج
(
carj
) م . ع . شرجه فى الامر شرجا ( از باب نصر ) : انبازى داد او را در آن كار . و شرج الشراب بالماء و غيره : آميخت آن شراب را با آب و جز آن . و شرج الشيئ : فراهم كرد آن چيز را . و شرج فلان : دروغ بربست فلان بر كسى . و شرج العيبة و الخريطة :
درهم آورد گوشههاى آن جامهدان و خريطه را .
و نيز شرج : برهم نهادن خشت . و شكافتن چيزى را .
شرج
(
caraj
) ا . ع . جاى فراخ از وادى .
و گوشهء جامهدان و جوال و جز آن . ج :
اشراج . و راه كهكشان . و فرج زن .
و محلى كه ما بين فرج و مقعد مىباشد . و مجمع حلقهء دبر كه منطبق مىگردد . و برهنگى و كفتگى كمان .
شرج
(
caraj
) م . ع . شرجت الدابة شرجا ( از باب سمع ) : اشرج گرديد آن ستور .
شرجان
(
carj ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو فرقه و دو گروه . و هر دو رنگ مختلف .
و قولهم : اصبحوا فى هذا الامر شرجين اى فرقتين .
شرجب
(
carjab
) ا . ع . دراز . و دراز پاى بزرگ استخوان . و اسب نجيب .
شرجبان
(
carjab n
) و (
corjab n
) ا . ع . گياهى مانند گياه بادنجان كه بدان پوست پيرايند .
شرجة
(
carjat
) ا . ع . گوى كه در آن پوست گسترده آب ريزند تا شتران در وى خورند . و نام شهرى در كنار درياى يمن .
شرجع
(
carja '
) ا . ع . طويل و دراز . و ماده شتر دراز . و چوب دراز چهار پهلو . و تخت . و نعش و جنازه .
شرجعة
(
carja'at
) م . ع . كرانه و پهلوى چيزى را برابر كردن و چون خواهى چوب چهار پهلو را برابر كرده گوئى شرجعها شرجعة يعنى كرانهء آن را برابر ساز .
شرح
(
carh
) ا . ع . كشف . و گشايش و فتح . و فهم . و بيان . و بريدگى و قطع . و ربودگى بكارت . و توسيع در چيزى . و مجامعت زن بقفا افتاده . و شرح اللحم :
بريدگى گوشت بدرازا . و بنوشرح : نام بطنى از تازيان .
شرح
(
carh
) م . ع . شرح شرحا ( از باب فتح ) : پيدا و نمايان كرد . و بريد .
و گشاد . و دريافت . و شرح البكر : ربود دوشيزگى آن دوشيزه را . و شرح الله صدره للاسلام : وسعت دهاد خداوند سينهء او را از براى قبول اسلام و حق . و شرح الجارية : ستان كرده گائيد آن كنيزك را .
و شرح الشيئ : فراخ كرد آن چيز را .
و شرح الغامض : بيان كرد سخن پوشيده را .
شرح
(
carh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تفسير و بيان و فروزش و نميرا و توضيح . و تأويل و تعبير . و تفصيل . و بيان مشكلات هر كتابى . و دليل . و توصيف . و ادا . و ارزش . و شرح تجريد : نام كتابى در عقايد شيعه از ملا على قوشچى و متن آن كه مسمى بتجريد است از خواجه نصير الدين طوسى .
و شرح كردن : بيان كردن و تفسير نمودن .
و شرح كشاف خواندن : پر حرفى كردن و هرزهگوئى نمودن . و شرح و بسط :
توضيح و تفصيل .
شرح
(
carah
) ا . پ . بند جامه . و طناب خيمه . و كهكشان .
شرحاف
(
cerh f
) ا . ع . پيكان پهن .
و كسى كه پشت پايش پهن و عريض بود .
شرحب
(
carhab
) ا . ع . طويل و دراز .
و نام مردى .
شرحبان
(
carhab n
) ا . ع . نام درختى .
شرحبيل
(
corahbil
) ا . ع . نام مردى .
شرحة
(
carhat
) ا . ع . پارهء گوشت بدرازا بريده . و گوشت آهوى خشكشدهء قديد ناكرده .
شرحوار
(
carh - v r
) ص . پ . شرح نما و مانند شرح . و تعبيركنان .
شرحوف
(
corhuf
) ا . ع . كسى كه مستعد و آمادهء بر حملهء دشمن بود .
شرحه
(
carhe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاره و قطعهء از گوشت و جز آن .
شرحهشرحه
(
carhe - carhe
) م ف .
پ . پارهپاره و قطعه قطعه و پارچه پارچه .
شرخ
(
carx
) ا . ع . اصل و بن . و كرانهء برآمدهء از هر چيزى . و كرانهء سوفار . و اول جوانى . و نتاج هر سالهء شتر . و اول كار .