بر شكاف خانههاى تازيان تا به روى زمين آويزند . ج : روانف .
رانكى
(
r nki
) ا . پ . آن جزء از پشت ستور باركش كه در ميان كمر و دم واقع شده .
و آن قسمت از پالان كه اين جزء را مىپوشاند .
رانه
(
r ne
) ا . پ . راجه . و نارگيل .
و نوعى از سير كه آن را كباب كرده مىخورند .
و شلوار .
رانى
(
r ni
) ص . پ . منسوب و متعلق بران و فخذ .
رانى
(
r ni
) ا . پ . - ماخوذ از هندى - ملكه و زن راجه .
رانى
(
r ni
) ص . ع . رجل ران :
مرد پيوسته نگرندهء بسوى چيزى .
رانين
(
r nin
) ا . پ . شلوار . و زرهى كه رانها را بپوشاند و در روز جنگ پوشند .
راوچه
(
r vce
) ا . پ . نوعى از انگور .
راود
(
r vad
) ا . پ . زمين پست و بلند و پشته پشتهء پر آب و علف . و ناصافى و تيرگى آب .
راورا
(
r vr
) و رأورا (
ra'avr
) ا .
پ . خارپشت .
راوق
(
r voq
) ا . ع . - مأخوذ از پارسى - پالونه و پاتيله و خنور . و كاسهاى كه بدان شراب را صاف و روشن كنند . و كاسهء شراب خورى .
راوك
(
r vak
) ص . پ . صاف و لطيف و روشن . پالودهء از هر چيز و راوق تازى مأخوذ از اين لفظ است .
راؤل
(
r ul
) ا . ع . زيادتى دندانهاى ستور . و كف دهن اسب . و آب دهن اسب .
راو ماده
(
r vm de
) و (
r vem de
) و (
r vomade
) ا . پ . انغوزه و حلتيث منتن .
راوند
(
r vand
) ا . پ . ريسمانى كه خوشههاى انگور بر آن آويزند و جامه و فوطه و ازار و لنگى و مانند آن بر بالاى وى اندازند .
و نام جائى از توابع اصفهان . و ريوند . و راوند چينى : ريوند چينى . و راوند خراسانى : ريوند خراسانى و قسم اخير را به چهار پايان مىخورانند .
راوندان
(
r vand n
) ا . پ . قلعهاى محكم در نزديكى حلب .
راووق
(
r vuq
) ا . ع . راوق .
راؤول
(
r ul
) ا . ع . راؤل .
راوى
(
r vi
) ص . ع . نگاهبان اسبان .
و بازگويندهء شعر و سخن از كسى . ج : رواة .
و سيراب كننده . ج : رواء .
راوى
(
r vi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه خبرى و يا حديثى و يا حكايتى از ديگرى روايت كند و از گفتهء وى باز گويد . و ماج .
و كسى كه قصيدهء شاعر را با لحن و آواز خوش پيش ملوك خواند . ج : راويان .
راوى
(
r viyy
) ص . ع . منسوب و متعلق براية يعنى علمدار .
راويان
(
r viy n
) پ . ج . راوى .
راوية
(
r viyat
) ا . ع . توشهدان . و مشكى كه در آن آب باشد . ج : روايا .
راوية
(
r viyat
) ص . ع . بعير راوية :
شتر آبكش . و رجل راوية : مرد باز گويندهء شعر و يا سخن از كسى و التاء فيها للمبالغة . و نيز هر ستور آب كشى را خواه شتر باشد و يا غير آن راوية گويند .
راويد
(
r vid
) ا . پ . يك نوع علفى .
راويز
(
r viz
) ا . پ . خار شتر كه اشتر خار و اشتر غار نيز گويند و از بيخ آن ترشى و آچار سازند .
راويه
(
r viye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يك جفت مشك مانندى كه از چرم و بلغار سازند و در آن براى حمل و نقل آب كنند . و اشتر و استرى كه اين جفت مشك آب را بر آن بار كنند .
راه
(
r h
) ا . پ . گذرگاه و طريق و صراط و جاده و معبر و سبيل و معبرى كه بواسطهء آن از محلى به محل ديگر عبور كنند . و گذرگاه ساخته شده و مهيا گرديده جهة عبور از مكانى به مكان ديگر . و فاصلهاى كه جدا مىنمايد جائى را از جاى ديگر . و مسلك . و مجرا و ممر . و طرح و طرز و رسم و روش . و قاعده و قانون . و عادت و خوى و پيشه . و هوش و شعور . و حرف و سخن . و باطن شخص . و نغمه . و مقام و پرده . و اصول . و خوانندگى و نوازندگى .
و هنگام و وقت . و كرت و مرتبه . و پادشاه هندوستان . و راه آب : نهر آب و مجرا و ممر آب و قنواة و آبگذر . و راه آفتاب : مدار آفتاب . و منطقة البروج .
و راه افتادن : به كار افتادن چيزى و يا كسى كه از كار مانده بود . و برفتار آمدن كودك . و ريختن دزدان و راهزنان در عرض راه بر سر جمعى و غارت كردن آنان . و زيان رسيدن . و راه بردن : برفتار آوردن .
و همراهى كردن . و تحريك كردن . و يافتن . و جدا كردن . و راه بريدن : سفر كردن و سير نمودن . و مانع شدن كاروان را از عبور از جاده . و راه بسر بردن : تمام كردن و بانتها رسانيدن راه را و طى مسافت كردن و به مقصد رسيدن . و راه بقا : نوائى از موسيقى . و راه پيش گذاشتن : رهنمائى كردن . و راه پيمودن : طى مسافت كردن و سفر كردن . و راه جامه دران : نوائى از موسيقى . و راه حاجيان : مجره و كهكشان . و راه خاركش و يا راه خاركن : نوائى از موسيقى . و راه خسروانى : نيز نوائى از موسيقى و سرودى