سبع
(
seb '
) ا . ع . نوبت آب شتر هفت روز يك بار .
سبع
(
sob '
) و (
sobo '
) ا . ع . هفت يك .
ج : اسباع .
سبع
(
sabo '
) و (
saba '
) و (
sab '
) ا .
ع . دده و حيوان وحشى درنده . و شير بيشه .
ج : اسبع و سباع .
سبعار
(
seb ' r
) م . ع . سبعر الناقة سبعارا و سبعرة : سر برداشته بنشاط و دم جنبان رفت ماده شتر .
سبعان
(
sab ' ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه .
هفت آسمان و هفت زمين .
سبعة
(
sab'at
) ا . ع . هفت . يق :
سبعة رجال يعنى هفت مرد . و اخذه اخذ سبعة ( بالاضافة و قد تمنع صرفها ) يعنى گرفت آن را گرفتن شير ماده و يا سبعة نام مردى بود سركش كه پادشاهى وى را گرفتار ساخته و دست و پايش را بريده و بردار كشيد و قولهم :
لاعذبنك عذاب سبعة از همين جاست .
و وزن سبعة هفت مثقال است .
سبعة
(
sab'at
) و (
sabo'at
) ا . ع .
شير ماده .
سبعرة
(
sab'arat
) م . ع . سبعر سبعرة و سبعارا . مر . سبعار .
سبعطرى
(
saba'tar
) ص . ع .
بسيار دراز .
سبعلل
(
sab'alal
) ص . ع . رجل سبعلل : مرد بىباك .
سبعمائة
(
sab'a - meaten
) ا . ع . هفتصد .
سبعون
(
sab'una
) ا . ع . هفتاد .
سبعه
(
sab'e
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هفت .
سبعى
(
saboi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - وحشى و موذى و درنده و بىرحم و ظالم .
سبعيت
(
saboiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وحشيگرى و سنگدلى و بىمروتى و درندگى .
سبغ
(
sabaq
) ا و ص . پ . پاك و صاف .
و گران . و رعنا . و زيبا . و لطيف و نازك و ظريف . و باوقار . و حيوان سبع و درنده . و عمارتى كه داراى چندين پنجرهء شيشهاى باشد .
و خانهء نقاشى كه در آن صورتهاى چند بود .
و كماج نان بزرگى كه در زير خاكستر و يا روى آتش زغال پخته شده باشد .
سبغ
(
soboq
) ا . پ . سقف و بام خانه .
و شان عسل و نى .
سبغ
(
soboq
) ص . ع . رجل سبغ .
مرد با زره فراخ .
سبغانه
(
sabq ne
) ا . پ . بيعانه و پيشكى .
سبغانه
(
sobq ne
) ص . پ . بلند بالا و دراز قد .
سبغة
(
sabqat
) ا . ع . فراخى و رفاهيت .
و تنآسائى .
سبغلل
(
sabaqlal
) ا . ع . مرد بىسلاح و بىهيچ چيز ديگر . يق : اتانا سبغللا اى لا شيئ معه و لا سلاح عليه .
سبفانه
(
sabf ne
) ا . پ . پياله و جام و ساغر .
سبفانه
(
sobf ne
) ص . پ . بلند بالا و كشيده قد .
سبق
(
sabq
) م . ع . سبقه سبقا ( از باب نصر و ضرب ) : درگذشت آن را و پيشى گرفت .
و سبق الفرس فى الحلبة : نخستين برآمد آن اسب از اسبان رهان .
سبق
(
sabaq
) ا . ع . آنچه گرو بندند بر آن در اسب دوانيدن و تير انداختن و جز آن .
ج : اسباق .
سبق
(
sabaq
) و (
sebaq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درس و مقدارى از كتاب كه هر روز بشاگرد بياموزند . و پيش روى و تقدم . و پيش از اين . و گرو . و سبق بردن :
گرو بردن . و غالب شدن و غلبه كردن . و پيشى گرفتن و از پيش بردن . و بسيار كار كردن .
و سبق جستن : كوشش كردن در غلبه جستن .
و سبق خواندن : درس خواندن . و سبق دادن : درس دادن و علم آموختن .
و سبق روان كردن : ياد گرفتن درس و از حفظ كردن . و سبق كردن : غلبه جستن . و سبق گرفتن : درس گرفتن .
و ما سبق : هر چيز گذشته .
سبق
(
sobbaq
) ع . ج . سابق .
سبقان
(
sebq ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه . يق :
هما سبقان يعنى آن دو تا با هم سبقتگيرندگاناند .
سبقة
(
sobqat
) ا . ع . آنچه گرو بندند بر آن در اسب دوانيدن و تير انداختن و جز آن .
سبقت
(
sabqat
) و (
sebqat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيشى و تقدم و جلو افتادگى و پيشروى .
سبقتاش
(
sabaq - t c
) ا . پ . همدرس .
سبقخوان
(
sabaq - x n
) ا . پ . شاگرد و تلميذ و محصل .
سبقداش
(
sabaq - d c
) ا . پ .
سبقتاش .
سبك
(
sabk
) م . ع . سبكه سبكا ( از باب ضرب ) : گداخت آن را پس ريخت .
سبك
(
sabk
) ا . پ . روش و رفتار و طريقه و وضع و شكل .
سبك
(
sabok
) ص . پ . خفيف و كم وزن ضد سنگين . و تيزرو و چابك و چالاك و جلد و شتاب و چست . و بىقدر و بىوقار . و بىته و بىعمق . و بىثبات . و بىتعلق و مجرد .
و سبك بودن : خفيف و كم وزن بودن . و ارزان بودن . و بىوقار و بىقدر بودن . و