تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1902

مساهمون:

ص١٩٠٢

سفاهة

(
safahat
) ا . ع . نادانى و بىخردى و كم عقلى .

سفاهة

(
saf hat
) م . ع . سفه نفسه سفها و سفاها و سفاهة ( از باب فتح و كرم و سمع ) : بر بىخردى انگيخت نفس خود را . و كذا سفه رايه . و قيل لا يقال الاسفه نفسه و رايه از باب سمع . و منسوب بر سفاهت كرد او را . و هلاك و تباه گردانيد وى را . و سفهت الطعنة : زود برآمد خون از آن زخم نيزه و خشك گرديد . و سفه الشراب : بسيار خورد شراب را و سير نشد . و سفه علينا سفها و سفاها و سفاهة ( از باب سمع و كرم ) : نادانى كرد . كذا سفه الشراب . و سفه سفها و سفاها و سفاهة ( از باب فتح و سمع ) : مشغول شد . و سفهت : باز داشته شدم و باز ماندم . و مشغول گشتم . و سفهت نصيبى : فراموش كردم حصه و نصيب خود را .

سفاهت

(
sef hat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىخردى . - و فرومايگى و كم عقلى و بىشعورى و حماقت و ابلهى و بىتميزى . و بىادبى . و مسخرگى . و بىلذتى و بيمزگى .

سفاهة

(
sef hatan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - احمقانه و بطور حماقت و بىشعورى و نادانى . و بطور گستاخى و بىادبى .

سفاهن

(
saf han
) ا . پ . شانهء زلف . و گيسو .

سفائر

(
saf er
) ع . ج . سفار .

سفائن

(
saf en
) ع . ج . سفينة .

سفاين

(
saf yen
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كشتيها .

سفائه

(
saf eh
) ع . ج . سفيهة .

سفة

(
soffat
) ا . ع . هر آوندى از برگ خرما . و آوندى از برگ خرما به قدر زنبيل . و موىباف و موىبند زنان كه بدان مويها را پيوند كنند . و داروى كوفتهء بيختهء معجون ناكرده . و سفة من السويق : يك مشت از پست . و كذا سفة من القمح و غيره .

سفت

(
saft
) م . ع . سفت سفتا ( از باب سمع ) : بسيار خورد شراب و تشنگى نرفت .

سفت

(
seft
) ا و ص . پ . ستبر و غليظ و محكم و سخت و مضبوط . و كتف و دوش .

سفت

(
seft
) ا . ع . زفت و قير كه در خنور و كشتى مالند .

سفت

(
soft
) پ . ح م . سفتن . و ا و ص . دوش و كتف . و طرف بالائين از آدمى . و سوراخ كوچك . و سوراخ سوزن . و رخنه و ثقبه . و سخت و صلب و درشت و محكم و مضبوط .

سفت

(
safet
) ا . ع . طعام بىبركت .

سفتانيدن

(
soft nidan
) ف م . پ سفتن كنانيدن و سوراخ كردن فرمودن .

سفتجة

(
saftajat
) م . ع . دادن مال خود را بطور قرض و عاريت بشخصى در جائى و شهرى و گرفتن آن مال را از آن شخص در جاى ديگر و يا در شهر خود چنان كه از بابت عدم امنيت راه و خوف طريق اين كار را كنند . الحديث : يسفتج اليك باثمانها .

سفتجة

(
softajat
) ا . ع . - مأخوذ از سفتهء فارسى - عمل سفتجة . ج : سفاتج . مر . سفتجة .

سفتجه

(
softaje
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سفته و سفتجة .

سفتگر

(
soft - gar
) ا پ . كسى كه مرواريد و مرجان و جز آن را سوراخ كند .

سفتن

(
softan
) ف ل و م . پ . سوراخ شدن . و سوراخ كردن . و تراويدن و تراوش كردن .

سفته

(
safte
) ا . پ . چيزى كه شخصى از كسى بطريق عاريت و يا قرض و يا عوض چيزى بگيرد تا در شهر ديگر بوى باز دهد . و حواله . و دست لاف و نخستين سوداى اصناف و فروشندگان . و پيكان تير . و سنان نيزه . و هر چيز كه سر آن را تيز كرده باشند . و سخن تازه و نو . و شخصى كه موضعى و جائى از وى گرفته و جايگاه ديگر به او داده باشند .

سفته

(
sefte
) ا و ص . پ . غليظ و ستبر و سفت و بسته و سخت و محكم و مضبوط . و جامهء كلفت و هنگفت و گنده و ستبر .

سفته

(
softe
) ا و ص . پ . سوراخ كرده همچو مرواريد و لعل . و حلقهء طلا و نقره كه در گوش كنند . و تحفه و چيزى كه شخصى براى شخص ديگر از ملكى بملكى ديگر برسم تكلف يا بضاعت بفرستد . و حواله . و پيكان تير . و سنان نيزه . و هر چيز كه سر آن را تيز كرده باشند .

سفته گوش

(
softe - guc
) ا و ص . پ . سوراخ كرده گوش و كسى كه گوش وى سوراخ بود . و فرمان‌بردار و قبول‌كننده و مطيع و تابع . و غلام .

سفتين

(
seftin
) ا . پ . نام ولايتى از تركستان .

سفج

(
safj
) ا . پ . كالك و خربزه و كدوى خام و نارس . و شراب جوشانيده كه بتازى مثلث گويند . و جام شراب‌خورى كه از كدو سازند .

سفج

(
safj
) ا . ع . شدت وزش باد . يق : ما اشد سفج هذه الريح اى شدة هبوبها ( و الفعل من نصر و ضرب ) .

سفجر

(
safjar
) ص . ع . ريزگان . يق : ذرسفجر يعنى مورچگان ريزه ( جمع لا واحد له ) .

سفچ

(
safc
) و

سفچه

(
safce
) ا . پ . سفج و كالك . و شراب مثلث . و پيالهء شراب خورى از كدو .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1902 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )