تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1892

مساهمون:

ص١٨٩٢

سرهنگ

(
sar - hang
) ا . پ . سردار و پيشرو لشكر و سپاه و فرمانده لشكر . و پهلوان و بهادر . و مبارز و غازى . و مدير . و وكيل . و محافظ . و پيشكار . و مباشر . و و ناخدا . و فرمانده يك فوج سپاه پياده و يا سوار و لشكر پياده .

سرهنگ

(
sar - hang
) ص . پ . ياغى و گردنكش و سركش و نافرمان .

سرهنگى

(
sar - hangi
) ا . پ . شغل سرهنگ .

سره‌وقت

(
sare - vaqt
) م ف . پ . سر وقت و هنگام فراغت و فرصت .

سرى

(
sari
) ا . پ . رياست . و سردارى و سپهسالارى . و رود بزرگ . و قمع . و چيزى از آهن كه در روز جنگ بر سر اسب بندند . و خانه و سراى . و سرى سقطى : نام يكى از اولياء اللّه . و پول سرى : باجى كه از هر يك رعايا فردا فرد مىگيرند .

سرى

(
sary
) م . ع . سرى عرق الشجر سرى و سراية ( از باب ضرب ) : درآمد رگهاى درخت در زمين . و سرى متاعه : انداخت رخت خود را بر پشت ستور . و سريت الثوب عنى : انداختم جامه را از خود .

سرى

(
sar
) م . ع . سرى سراء و سرى . مر . سراء .

سرى

(
ser
) ع . ج . سروة و سروة و سروة .

سرى

(
sor
) ا . ع . شب روى . و جوانمردى و سخاوت و كرم . و ج . سرى . و ابن - السرى : كسى كه در شب سير كند .

سرى

(
sor
) م . ع . سرى سرى و سرى و سرية و سرية و سراية ( از باب ضرب ) : بشب رفت . و سرى به : شب سير كنانيد او را .

سرى

(
sorr
) م . ع . سره سرورا و سرا و سرى . مر . سر .

سرى

(
sariyy
) ا . ع . جوى خرد كه بجانب خرمابنان رود . ج : اسرية و سريان . و مهتر . و جوانمرد و سخى . ج : اسرياء و سرواء و سرى و سراة . و سرى سقطى : زاهدى معروف .

سرى

(
serri
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بسر . و مخفى و پنهانى .

سرى

(
sorriyy
) ص . ع . منسوب بسرمن‌راى .

سريات

(
sariyy t
) ع . ج . سريه .

سرياح

(
sery h
) ص . ع . سخى و جوانمرد . و دراز .

سريان

(
sory n
) ع . ج . سرى .

سريانى

(
sory ni
) ا . پ . زبان شامى كه زبان اصلى انجيل باشد .

سرية

(
saryat
) و (
soryat
) م . ع . سرى سرى و سرية و سرية . مر . سرى .

سرية

(
seryat
) ا . ع . ملخ ريزه كه هنوز بر شكل كرم باشد .

سرية

(
soryat
) ا . ع . شب روى .

سرية

(
sariyyat
) ا . ع . پاره‌اى از لشكر از پنج نفر يا سيصد و يا چهارصد . و پيكان خرد گرد . ج : سرايا . يق : خير السرايا اربعماة رجل . و زن مهتر و جوانمرد و سخى . ج . سريات و سرايا .

سرية

(
sorriyyat
) ا . ع . راه فراشى . ج : سرارى .

سريج

(
sorayj
) ا . ع . كسى كه بينى او نيكو و جميل باشد . و نام آهنگر و جبه‌سازى .

سريجى

(
sorayjiyy
) و

سريجية

(
sorayjiyyat
) ص . ع . آلات حربى كه سريج ساخته باشد .

سريچه

(
saric ? e
) ا . پ . صعوه و پرندهء كوچكى دراز دم كه بر كنار آبها نشيند و پيوسته دم جنباند و آن را مرغ فاطمه نيز خوانند .

سريح

(
sarih
) ص : ع . آسان و نرم . و بول سريح : كميز روان . و فرس سريح : اسب بىزين .

سريحة

(
sarihat
) ا . ع . دوال كه بدان نعل و مانند آن دوزند . و خط دارز از خون . و راه روشن از زمين تنگ بسيار درخت . و پاره‌اى از جامه . ج : سرايح .

سرىخنور

(
sariye - xanur
) ا . پ . قمع و قيف .

سريخه

(
sarixe
) ا . پ . مرغ سقا و پرنده‌اى كه در زير منقار زيرين او پوستى مانند كيسه‌اى آويخته است .

سريد

(
sarid
) ا . پ . طحلب و جامهء غوك و چغرلاوه . و ريسمانى دولا كه از جاى بلندى آويخته و كودكان در آن نشسته آيند و روند كنند و بادپيچ نيز گويند .

سريد

(
sarid
) ا . ع . درفش .

سريدن

(
saridan
) ف ل و م . پ . سرائيدن .

سرير

(
sarir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - او رنگ و تخت . و سرير فلك : بنات النعش . و سرير مرده : تابوت . و سرير معدلت مصير : اورنگ عدالت .

سرير

(
sarir
) ا . پ . نام جائى كه غار كيخسرو در آنجا است .

سرير

(
sarir
) و (
serir
) ا . پ . سرويسه و آژفنداك و قوس قزح . و نام جائى .

سرير

(
sarir
) ا . ع . تخت و اورنگ . و قرارگاه سراز گردن . و ملك . و نعمت و فراخى زندگانى . و اصل و قوام هر چيزى . و جنازهء بىمرده . و خوابگاه . و آنچه بر پشته باشد از ريگ و پيه گياه بردى . ج : اسرة و سرر . و نام مملكت و وادى و موضعى .

سرير

(
sorayr
) ا . ع . نام جوئى نزديك
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1892 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )