سنگينى
(
sangini
) ا . پ . وزن و گرانى و ثقالت . و ثقل و بار و حمل . و جمود . و صلابت . و كابوس . و اشتداد . و ناخوشى .
و ناپسندى .
سنلخ
(
sanlax
) ا . پ . جامهء نيم تنهء پيش باز كه قد و آستين آن كوتاه باشد .
سنم
(
sanam
) م . ع . سنم البعير سنما ( از باب سمع ) : بزرگ شد كوهان آن شتر .
و سنم البعير ( مجهولا ) كذلك .
سنم
(
sanem
) ش . ع . گياه بلند كه شكوفه آورده باشد . و شتر بلند كوهان . و ماء سنم :
آب كه بر روى زمين باشد .
سنم
(
sonnam
) ا . ع . ماده گاو .
سنمات
(
sanem t
) ا . ع . نام پشتههاى دراز .
سنمار
(
senemn r
) ا . ع . دزد . و كسى كه بشب خواب نكند . و ماه و قمر . و نام رازى رومى كه خورنق را نزديك كوفه براى نعمان بن امرئ القيس بنا كرد و چون تمام شد او را از بالاى همان كوشك درانداخت و هلاك كرد تا مثل آن كسى ديگر را برنيارد فضرب به المثل لمن يجزى الاحسان بالاساءة فقالوا : جزاء سنمار .
سنمة
(
sanamat
) ا . ع . شكوفهء گياه و سر شاخهء گياه .
سنميدن
(
senmidan
) ف م . پ . زور به كار بردن . و تحمل زحمت كردن . و مشكل شدن .
سنن
(
sanan
) ا . ع . شترانى كه جست كنان روند .
سنن
(
sanan
) و (
sonan
) ا . ع . راه و طريق و سبيل . و روش و رسم و طرز و طور و طريقه و منوال . يق : استقام فلان على سنن واحد يعنى بر يك روش استقامت دارد فلان .
و امض على سننك يعنى برو در راه خود و در هر دو معنى سنن (
sonan
) نيز گويند .
سنن
(
sanan
) و (
senan
) و (
sonan
) و (
sonon
) ا . ع . روى زمين .
سنن
(
sonan
) ع . ج . سنة .
سنو
(
sanv
) م . ع . سنيت الباب سنوا ( از باب نصر ) : گشادم در را .
سنو
(
sanv
) و (
sonovv
) م . ع .
سنت الناقة الارض سنوا و سنوا و سناوة ( از باب نصر ) : سيراب كرد آن ماده شتر زمين را . و كذا سنت السحابة الارض . و سنت النار : بلند شد روشنى آتش . و سنى البرق : درخشيد برق . و سنى القوم لانفسهم : آبكشى كردند آن قوم براى خود . و سنى الباب سنوا ( از باب ضرب و اوى و يائى ) : گشاد آن در را .
سنواء
(
sanv '
) ص . ع . سنة سنواء :
سال سخت .
سنوات
(
sanav t
) ع . ج . سنة .
سنوات
(
sanav t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سالها .
سنوت
(
sanut
) ص . ع . رجل سنوت :
مرد بدخلق . و مرد دروغگو .
سنوت
(
sannut
) و (
sennut
) ا . ع .
مسكه . و پنير . و شهد . و شيرهء ستبر از هر چيزى . و نوعى از خرما . و شبت . و رازيانه .
و زيره .
سنوح
(
sonuh
) م . ع . سنح سنحا و سنحا و سنوحا ( از باب فتح ) . مر . سنح و سنح .
سنوخ
(
sonux
) ا . ج . سنخ .
سنوخ
(
sonux
) م . ع . پاى بر جاى شدن در علم و جز آن ( و الفعل من نصر ) . يق : سنخ فى العلم اى رسخ فيه .
سنود
(
sanud
) ا . پ . تفكر در مطالب مشكله .
سنود
(
sonud
) م . ع . سند اليه سنودا ( از باب نصر ) : پشت باز نهاد بسوى آن . و سند فى الجبل يا برآمد بر آن كوه . و سند للخمسين : نزديك بپنجاه رسيد . و سند ذنب الناقة : چسبيد دم آن ماده شتر بكميز و سرگين پس زد آن را بجانب چپ و راست .
سنوديق
(
senudiq
) ا . ع . منسوب بكلمهء سنودس يونانى كه انجمن بزرگان دين را گويند .
سنور
(
sennavr
) ا . ع . گربه . و مهتر .
و مهرههاى استخوانى گردن و بيخ دم . ج :
سنانير .
سنور
(
senavvar
) ا . ع . تمامى سلاح هر چه باشد . و خفتان از دوال بافته .
سنورة
(
sennayrat
) ا . ع . گربهء ماده
سنوس
(
senus
) ا . پ . خرمن غلهء كوفتهاى كه هنوز باد نداده و كاه را از دانه جدا نكرده باشند .
سنوس
(
sonus
) ا . پ . نام درختى .
و نام گياهى .
سنوط
(
sanut
) و
سنوطى
(
sanut
) ا .
ع . نام داروئى . و كوسه و مرد سبك ريش در رخسار .
و آنكه ريش بر زنخ وى باشد نه بر عارض .
و آنكه ويرا ريش نباشد . ج : سنط و اسناط .
سنوع
(
sonu '
) م . ع . سنع سناعة و سنوعا . مر . سناعة .
سنوف
(
sanuf
) ص . ع . فرس سنوف :
اسبى كه زين را سپس اندازد .
سنوگرد
(
sanav - gerd
) ا . پ . نام قريهاى نزديك هرات .
سنون
(
sanun
) ا . ع . داروئى كه بر دندان مالند . و هر چيز كه دندان را بدان تابان و روشن نمايند .
سنون
(
senun
) و (
sonun
) ع . ج .
سنة .