سنوى
(
sanavi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سالى . و منسوب بسال .
سنوى
(
sanaviyy
) ص . ع . منسوب بسنة .
سنويه
(
sanaviyye
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سالى و منسوب بسال .
سنه
(
sanh
) و (
sanah
) م . ع . سال سال بار نياوردن خرمابن و گذشتن سالها بر آن ( و الفعل من فتح و سمع ) . يق : سنهت النخلة اذا اتت عليها السنون .
سنه
(
sanah
) ا . پ . لعنت و نفرين و دعاى بد . و نوعى از آهن سخت كه چون گداخته شود آب را جذب كند . و خار . و تنومند .
و قوى و زوردار .
سنه
(
sanah
) ا . ع . سال و حول ( اصله سنهة ) . ج : سنهات . و قحط . و زمين خشك بىگياه قحطناك .
سنه
(
sane
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - سال و حول .
سنه
(
sonoh
) ا . پ . عروس و بيوك و و منگوحهء پسر .
سنهاء
(
sanh '
) ص . ع . خرمابنى كه يك سال بعد يك سال بار آرد . يق : نخلة سنهاء .
و سنة سنهاء : سال سخت كه نه باران در آن آيد و نه گياه رويد .
سنهات
(
sanah t
) ع . ج . سنه و سنة .
سنهار
(
sonh r
) ا . پ . عروس و زن پسر .
سنهى
(
sanahiyy
) ص . ع . منسوب بسنه كه بمعنى سال باشد يعنى سنوى .
سنى
(
sany
) م . ع . سنى الباب سنيا ( از باب ضرب - يائى و واوى ) : گشاد آن در را .
سنى
(
sen
) م . ع . سنى سنى ( از باب سمع ) : بلند گرديد . و سنيت الدابة :
آبكشى كرده شد با آن ستور .
سنى
(
sanay
) ا . پ . آهن . و فولاد .
سنى
(
seni
) ا . پ . سينى و خوانى مانند ميز از طلا و نقره و برنج و مس و جز آن كه در آن ظروف غذاخورى گذارند . و ريم آهن .
سنى
(
sonni
) ا . پ . نوعى از ماهى كه گوشت آن لذيذ و در ملتان يافت مىشود .
سنى
(
sonni
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اهل سنت و جماعت مقابل شيعه .
سنى
(
saniyy
) ص . ع . بلند و رفيع و عالى .
سنيب
(
sanib
) ا . پ . آهن نيزه و تير .
سنيبت
(
sonaybet
) ا . ع . مصغر سنبتة يعنى زمان قليلى .
سنية
(
sonayyat
) ا . ع . سال بد و سخت .
ج : سنيات .
سنيات
(
sonayy t
) ع . ج . سنية . و وقعوا فى السنيات البيض يعى در شدت افتادند و آن سالهاى شديد و سخت بود كه بر اهل مدينه گذشت .
سنيت
(
sanit
) ص . ع . عام سنيت :
سال قحط .
سنيج
(
sanij
) ا . ع . چراغ .
سنيح
(
sanih
) ص . ع . صيد كه از جانب چپ صياد برآمد و سانح .
سنيح
(
sanih
) ا . ع . مرواريد . و رشتهء مرواريد پيش از آنكه مرواريد در وى كشيده باشند . و پيرايه و زيور .
سنيد
(
sanid
) ا . ع . پسر خوانده .
سنيز
(
soniz
) ا . پ . سياهدانه و شونيز .
سنيژه
(
sanij ? e
) ا . پ . ريسمانى كه از پهناى كار زياد آيد و جولاهگان آن را نمىبافند و بر انگشت پيچيده بگوشهاى مىگذارند . و نى كه ريسمان خام بر آن تنند .
سنيع
(
sani '
) ص . ع . مرد خوبرو و نيكو . يقال : هو سنيع فنيع اى جميل فاضل .
سنيع
(
sonay '
) ا . ع . از اعلام است .
سنيعة
(
sani'at
) ا . ع . راه در كوه . ج :
سنائع .
سنيعة
(
sani'at
) ص . ع . زن خوبروى و نيكوى نرم پيوند سبك و لطيف استخوان .
سنيف
(
sanif
) ا . ع . خرقهاى كه بر هر دو شانهگاه شتر اندازند . و حاشيهء بساط .
ج : سنف و سنف .
سنيق
(
sonnayq
) ا . ع . خانهء گچكارى .
ج : سنيقات و سنانيق . و ستارهاى سپيد در كهكشان .
سنيقات
(
sonnayq t
) ع . ج . سنيق .
سنين
(
sanin
) ا . ع . سونش سنگ و آهن و جز آن . و زمينى كه گياه آن را خورده باشند . و تيز كردهء از كارد و مانند آن . و همزاد و هم سن . يقال : هو سنينه اى لدته و تربه .
سنين
(
senin
) ع . ج . سنة .
سنين
(
senin
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سالها . و سنين و شهور : سالها و ماهها .
سنينة
(
saninat
) ا . ع . ريگ تودهء بلند و دراز . و باد . و همزاد . ج : سنائن . يقال :
هو سنينته : اى لدته و تربه .
سنينة
(
sonaynat
) ا . ع . مصغر سن دندان كوچك .
سنيه
(
saniyye
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بلند و رفيع و عالى . و روشن . و با قدر و گرانبها . و مقدس . و ارادهء سنيه :
ارادهء عالى و با قدر . و سنت سنيه : قانون مقدس و شريف .
سو
(
sav
) ا . پ . نام چشمهاى در طوس كه چشمهء سبر نيز گويند . و نام دهى از نطنز كه در ما بين قهرود و مورچه خورت در عرض راه اصفهان واقع شده .
سو
(
sav
) كلمهء استيناف و جز آن به معناى سوف . مر . سوف .
سو
(
su
) ا و م ف . پ . طرف و جانب و كنار و نزد . و جا . و كشور . و نزديك . و روشنائى و تابش . و سود و فايده و نفع . و