يك خريطهء غلاف لوبيا و باقلا . و شاخ بىبرگ . و پوست باقلا كه دانهء آن را خورده باشند . و برگ درخت .
سنفة
(
senafat
) ع . ج . سنف . و ج .
سنفة .
سنفتان
(
sonfat ne
) و (
sanfat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو چوب راست ايستادهء ميان دو چرخ چاه .
سنق
(
sanaq
) م . ع . سنق الفصيل من اللبن سنقا ( از باب سمع ) : ناگوارد شد بچهء شتر از شير .
سنقر
(
sonqor
) ا . پ . مرغى شكارى از جنس چرغ كه شنقار نيز گويند .
سنقره
(
sonqore
) ا . پ . يك نوع مرغى كه كلاغ سبز و كاسه شكنك نيز گويند و مىگويند گوشت وى سم است .
سنقطار
(
seneqt r
) ا . ع . سقنطار و نقاد دانا .
سنقور
(
sonqur
) ا . پ . سنقر .
سنك
(
sonok
) ا . ع . راههاى روشن .
سنكلاليك
(
sankal lik
) ا . پ .
صعوه و دم جنبانك .
سنگ
(
sang
) ا . پ . حجر و جسمى صلب و سخت كه از زمين استخراج مىكنند و مادهاى كه كوههاى صلب را تشكيل مىنمايد . و وزن .
و وزنه . و هر چيز كه بدان جسمى را سنجيده و وزن و ثقل آن را با وى معين كنند . و گلوله .
و وقار . و تمكين . و اعتبار و قدر و جاه و مرتبه . و بها و قيمت و ارزش . و برابرى و همسرى . و گوهر مانند ياقوت و الماس و جز آن . و مادهء صلبى كه در مثانه و كليهها تشكيل مىيابد . و سنگ آتش : نوعى از سولفور زرد آهن . و سنگ احمر : يك نوع سنگ سرخى برنگ مرجان . و سنگ اسكاف :
يك نوع سنگى كه كفشگران بدان افزارهاى خود را تيز كنند . و سنگ آسيا : دو تخته سنگ گرد كه در ميان آنها چيزها را بسايند و آرد كنند . و سنگ آسيان : سنگ فسان و سنگى كه بدان كارد و چاقو تيز كنند . و سنگ آهن ربا و يا سنگ آهنكش :
مقناطيس . و سنگ بر شيشه زدن : توبه كردن و از خوردن شراب درگذشتن . و سنگ برگان : سنگى الوان و بغايت نرم و سست كه از برگان كه دهى است در فارس آورند و شيشهگران شيشه را بدان سفيد كنند . و سنگ بصرى : توتيا . و سنگ بلور :
سنگى سفيد و شفاف و سختتر و شفافتر از شيشه كه از آن نگين و عينك و تسبيح و ظروف آبخورى و نى غليان تراشند . و سنگ پرستوك :
گويند در شكم بچهء اول پرستوك دو سنگ باشد يكى يكرنگ و ديگرى الوان و آنها را سنگ پرستوك نامند . و سنگ ترازو : وزنه و هر جسمى كه بدان چيزى را وزن كرده بكشند .
و سنگ تراشيده : هر پارچه سنگى كه سنگتراش تراشيده و چارگوش كرده باشد .
و سنگ توتيا : توتيا . و سنگ جهودان : حجر اليهود . و سنگ خاره :
سنگ صلب و سخت . و سنگ خروس :
سنگى كه در شكم خروس متكون مىگردد .
و سنگ در آستين : ظالم و بىرحم و موذى و متعدى . و سنگ در قنديل زدن :
تاريك كردن . و ظلم نمودن . و سنگ در موزه : آهستهرو . و سنگ در موزه افتادن : اقامت كردن و ترك سفر نمودن .
و مزاحمت و بىقرارى داشتن . و سنگ راه : مزاحم و مانع و انگل . و سنگ راه شدن : مانع شدن و منع كردن . و سنگ رعد : گلولهء توپ و گلولهء بادليج . و سنگ روشنائى : سنگ آتش و نوعى از سولفور زرد آهن . و سنگ زخم :
حجر العاج و شكر سنگ كه مسحوق آن را در بند آوردن خون جراحات به كار مىبرند . و سنگ سليمان : نوعى از عقيق قيمتى . و سنگ سماق : سنگى بسيار سخت و رنگ آن سرخ تيره . و سنگ سياه : حجر الاسود . و سنگ سياه سوخته : يك نوع سنگى از محصولات محترقه و متخلخل و سبك كه در پرداخت كردن چوب و مرمر و جز آن به كار مىبرند . و سنگ سياه كردن : كشتن و قتل كردن .
و تلف نمودن . و سنگ شجرى : مرجان و بسد و ريشهء مرجان . و سنگ فال : سنگ هاى رمل كه بدانها تفال كنند و از مغيبات خبر دهند . و سنگ قالى : سنگى كه بر اطراف فرش و بساط گذارند تا باد از جا نبرد و چين و شكن در آن نيفتد و در هندوستان ميل فرش و يا مير فرش گويند . و سنگ قبطى : سنگى سبز تيره رنگ و بسيار سست و نرم كه زود در آب حل شود و در مصر كتان را بدان گازر كنند . و سنگ قمر :
سنگى سفيد و شفاف كه در فزونى ماهتاب در بلاد تازيان يافت گردد و آن را حجر القمر و رغوة القمر گويند . و سنگ قناعت : سنگى كه در شدت گرسنگى بر شكم بندند تا اذيت آن كم گردد . و سنگ گردان : سنگ آسيا . و سنگ گردانيدن : متحجر كردن . و سنگ گشتن : متحجر شدن . و سنگ ماهى : يك نوع سنگى سفيد و سخت كه در سر ماهى يابند و بتازى حجر الحوت گويند .
و سنگ محك : سنگى سياه و سخت كه طلا و نقره را بدان امتحان كنند . و سنگ مرمر : مرمر . و سنگ مغنى : سنگ برگان كه شيشهگران استعمال كنند . و سنگ مقناطيس : آهنربا . و سنگ موسى :
نوعى از سنگ سياه و نوعى از زغال سنگ .
و سنگ نمك : نمك طعام متبلر . و سنگ