نام شهرى . و لقب بعضى از افغانها كه به اين نام مشهوراند . و نيز سور : بمعنى افزون و زايد .
سور
(
sur
) ا . پ . ملك شام .
سور
(
sovar
) ع . ج . سورة .
سؤر
(
so'r
) ا . ع . بقيهء چيزى . و پس خورده كه به فارسى بشخوار گويند . ج : اسآر .
و سؤر الاسد : لقب ابو خائبة كوفى بدانجهت كه فرو گرفت او را شير و زنده گذاشت .
سورا
(
sur
) ا . پ . نام شهرى .
سورات
(
sovr t
) و (
sovar t
) و (
sur t
) ع . ج . سورة .
سوراخ
(
sur x
) ا . پ . ثقبه و منفذ و رخنه و شكاف . و معبر . و سوراخ بينى :
منخر . و سوراخ سوز : ثقبه و پستانك اسلحهء آتشى . و سوراخ مقعد : سوراخ كون .
سوراخدار
(
sur x - d r
) ص . پ .
رخنهدار و داراى منفذ و ثقبه . و هر چيز كه داراى ثقبههاى بسيار بود . و هر چيز كرم خورده .
سوراخ سنب
(
sur x - sonb
) ا . پ .
مته و پر ماه و مثقب .
سوراخ كرده
(
sur x - karde
) ص . پ . مثقوب .
سوراخ كن
(
sur x - kon
) ا . پ . پر ماه و مثقب و مته .
سوران
(
sur n
) ا . پ . سار .
سورة
(
savrat
) ا . ع . تيزى هر چيزى .
و خشم سلطان و بيدادى آن . و علامت و نشان بزرگى و رفعت . و سورة الخمر : برجستگى شراب بسوى دماغ . و سورة البرد :
شدت سردى . و سورة الحمى : شدت تب . و نيز سورة : نام موضعى . و نام شخصى .
سورة
(
surat
) ا . ع . هر ردهء از بنا . و نيكو و دراز از بناها . و نشان و علامت . و شرف و منزلت . و سوره و هر يك از فصول يكصد و چهاردهگانهء قرآن مجيد و به اين معنى اخير مأخوذ از زورهء فارسى مىباشد . ج : سور و سور و سورات و سورات و سورات .
سؤرة
(
so'rat
) ا . ع . باقيماندهء از هر چيزى . يق : فيه سؤرة من الشباب يعنى باقى ماندهء جوانى . و سورهء قرآن .
سورت
(
savrat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شدت و اشتداد و تندى . و حدت و تيزى . و سورت سرما : شدت سرما .
و سورت شراب : تندى شراب و شدت اثر آن در مغز .
سورت
(
surat
) ا . پ . نام شهرى از هندوستان در ايالت بمبائى و داراى 120000 نفر جمعيت .
سورج
(
suraj
) ا . پ . نوعى از كف دريا .
سورسات
(
surs t
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - ما يحتاج و ملزومات لشكر كه قبل از ورود آن تهيه مىكنند .
سورسان
(
surs n
) ا . پ . نام شهرى بنا كردهء نوشيروان .
سورستار
(
surest r
) ا . پ . وزير پادشاه
سورستارام
(
surest r m
) ا پ .
وزراى پادشاه . ج . سورستار .
سورستان
(
surest n
) ا . پ . مملكت شام .
سورغون
(
surqun
) ا . پ . آتش سرخ .
سورميدن
(
surmidan
) ف ل . پ .
دميدن در سرنا .
سورن
(
suran
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - حمله و هجوم و يورش . و غوغا و هياهوى لشكريان در هنگام تاخت بر دشمن .
سورنا
(
surn
) ا . پ . بسيارى و انبوهى مردمان . و جماعت هم بزم . و مجلس بزم .
سورنا
(
sur - n
) و
سورناى
(
sur - n y
) ا . پ . سرنا و شهناى و نائى كه در سور و جشن و عروسى نوازند . و شيپور .
سورنجان
(
surenj n
) ا . پ . داروئى كه بتازى حافر المهر و برگ آن را صابع هرمس گويند .
سوره
(
sure
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زوره و هر يك از فصول يكصد و چهاردهگانهء قرآن مجيد .
سورى
(
suri
) ا . پ . ورد و نوعى از گل سرخ و بسيار خوشبو كه آن را گل محمدى نيز گويند . و رنگ سرخ . و نوعى از پيكان .
و يك نوع گلى كه آن را پيكان تشبيه كردهاند . و قلقند . و نوعى از زاج كه زاج سرخ نيز گويند .
و شادى و خوشحالى و خرمى . و نام پادشاهى .
سورى
(
suri
) ص . پ . منسوب و متعلق بمملكت سور يعنى شامى .
سورى
(
suri
) ا . پ . يك سور و يك شادى و عروسى و يك جشن .
سورية
(
suriyat
) ا . ع . مملكت شام و شامات .
سوريوس
(
sureyus
) ا . پ . نام نمرود .
سوريه
(
suriyye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شامات و مملكت شام .
سوز
(
suz
) ا . پ . حرقت و سوختگى .
و ورم و آماس با سوزش و حرقت . و تاب و حرارت . و التهاب و افروختگى تب . و كينه .
و رشك . و سوزش دل . و عشق و محبت و دوستى و شوق . و اضطراب خاطر و آشفتگى دل .
و داغ و كى . و مرثيه . و اشعارى كه در مرثيه گويند . و سوز برادرى : محبت و دوستى برادرانه . و پرسوز : بسيار گرم . و با شوق زياد .
سوز
(
suz
) ص . پ . سوزان و سوزنده .
سوزا
(
suz
) ص . پ . بشدت سوزان