از روى بصيرت . و راى يك شدن و و يا يك راى شدن : متفق شدن و بيك خيال بودن . و راى دادن : حكم كردن .
و قضا كردن و فتوا دادن . و راى زدن :
قصد و عزم كسى را در تدبير امرى تغيير دادن و برگردانيدن . و با كسى در تدبير امرى مشورت كردن . و رأى كردن : انديشه كردن و فكر نمودن . و عزيمت كردن . و قرار نمودن .
و همرأى شدن : اتفاق كردن و متفق گشتن .
راى
(
r y
) ا . پ . راه و صراط و طريق .
و راجه و پادشاه هند . و حاكم . ج : رايان .
راى
(
r y
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عقل و فكر . و مشورت . و انديشه و تأمل . و تدبير و عقيده و پنداشتى و رأى .
راى
(
r y
) ع . ج . راية .
رءى
(
ro'y
) ع . ج . رؤيا .
رايات
(
r y t
) ع . ج . راية .
رايات
(
r y t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - علمها و درفشها . و رايات ظفر آيات :
علمهائى كه دلالت بر فتح و فيروزى مىكنند .
رايان
(
r y n
) پ . ج . راى .
راياندن
(
r y ndan
) ف م . پ .
رهنمائى نمودن ببيرون . و هدايت كردن .
رائب
(
r eb
) ص . ع . رجل رائب :
مرد سرگشتهء شوريده عقل سست و گران جسم گرانجان از سيرى شكم و يا از خوردن شير رائب و يا از غلبهء خواب و يا از راه رفتن . ج :
روبى (
rub
) . و لبن رائب : شير خفتهء چغرات شده و يا شير مسكه برآوردهء آب آميخته .
و نيز رائب : كار مشتبه و مكدر .
راىبين
(
ra'y - bin
) ص . پ . زيرك و صاحب فراست .
رأية
(
ra'yat
) ا . ع . علم و درفش و لوا .
و رأية الاخفاق : علم نيازمندى .
رأية
(
ra'yat
) و راية (
r yat
) م .
ع . راى رؤية و رأية و راية . مر .
رؤية .
راية
(
r yat
) ا . ع . علم و درفش و لوا .
و گلوبند و يا آنچه در گردن بندهء آبق افگنند .
ج : راى و رايات .
رايت
(
r yat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نيزه و موخ . و علم و درفش . و رايت بيضا :
علم سفيد كه درفش فيروزى باشد . و رايت كاويان : علم فريدون .
رائج
(
r ej
) ا . ع . روان و جارى . و رائج الوقت : بمقتضاى وقت و ترتيبات زمان .
رايج
(
r yej
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيزى كه روائى داشته باشد و در داد و ستد همه كس آن را بردارد و بپذيرد و معمول و متداول و عمومى بود . و پول رايج : پول روان . و جارى و متداول .
راى چنپا
(
r y - canp
) ا . پ . گلى زرد رنگ مانند گل زنبق و بغايت خوشبوى و درخت آن ببزرگى درخت گردكان و از آن بلندتر و از محصولات بومى هندوستان و آن را فاغر و فاغيه نيز گويند .
رائح
(
r eh
) ص . ع . مردى كه در افعال مشابه پدر باشد . و مرد شادمانى كننده . ج :
رائحون . و كسى كه در شبانگاه آيد و يا در شبانگاه كارى كند . ج : رائحون و روح .
و يوم رائح : روز با باد .
رائحات
(
r eh t
) ع . ج . رائحة .
رائحة
(
r ehat
) ص . ع . مؤنث رائح يعنى زن شادمانى كننده . و زنى كه در شبانگاه آيد و يا در شبانگاه كارى كند . ج : رائحات و روائح . و ابل رائحة : شتران در شبانگاه آينده . و امراة رائحة : زنى كه در افعال مشابه پدر باشد . ج روائح .
رائحة
(
r ehat
) ا . ع . باران شبانگاه .
و بوى خوش و يا ناخوش . ج : روائح . و خون . يق : فى وجهه رائحة اى دم .
و ما له سارحة و لا رائحة يعنى چيزى ندارد .
رائحة
(
r ehat
) م . ع . راحت الابل رائحة ( از باب نصر ) : در شبانگاه باز گرديدند شتران و بر وزن فاعلة مصدرى جز رائحة و عافية و كاذبة نيامده .
رائحون
(
r ehuna
) ع . ج . رائح .
رايحه
(
r yehe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بوى خواه خوش باشد و يا ناخوش .
و هر چيزى اندك .
رائد
(
r ed
) ا و ص . ع . دستهء دستاس و آن چوبى باشد كه طاحن آن را گرفته آسيا را بگرداند . و جوينده و طلبكننده و خواهنده . و كسى كه آن را جهة طلب آب و علف فرستاده باشند . ج : رواد و رادة . المثل : لا يكذب الرائد اهله يعنى جوينده دروغ نمىگويد اهل خود را . و قولهم : انا قوم رادة اى نرود الخير و الدين لاهلنا . و رائد العين : خاشاك چشم . و رائد الضحى : روشنائى قبل از ظهر .
رائدة
(
r edat
) ص . ع . امراة رائدة : زنى كه در همسايهء خود بسيار آمد و شد نمايد . و ريح رائدة : باد نرم .
راى رايان
(
r y - r y n
) ا . پ . باصطلاح هندى اول صاحب منصبى كه اراضى و املاك دولتى سپردهء به اوست .
رائرة
(
r erat
) ا . ع . پيه زانو كه مانند مغز نفيس است .
راىزن
(
r y - zan
) ا . پ . كسى كه در كارها با وى مشورت كنند .
رائس
(
r es
) ص . ع . هورائس