چيز ساخته شدهء از شكر . و شيرين و شكرى .
سكز
(
sakez
) ا . پ . مصطكى .
سكز
(
sekez
) ا . پ . تيشهء نجارى و درودگرى .
سكزه
(
sakeze
) ا . پ . آه و ناله و زارى .
و تير نوك تيز .
سكزه
(
sekze
) ا . پ . ستيزه و خصومت و جنگ و جدال .
سكزى
(
sakzi
) ا . پ . يكى از هفت زبان فارسى كه اكنون متروك است .
سكزيلدوز
(
sakkez - yolduz
) و
سكزيلديز
(
sakez - yeldiz
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - نام هشت كوكب كه منجمين ايران آنها را بسيار نحس مىدانند .
سكستن
(
sokostan
) ف ل . پ . گسيختن و كنده شدن و پاره گشتن .
سكسك
(
soksok
) ا و ص . پ . زمين ناهموار و درشت . و اسب تيز رو . و اسبى كه چون تند حركت كند خود را بجنباند و سوار را تكان دهد . و او از پاى . و درخت تاغ .
سكسكة
(
saksakat
) ا . ع . سستى و ضعف . و دلاورى و بهادرى .
سكسكه
(
saksake
) ا . پ . فواق .
سكسكى
(
soksoki
) ا . پ . طپش دل و ضربان قلب .
سكسكى
(
saksakiyy
) ص . ع . منسوب بقبيلهء سكاسك .
سكسنبويه
(
saksanbuye
) ا . پ .
سگسنبويه .
سكع
(
sak '
) م . ع . جاى گرفتن و مسكن گزيدن زمينى را ( و الفعل من فتح ) . يق :
ما يدرى اين يسكع من ارض الله :
دانسته نمىشود كه در كدام زمين جاى خواهد گرفت .
سكع
(
sak '
) و (
saka '
) م . ع . سكع سكعا و سكعا ( از باب فتح و سمع ) :
متأسفانه رفت كه كسى نمىداند كجا خواهد رفت . و سرگشته گرديد . و سكع فى باطله : متحير و سرگشته و متردد گرديد . و ما ادرى اين سكع : نمىدانم كجا رفت .
سكع
(
sake '
) ص . ع . مرد غريب و دور از جاى خود و وطن خود . و مرد سرگشته و حيران .
سكعة
(
sakeat
) ص . ع . زن سرگشته و حيران .
سكف
(
sakaf
) م . ع . پاشنهء در ساختن ( و الفعل من سمع ) . يق : ما سكف الباب :
نساخت پاشنهاى براى آن در .
سكلك
(
sekak
) ا . ع . كژى و خردى گوش و چسبيدگى آن بسر و پستى آن . و خردى مغاك گوش و تنگى سوراخ آن در مردم و جز آن .
سكلك
(
sekak
) ع . ج . سكة .
سكل
(
sekl
) ا . ع . يك نوع ماهى سياه و ستبر . ج : سكلة و اسكال .
سكلة
(
sekalat
) ا . ع . ج . سكل .
سكم
(
sakm
) م . ع . نرم و كوتاه گام رفتن ( و الفعل من نصر ) .
سكن
(
sakn
) ا . ع . قوت و خورش .
ج : اسكان . و نام كسى . و اهل خانه و يا به اين معنى جمع ساكن است .
سكن
(
sakan
) ا . ع . جاى گرفتگى و مقر و با شش ( اسم است سكون را ) و آرامش . و آتش . و هر چه مرد بوى آرام گيرد چون زن و فرزند و جز آن . و رحمت و بركت . و نام مردى . و اسماء بنت السكن : زنى صحابى كه بروز يرموك نه كافر را با چوبى كشت .
سكن
(
sakan
) م . ع . سكنت الدار سكنا ( از باب نصر ) : آرميدم و جاى گرفتم در آن خانه .
سكنات
(
saken t
) ا . ع . سكنة .
سكنة
(
saknat
) ا . ع . نام بيمارى و مرضى .
سكنة
(
soknat
) ا . ع . هر چيز كه براى تسكين كودكان به كار برند . و باقى ماندهء از غذا در ظرف .
سكنة
(
sakanat
) ع . ج . ساكن .
سكنة
(
sakenat
) ا . ع . قرارگاه سر از گردن . و جاى باش . ج : سكنات . و الناس على سكناتهم اى على استقامتهم . الحديث .
استقروا على سكناتكم لقد انقطعت الهجرة اى مساكنكم .
سكنج
(
saknaj
) ا . پ . نوعى از قير كه از شام آورند .
سكنج
(
sakonj
) و (
sokonj
) ا . پ .
بخر و گندگى دهان و بوى دهان . و كسى كه نفس آن بد بوى باشد .
سكنج
(
sekonj
) ا . پ . سرفه . و تراش و ستردگى . و خراش و خراشيدگى .
و گزيدگى . و نيش .
سكنجانيدن
(
sekanj nidan
) ف م .
پ . سكنجيدن كنانيدن و سرفه كردن فرمودن .
سكنجبين
(
sekanjabin
) ا . پ . شربتى كه از سركه و انگبين و يا شكر و قند سازند .
سكنجيدن
(
sekanjidan
) و (
sekenjidan
) (
sekonjidan
) ف ل و م . پ . سرفه كردن .
و گزيدن و نيش فرو كردن . و نشكنج گرفتن .
و تراشيدن . و آواز بگلو كردن . و خراشيدن و نيش زدن . و با نوك انگشتان چيزى بركندن .
و زدودن و صيقل كردن .
سكند
(
sekand
) ا . پ . مجامعت و مباشرت و جماع .
سكندر
(
sekandar
) ا . پ . مخفف اسكندر و در مشرق زمين دو پادشاه را باسم سكندر مىنامند يكى سكندر ذو القرنين يعنى