و قوس قزح . و ابخرهء متصاعد از زمين از اثر حرارت آفتاب كه از دور مانند آب به نظر شخص مىآيند و سراب .
سندل
(
sandal
) ا . پ . نوعى از كفش و پاى افزار و نعلين و كفش چوبين . و كشتى كوچكى كه از كنار دريا پر از آب شيرين و اسباب و لوازم زندگانى كرده بكشتى بزرگ برند . و چوب صندل . و ابله و احمق و بىعقل .
سندلك
(
sandalak
) و
سندله
(
sandale
) ا . پ . نعلين و كفش و پاى افزار .
سندلى
(
sandali
) ا . پ . كرسى كه كفش و پاى افزار بر روى آن نهند . و صندلى و كرسى كه بر بالاى آن نشينند .
سندنه
(
sandane
) ا . پ . درجه و پايه و زينه . و نام يك نوع مرغى .
سندوق
(
sanduq
) و (
sonduq
) ا ع .
تپنگو و صندوق .
سنده
(
sande
) ا . پ . سندان .
سنده
(
sande
) و (
sende
) و (
sonde
) ا . پ . فضله و غائط آدمى كه بغايت گنده باشد .
سندهان
(
sendeh n
) ا . پ . چوب عود كه عود هندى نيز گويند . و گل سرشور .
سندى
(
sanadi
) ص . پ . دارندهء سند و منسوب بسند .
سندى
(
sendi
) ا و ص . پ . مردم سند .
و منسوب بسند . ج : سنديان .
سندى
(
sendiyy
) ا . ع . يك مرد از مردمان سند . مانند زنجى . ح : سند .
سنديان
(
sendiy n
) ا . پ . نوعى از درخت بلوط . و ج . سندى .
سنر
(
sanar
) ا . ع . بدخوئى و سركشى و خودسرى .
سنز
(
sonez
) ا . پ . شو نيز و سياهدانه و تجمى سياه و معطر كه بر روى خمير نان پاشند .
سنسان
(
sans n
) ا . پ . سخن نا فصيح و غير بليغ و سنسن .
سنسق
(
sansaq
) ا . ع . درخت ريزهء مورد .
سنسكريت
(
sanskarit
) ا . پ . زبان علمى و مقدس هنديها و مركب از دو كلمه است يكى سن بمعنى كامل و ديگرى كريت يعنى آفريده شده و بر دو قسم است يكى سنكسريت علمى كه مشابه زبان گاتهاى زردشت است و ديگرى سنسكريت تاتارى كه به زبان يونانى و لاتين مشابهت دارد .
سنسن
(
sansan
) ا . پ . سخن نا فصيح و غير بليغ و سنسان .
سنسن
(
sensen
) ا . پ . يكى از منازل ما بين كاشان و قم .
سنسن
(
sensen
) ا . ع . تشنگى . و سر چرخ دول . و تيزى مهرهء پشت . و سر استخوانهاى سينه . و كنارهء استخوانهاى پهلو كه در سينه است . ج : سناسن .
سنسن
(
sonson
) ا . ع . نام شخصى . و نام شاعرى .
سنسنة
(
sensenat
) ا . ع . تيزى مهرههاى پشت .
سنسور
(
sansur
) ا . پ . خرطوم فيل و پشه .
سنسه
(
sonse
) ا . پ . زنبور سياه . و انگور سياه .
سنط
(
sent
) ا . ع . پيوند . و پيوند دست .
سنط
(
sanat
) ا . ع . نوعى از درخت سلم و اقاقيا .
سنط
(
sonot
) ع . ج . سناط و سنوط و سنوطى .
سنطاب
(
sent b
) ا . ع . پتك آهنگرى .
سنطاح
(
sent h
) ا . ع . شتر مادهء فراخ فرج .
سنطالة
(
sont lat
) ا . ع . رفتار نرم با سكون . و پستى سر . و پست داشتگى سر .
سنطبة
(
santabat
) ا . ع . اضطراب دائم . و درازى با جنبش و تزلزل .
سنطلة
(
santalat
) ا . ع . درازى .
سنطليل
(
santalil
) ا . ع . دراز بالا .
سنطير
(
santir
) ا . ع . سنتور و نوعى از ساز .
سنع
(
sen '
) ا . ع . خردگاه دست و بريدگى ميان پيوند دست و ذراع . و استخوان كف دست كه بانگشتان و خردگاه دست اتصال دارد . ج : سنعة و اسناع .
سنع
(
sana '
) ا . ع . خوبى و جمال .
سنعاء
(
san ' '
) ا . ع . دختر ختنه ناكرده .
سنعبة
(
son'obat
) ا . ع راسو . و گوشت پارهء برآمدهء در وسط لب بالائين .
سنعبق
(
sana'baq
) و (
sana'boq
) ا .
ع . نام گياهى بد بوى .
سنعة
(
senaat
) ع . ج . سنع .
سنعف
(
senna'f
) ا . ع . مضطرب خلقت .
سنغما
(
sennaqman
) ا . ع . يقال : فعلت ذاك رغما له سنغما : كردم آن كار را برغم او .
سنف
(
sanf
) م . ع . سنف البعير سنفا ( از باب نصر و ضرب ) : سناف بست بر آن شتر . و سنفت الناقة : پيش شدن آن ماده شتر . از شتران ديگر .
سنف
(
senf
) ا . ع . جماعت و گروه مردم .
و گندم ديوانه . و برگ مرخ كه درخت آتش زنه است . و غلاف بار درخت مرخ . و غلاف بار هر درخت كه دانه دارو دراز باشد مانند غلاف لوبيا . و ج . سنفة .
سنف
(
sonf
) و (
sonof
) ع ج . سنيف .
سنف
(
sonof
) ع . ج . سناف .
سنفة
(
senfat
) ا . ع . واحد سنف يعنى