و چوب و يا چرمى مدور كه در گلوى دوك محكم كنند .
سنگرو
(
sang - ru
) ص . پ . گستاخ و بىادب و بىحيا .
سنگريز
(
sang - riz
) ص . پ . كسى كه سنگ مىاندازد و سنگ مىريزد . و سنگسار شده .
سنگريزه
(
sang - rize
) ا . پ . ريگ و رمل و خرده سنگ و پاره سنك . و نوعى از آش . و الماس ريزههائى كه جواهرى براى فروش دوره مىگرداند .
سنگريزهناك
(
sang - rize - n k
) ص .
پ . رملى و ريگى . و جائى كه داراى سنگ ريزه باشد .
سنگزن
(
sang - zan
) ا . پ . پلهء سبك از ترازو . و وزنه .
سنگسار
(
sang - s r
) ا . پ . رجم و يك نوع سياستى كه آدمى را تا كمر در خاك نشانند و سنگ باران كنند تا در زير سنگ پنهان شود .
و ثبوت و رسخ و قرار . و باصطلاح تناسخ هر چيز كه بسه مرتبه تنزل كند يعنى روح از صورت انسانى به صورت حيوانى ديگر جلوه كند و بعد به صورت نباتى و بالاخره به صورت جمادى ظهور كند . و سنگسار كردن :
رجم كردن و سنگ باران نمودن .
سنگسارى
(
sang - s ri
) ا . پ . رجم .
سنگ سبو
(
sang - sabu
) ا . پ . سبد پر از سنگريزه . و سنگ سبو كردن :
آويختن بر گردن كسى سبد پر از سنگريزه را از براى سياست .
سنگسبويه
(
sangesbuye
) ا . پ .
يك نوع گياهى كه پنج انگشت نيز گويند . و گياهى ديگر كه بتازى عين السراطين خوانند و نقوع آن را در سركه جهة رفع جذام استعمال مىكنند .
سنگست
(
sangast
) ا . پ . نام موضعى .
سنگستان
(
sangest n
) ا . پ . زمين و جائى كه انبوه از سنگ باشد و خاك نداشته باشد .
سنگ سرمه
(
sang - sorme
) ا . پ .
سنگ انتيمون و اثمد .
سنگ شكن
(
sang - cekan
) ا . پ .
سنك اشكن . و يك نوع غلهاى . و نوعى از خرما .
سنگشوئى
(
sang - cui
) ا . پ . ريگشوئى برنج و شستشوى آن قبل از طبخ و اخراج ريگ از آن .
سنگ فرساى
(
sang - fars y
) ص .
پ . سم فرسوده شدهء از سنگ .
سنگ فرش
(
sang - farc
) ا . پ . زمين گسترده شده از سنگ .
سنگ فسان
(
sang - fes n
) ا . پ . سنگى كه بدان كارد و چاقو و جز آن تيز كنند .
سنگك
(
sangak
) ا . پ . مصغر سنگ يعنى سنگ كوچك و سنگريزه . و تگرگ و ژاله . و قسمى از نان كه به روى سنگ ريزههاى تابناك پزند . و نوعى از غله . و مرغى كوچك و شكارى كه ترمتاى نيز گويند .
سنگلاخ
(
sang - l x
) و
سنگلاخه
(
sang - l xe
) ا و ص . پ . زمينى كه انبوه از سنگ باشد و سنگستان . و سنگى و حجرى . و زمين سختى كه چون آن را بكاوند سنگهاى بسيار برآيد .
سنگله
(
sangole
) ا . پ . نان گاورس و يا ارزن .
سنگم
(
sangam
) ا . پ . مردم همراه و همدم و رفيق . و اتصال و امتزاج دو كس و يا دو چيز با هم . و همسفر .
سنگم
(
sangom
) ا . پ . نام يك نوع حيوان پرندهاى . و جانورى مانند جعل كه پيوسته در حمامهاست .
سنگمبر
(
sangambar
) ا . پ . مردم رفيق همسفر . و اتحاد و اتصال دو كس و يا دو چيز با هم .
سنگناك
(
sang - n k
) ص . پ . زمين كه داراى سنك باشد .
سنگوان
(
sang - v n
) ا . پ . نام قلعهاى در فارس .
سنگور
(
sangur
) ا . پ . يك نوع سلهاى كه شيشهها و كوزههاى بوزه را در ميان آن چينند . و بادريسه و چرم و يا چوبى مدور كه در گلوى دوك محكم سازند . و نام مرغى .
سنگوك
(
sanguk
) ا . پ . بادريسه و چرم و يا چوبى مدور كه در گلوى دوك محكم سازند .
سنگول
(
sangul
) ا . پ . هر چيز كه وجود آن در كارى لازم باشد و ضرورى بود .
سنگويه
(
sanguye
) ا . پ . نام حصارى محكم در هندوستان .
سنگه
(
sange
) ا . پ . خارپشت تيرانداز .
و تگرگ و ژاله .
سنگى
(
sangi
) ا و ص . پ . حجرى . و وزين و گران و ثقيل . و سخت و صلب . و وزن .
و وزنه .
سنگ يده
(
sang - yade
) ا . پ . سنگى كه در بدن حيوانات توليد گردد .
سنگين
(
sangin
) ا و ص . پ . وزين و ثقيل و گران و داراى ثقل و وزن ضد سبك .
و سخت و صلب . و استوار و محكم . و جامد .
و متمرد و سركش . و شديد . و نوعى از سلاح .
و سر نيزه . و نام قلعه و حصارى .
سنگين خوار
(
sangin - x r
) ا . پ .
سنگخوارك و بوتيمار . و شتر مرغ .
سنگين دست
(
sangin - dast
) ا . پ .
آنكه با تأمل و انديشه كار مىكند .
سنگين دل
(
sangin - del
) ص . پ .
سخت دل و بيرحم و ظالم .
سنگين سار
(
sangin - s r
) ا . پ .
نوعى از سار .