و فرزند مرد . و تيغى كه هنوز بند و دسته نكرده و آب نداده باشند . و همزاد . و همتا . ج :
شروخ . و شرخ الشباب : اول جوانى .
و موى سياه . و ياقوت و نضارت آن . و بنو شرخ : بطنى از تازيان .
شرخ
(
carx
) م . ع . شرخ ناب البعير شرخا و شروخا ( از باب نصر ) : دندان كفانيد شتر . و شرخ الصبى : جوان گرديد آن كودك .
شرخ
(
carx
) و (
corrax
) ص . ع . ج . شارخ .
و هم شروخ شرخ يعنى ايشان همزادهائى هستند كه در مشابهت و مماثلت مبالغه كردهاند .
شرخان
(
carx ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو كرانهء برآمدهء از هر چيزى . و دو مثل . و دو همزاد . و همتا . و همنشين . و شرخا الرجل : دنبالهء پالان و پيش آن كه جاى بر نشستن سوار ميان آن دو مىباشد . و شرخا الفوق : دو طرف سوفار و هما شرخان :
آن دو مثل هماند .
شرخست
(
cerxest
) ا . پ . قسمى از شير خشت . و آش و شوربا .
شر خوردن
(
corxordan
) ف ل و م .
پ . خراشيدن . و خاريدن .
شرخيوه
(
cerxive
) ا . پ . صفير .
و خروج و دخول نفس از ميان دو لب به نحوى كه آواز و صفير برآيد .
شرد
(
cord
) ص . پ . ستيزهجو و گستاخ و سركش .
شرد
(
corod
) ص . ع . ج . شرود .
شرد
(
carad
) و (
corrad
) ص . ع .
ج . شارد .
شرد
(
corrad
) ا . ع . شعر معروفى كه مردم از دهن بدهن مىگيرند .
شرداح
(
cerd h
) ص . ع . دراز و بزرگ هيكل از شتران و زنان . و رجل شرداح القدم : مرد ستبر و پهن پاى . و رجل شرداح : مرد فربه فروهشته گوشت .
شرداخ
(
cerd x
) ص . ع . رجل شرداخ القدم : مرد ستبر پهن پاى .
شرداغ
(
cerd q
) ا . پ . جامهء پيشواز آستين كوتاه .
شرذمه
(
cerzemat
) ا . ع . گروه از مردم . و گروه اندك از مردم . و پارهاى از ميوه و از هر چيزى . ج : شراذم و شراذيم .
شرذمه
(
carzame
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جمعيت اندك از مردم . و پارهء اندك از هر چيزى . و قدر قليل . و مقدار كم . و قطعه و پاره .
شرر
(
carar
) ا . ع . پارههاى آتش كه بجهند .
شرر
(
carar
) م . ع . شرشرا و شررا .
مر . شر .
شرربار
(
carar - b r
) ص . پ . چيزى كه از وى جرقههاى آتش مىبارد .
شررة
(
cararat
) ا . ع . واحد شرر يعنى يك پارهء آتش .
شررستان
(
caraerst n
) ا . پ . جائى كه در آن شرارهء آتش فراوان باشد .
شررفشان
(
carar - fec n
) ص . پ .
آنكه از وى جرقههاى آتش پراكنده مىگردد .
و داراى لمعان مانند ستارههاى ثابت .
شرز
(
carz
) ا . ع . درشتى و سختى . و سخت توانائى . و هلاكت . و صعوبت و اشكال .
شرز
(
carz
) م . ع . شرز شرزا ( از باب نصر ) : بريد و قطع كرد .
شرز
(
caraz
) ص . ع . خالص از هر چيزى .
شرزة
(
carzat
) ا . ع . هلاكت . يق :
رماه الله بشرزة اى بهلاك .
شرزدك
(
cerezdak
) ا . پ . آلوى كوهى .
و زالزالك و زعرور .
شرزه
(
carze
) ص . پ . تند و تيز و خشمگين و غضبناك . و برهنه دندان . و زورمند و صاحب قوت . و متغير . و كسى كه خود را براى انتقام حاضر كند . و درنده و كسى كه خود را در حالت جنگ و يا دفاع قرار دهد .
و عربده كننده . و غرنده مانند شير و ديگر حيوانات درنده و سبع .
شرزه
(
carze
) ا . پ . درندهء غالبتر از شير .
شرس
(
cars
) م . ع . شرس شرسا ( از باب نصر ) : نيك و بسيار خورد . و شرس الناقة بالزمام : كشيد آن ماده شتر را بمهار . و نيز شرس : دست ماليدن بر پوست و خيساندن آن در آب . و به درد آوردن .
و محزون كردن كسى را بسخن درشت . المثل :
هذا جمل لا يشرس ( مجهولا ) اى لم يرض يعنى اين شترى است كه زير بار نيامده .
شرس
(
cars
) ص . ع . مكان شرس :
جاى درشت ناهموار .
شرس
(
cers
) و (
caras
) ا . ع . درخت شوره گز . و هر درخت خاردار كوچكى .
المثل : عشرنا بشرس الدهر يعنى خوار گرديديم از شدائد روزگار . و كذا بشرس الدهر .
شرس
(
cors
) ا . ع . خارش لب شتر .
شرس
(
caras
) م . ع . شرس شرسا و شراسة و شريسا . مر . شراسة .
شرس
(
caras
) ا . ع . بدخوئى . و شدت خلاف و نزاع و دشمنى .
شرس
(
cares
) ص . ع . بدخو . و انه لشرس الاكل : او نيكخوار است .
شرساء
(
cars '
) ا و ص . ع . ابر تنك سپيد .
و ارض شرساء : زمين درشت و سخت .
شرسفة
(
carsafat
) ا . ع . بدخوئى .
شرسوف
(
corsuf
) ا . ع . كر كرانك