و موجع و محرق . و ريش سوزا : جراحت با حرقت و سوزش .
سوزا
(
suz
) ا . پ . صفرا و زهره و داخس .
سوزار
(
suz r
) ا . پ . شعله و زبانه .
و واداشتن به روى آتش .
سوزاك
(
suz k
) ا . پ . ريش با التهاب و سوزش . و آبله و بثره . و سوزاننده . و پرميو و حرقة البول و ريشى كه در مجراى بول بهم مىرسد و از آن چرك و ريم مىپالايد و سوزش مىكند و برميو نيز گويند .
سوزان
(
suz n
) ص . پ . سوزاننده .
و ملتهب و با حرقت و سوزش . و گرم و تابدار .
و آتش سوزان : آتش مشتعل و شعلهدار .
سوزاندن
(
suz ndan
) ف م . پ .
سوزانيدن .
سوزانى
(
suz ni
) ا . پ . گرمى و حرارت .
سوزانيدن
(
suz nidan
) ف م . پ .
آتش زدن . و در آتش نهادن . و سوختن فرمودن .
سوزش
(
suzec
) پ . م ح . سوختن .
وا . حرقت و التهاب . و احساس برنج و اذيتى كه در برخورد آتش به بدن پديد مىآيد .
و آزار و ايذا . و اضطراب . و جفا . و زحمت . و كج خلقى . و سوختگى .
سوزك
(
suzak
) ا . پ . سوزاك و حرقة البول .
سوزگداز
(
suz - god z
) ا . پ .
سوزنده و گدازنده . و باصطلاح شعرا اشتياق زياد و شوق بسيار . و اشتياق غم افزا و گدازنده .
سوزم
(
suzam
) ا . پ . ماست چكيده .
سوزن
(
suzan
) ا . پ . ابرة و ميلهء كوچكى فلزى و نوك تيز و سوراخدار و نوعا آهنى كه بدان خياطى مىكنند و مىدوزند .
و ميلهاى كه در اسلحهء آتشى بفشنگ برخورد كرده و آن را محترق مىنمايد .
سوزناك
(
suz - n k
) ص . پ . سوزنده .
و داراى سوزش و تابناك . و حزين . و حزنآور .
سوزندار
(
suzan - d r
) ا . پ .
سوزاندن .
سوزندان
(
suzan - d n
) ا . پ .
استوانهاى كاواك از چوب و يا فلز كه در آن سوزن گذارند .
سوزندگى
(
suzandagi
) ا . پ .
حرقت . و حدت . و احساس غير طبيعى از برخورد آتش .
سوزنده
(
suzande
) ا فا . پ . محرق و هر چيز كه مىسوزاند . و افروزنده . و آنكه آتش مىافروزد و مشتعل مىكند . و سوزان .
سوزن فروش
(
suzan - faruc
) ا .
پ . كسى كه سوزن مىفروشد .
سوزنك
(
suzanak
) ا . پ . سوزاك و حرقة البول .
سوزنگر
(
suzan - gar
) ا . پ . آنكه سوزن مىسازد .
سوزنى
(
suzani
) ا . پ . نوعى از بساط گستردنى كه از ابريشم و ريسمان اقسام گلها در آن دوخته باشند . و مسند كوچك .
و صدر مجلس و محل جلوس مردمان بزرگ و با شأن .
سوزنى
(
suzani
) ا . پ . نام شاعر مشهور سمرقندى كه در هزليات شهرتى دارد وفات او در سال 569 هجرى در سمرقند .
سوزنيام
(
suzany m
) ا . پ . سوزندان .
سوز و ساز
(
suz - o - s z
) ا . پ .
عشق و محبت . و اندوه و الم و غم و آزردگى و ملالت خاطر .
سوزه
(
suze
) ا . پ . تريز جامه . و بغلك و خشتك پيراهن و جامه . و پارچهء مثلثى كه از سرتريز برند تا بغلك را بر آن دوزند .
و سرافرازى خاطر . و جاه و منزلت و مرتبه .
و كبر و غرور و خودبينى . و گياهى شبيه باسفناج كه در آشها كنند و مردم خراسان برغست و بتازى قنابرى گويند .
سوزى
(
suzi
) ا . پ . سوزش و حرقت و احساس ناملايمى كه از برخورد آتش پديد آيد .
سوزيان
(
su - ziy n
) ا . پ . سود و زيان . و نيك و بد . و پنهان و آشكار . و فايده و نفع و سود . و ما فى الضمير . و سخن و راز پنهانى . و هر چيز پنهان كه مكنون خاطر باشد . و نجوا و سرگوشى . و مهربان و غمخوار .
و ره آورد و ارمغان و سوغات . و زر و مال .
و سرمايه خواه نقد باشد و يا جنس .
سوزيدن
(
suzidan
) ف ل و م . پ .
سوختن . و سوزاندن . و افروختن . و سوخته شدن .
سوژه
(
suj ? e
) ا . پ . سوزه .
سوس
(
sus
) ا . پ . ديوك و كرمكى كه جامههاى ابريشمين را فاسد كند و گندم را تباه نمايد . و هر گياه خشك كه در تون حمام سوزانند . و نوعى از اسپست . و گياهى كه ريشهء آن را شيرينبيان گويند و بتازى اصل السوس . و روغنى كه از چربى سوسمار گيرند و زنان جهة فربهى بر بدن مالند . و نام شهرى در خوزستان كه اكنون بشوش مشهور است و مزار دانيال پيغمبر در نزديكى آن واقع شده و گويند سور اين شهر و سور شوشتر اولين سورى است كه پس از طوفان بنا شده .
سوس
(
sus
) ا . ع . اصل . و طبيعت و خوى . و گياهى كه بيخ آن شيرين و شاخش تلخ و ريشهء آن را اصل السوس گويند . و